പെട്രോള്, ഡീസല് വിലവര്ധനവ് ഇന്ന് രാജ്യവ്യാപകമായി വലിയ ചര്ച്ചയായ വിഷയമാണ്. സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ദിനചര്യ മുതല് രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ വരെ ഇന്ധനവില നേരിട്ട് സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാല് വിലവര്ധനവ് ജനങ്ങള്ക്ക് സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം. എന്നാല്, ഈ വിഷയത്തെ രാഷ്ട്രീയ വിമര്ശനത്തിന്റെ പരിധിയില് മാത്രം ഒതുക്കാതെ ആഗോള സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങള്, യുദ്ധങ്ങള്, അന്താരാഷ്ട്ര ക്രൂഡ് ഓയില് വിപണി, മുന് സര്ക്കാരുകളുടെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങള്, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന നികുതി വ്യവസ്ഥ, ഭാരതത്തിന്റെ ദീര്ഘകാല ഊര്ജ്ജ സുരക്ഷാ പദ്ധതികള് എന്നിവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില് വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
ആഗോള വിപണിയും ഭൗമരാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികളും
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഊര്ജ്ജ ഉപഭോക്തൃ രാജ്യമാണ് ഭാരതം. നമുക്ക് ആവശ്യമായ ക്രൂഡ് ഓയിലിന്റെ 85 ശതമാനത്തിലധികവും വിദേശരാജ്യങ്ങളില് നിന്നാണ് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നത്. അതിനാല് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില് ക്രൂഡ് ഓയില് വില ഉയര്ന്നാല് ഭാരതത്തെപ്പോലുള്ള ഇറക്കുമതി ആശ്രിത രാജ്യങ്ങള്ക്ക് അതിന്റെ ആഘാതം നേരിട്ട് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും. പ്രത്യേകിച്ച് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരതയും യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളും ആഗോള എണ്ണവിതരണ ശൃംഖലയെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കുമ്പോള്.
ഈ സാഹചര്യത്തില് ഏറ്റവും കൂടുതല് പ്രാധാന്യമുള്ള മേഖലയാണ് ഹോര്മുസ് കടലിടുക്ക്. സമുദ്രമാര്ഗ്ഗം കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്ന ആഗോള ക്രൂഡ് ഓയിലിന്റെ വലിയൊരു വിഹിതം ഈ കടലിടുക്ക് വഴിയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. സൗദി അറേബ്യ, ഇറാന്, ഇറാഖ്, കുവൈത്ത്, യുഎഇ എന്നീ എണ്ണ ഉല്പാദക രാജ്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള കപ്പലുകള് ഏഷ്യയിലേക്കും യൂറോപ്പിലേക്കും എത്താന് ഈ മാര്ഗ്ഗമാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കില് യുദ്ധഭീഷണിയോ സൈനിക സംഘര്ഷങ്ങളോ ഉണ്ടാകുമ്പോള് ലോക വിപണിയില് എണ്ണവില പെട്ടെന്ന് ഉയരുന്നു. എണ്ണവിതരണം തടസ്സപ്പെടുമെന്ന ഭയം വിപണിയില് അനിശ്ചിതത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണ് ഇതിന് കാരണം.
ആഗോള വിലക്കയറ്റവും ഭാരതത്തിന്റെ സ്ഥിരതയും
അന്താരാഷ്ട്ര പ്രതിസന്ധികള്ക്കിടയിലും രാജ്യത്തെ ഇന്ധനവില താരതമ്യേന നിയന്ത്രണവിധേയമാണ്. ഭാരതത്തില് പെട്രോള് വിലയില് ഏകദേശം മൂന്ന് ശതമാനം വരെ വര്ധനവ് ഉണ്ടായപ്പോള്, പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളിലും അതിനേക്കാള് വലിയ വര്ധനവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ജര്മ്മനി, ഫ്രാന്സ്, യുകെ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളില് യുദ്ധാനന്തര സാഹചര്യങ്ങളില് ഇന്ധനവില 10 മുതല് 25 ശതമാനം വരെ ഉയര്ന്നിരുന്നു.
അമേരിക്ക ഉള്പ്പെടെയുള്ള വികസിത രാജ്യങ്ങളിലും റെക്കോര്ഡ് നിരക്കിലാണ് ഇന്ധനവില വര്ധിച്ചത്.
ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികള്, കോവിഡ് മഹാമാരി, യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങള് എന്നിവയ്ക്കിടയിലും ഭാരതത്തെ അതിവേഗം വളരുന്ന വലിയ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥകളില് ഒന്നാക്കി നിലനിര്ത്താന് കഴിഞ്ഞത് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ശക്തമായ ഭരണനേതൃത്വത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണെന്ന് പല സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന നികുതി ഘടനയും രാഷ്ട്രീയവും
ഇന്ധനവില നിയന്ത്രിക്കാന് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് പലതവണ പെട്രോള്, ഡീസല് എന്നിവയിലെ എക്സൈസ് തീരുവ കുറച്ചിട്ടുണ്ട്.
2021 നവംബറില് പെട്രോളിന് ലിറ്ററിന് 5 രൂപയും ഡീസലിന് 10 രൂപയും എക്സൈസ് തീരുവ കുറച്ചു.
2022 മെയ് മാസത്തില് പെട്രോളിന് 8 രൂപയുടേയും ഡീസലിന് 6 രൂപയുടേയും കുറവ് വീണ്ടും വരുത്തി സാധാരണ ജനങ്ങള്ക്ക് ആശ്വാസം നല്കി.
ഈ നടപടികളിലൂടെ ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ വരുമാന നഷ്ടം സഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് ജനങ്ങള്ക്ക് ആശ്വാസം നല്കിയത്. എന്നാല് ഭാരതത്തിന്റെ ഫെഡറല് നികുതി സംവിധാനത്തില് സംസ്ഥാന സര്ക്കാരുകള്ക്കും മൂല്യവര്ധിത നികുതി ചുമത്താന് അധികാരമുള്ളതിനാല്, ഓരോ സംസ്ഥാനത്തെയും നിലപാടുകള് അന്തിമവിലയെ സ്വാധീനിച്ചു.
ഉത്തര്പ്രദേശ്, അസം, ഗോവ, ത്രിപുര തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങള് മൂല്യവര്ധിത നികുതി കുറച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ അമിത സാമ്പത്തിക ഭാരത്തില് നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. അതേസമയം കേരളം, തമിഴ്നാട്, പഞ്ചാബ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങള് ഇത്തരം നടപടികള് കൈക്കൊണ്ടില്ല. കേന്ദ്രം എക്സൈസ് തീരുവ കുറച്ചിട്ടും സംസ്ഥാന നികുതി ഉയര്ന്ന നിലയില് തുടരുന്നതിനാല് ജനങ്ങള്ക്ക് പൂര്ണ്ണമായ ഗുണം ലഭിച്ചില്ലെന്ന ആക്ഷേപം ശക്തമാണ്.
ഓയില് ബോണ്ടുകളുടെ ചരിത്രപരമായ ബാധ്യത
ഇന്ധനവില ചര്ച്ച ചെയ്യുമ്പോള് മുന് യുപിഎ സര്ക്കാരിന്റെ ‘ഓയില് ബോണ്ടുകള്’ എന്ന നയവും പരാമര്ശിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. മുന് സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രൂഡ് ഓയില് വില ഉയര്ന്നപ്പോള്, ഇന്ധനവില നേരിട്ട് ഉയര്ത്താതിരിക്കാന് എണ്ണക്കമ്പനികള്ക്ക് നല്കേണ്ട സബ്സിഡികള് ‘ഓയില് ബോണ്ടുകള്’ എന്ന രീതിയില് ഭാവിയിലേക്ക് മാറ്റിവെക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഇതിലൂടെ അന്നത്തെ സര്ക്കാര് താല്ക്കാലികമായി വില നിയന്ത്രിച്ചെങ്കിലും, യഥാര്ത്ഥ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഭാവി സര്ക്കാരുകളുടെ തലയിലായി. ഈ ഓയില് ബോണ്ടുകളുടെ മൂലധനവും പലിശയും ഉള്പ്പെടെയുള്ള വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത പിന്നീട് വന്ന എന്ഡിഎ സര്ക്കാരിന് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഈ കടം വീട്ടാനായി വലിയൊരു തുക നീക്കിവെക്കേണ്ടി വന്നിട്ടും റോഡുകള്, റെയില്വേ, പ്രതിരോധം, ഡിജിറ്റല് ഇന്ത്യ, ദേശീയപാത വികസനം, മെട്രോ, തുറമുഖങ്ങള്, വിമാനത്താവളങ്ങള് തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസന മേഖലകളില് വന് നിക്ഷേപങ്ങള് തുടരാന് സര്ക്കാരിന് സാധിച്ചു.
ഇന്ന് വീണ്ടും പഴയ ഓയില് ബോണ്ട് മാതൃകയിലേക്ക് മടങ്ങുകയാണെങ്കില് അത് ഭാവി തലമുറകള്ക്ക് വലിയ കടബാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, സൗരോര്ജ്ജം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ സര്ക്കാര് നിക്ഷേപങ്ങളെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിനാല് ദീര്ഘകാല സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നയമാണ് രാജ്യം ഇപ്പോള് പിന്തുടരുന്നത്.
ഊര്ജ്ജ സ്വയംപര്യാപ്തതയിലേക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പുകള്
ഇന്ധന ഇറക്കുമതിയിലുള്ള ആശ്രയം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി വലിയ തോതിലുള്ള പുനരുപയോഗ ഊര്ജ്ജ പദ്ധതികളാണ് ഭാരതം ഇപ്പോള് നടപ്പിലാക്കുന്നത്.
പി.എം. സൂര്യ ഘര് സൗജന്യ വൈദ്യുതി പദ്ധതി: ലക്ഷക്കണക്കിന് വീടുകളില് പുരപ്പുറ സൗരോര്ജ്ജ സംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ സാധാരണ ജനങ്ങള്ക്ക് വൈദ്യുതി ബില് കുറയ്ക്കാനും അധിക വൈദ്യുതി ഗ്രിഡിലേക്ക് നല്കി വരുമാനം നേടാനും സാധിക്കുന്നു.
പി.എം.-കുസും പദ്ധതി: കര്ഷകര്ക്ക് സൗരോര്ജ്ജ പമ്പുകളും വൈദ്യുതി സംവിധാനങ്ങളും ലഭ്യമാക്കുന്നു. ഇത് കൃഷിമേഖലയിലെ ഡീസല് പമ്പുകളുടെ ആശ്രയം കുറയ്ക്കാന് സഹായിക്കുന്നു.
വന്കിട സോളാര് പാര്ക്കുകള്: രാജസ്ഥാനിലും ഗുജറാത്തിലും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സൗരോര്ജ്ജ പാര്ക്കുകള് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭഡ്ല സൗരോര്ജ്ജ പാര്ക്ക് പോലുള്ള വന് പദ്ധതികളിലൂടെ ഭാരതത്തിന്റെ ആകെ സൗരോര്ജ്ജ ശേഷി 100 ഗിഗാവാട്ട് കടന്നത് വലിയ നേട്ടമാണ്.
ആണവോര്ജ്ജ മേഖല: കൂടംകുളം ആണവനിലയത്തില് പുതിയ യൂണിറ്റുകളുടെ വികസനം പുരോഗമിക്കുന്നു. കല്പ്പാക്കത്തെ പ്രോട്ടോടൈപ്പ് ഫാസ്റ്റ് ബ്രീഡര് റിയാക്ടര് പദ്ധതിയും ഭാരതത്തിന്റെ സ്വദേശീ ആണവ സാങ്കേതിക ശേഷിയുടെ പ്രതീകമാണ്.
ജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം
ദേശീയ സുരക്ഷയ്ക്കും വികസനത്തിനും പൊതുജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തവും അനിവാര്യമാണ്. പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങള് പരമാവധി ഉപയോഗിക്കുക, കാര് പൂളിങ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, വാഹനങ്ങളുടെ സര്വീസിങ് കൃത്യമായി നടത്തുക, ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കുകളില് വാഹനം ഓഫ് ചെയ്യുക എന്നിവയിലൂടെ ഇന്ധന ഉപഭോഗം കുറയ്ക്കാന് സാധിക്കും. കൂടാതെ വൈദ്യുത വാഹനങ്ങള്, സൈക്കിളുകള് എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും രാജ്യത്തിന്റെ ഇന്ധന ഇറക്കുമതി ചെലവ് കുറയ്ക്കാന് സഹായിക്കും.
ഇന്ധനവില വര്ധനവ് ജനങ്ങള്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നു എന്നത് യാഥാര്ത്ഥ്യമാണ്. എന്നാല് അതിനെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിഷയം മാത്രമായി കാണാതെ ആഗോള വിപണി, ഭൂതകാല നയങ്ങള്, ഭാവിക്കായുള്ള ഊര്ജ്ജ സ്വയംപര്യാപ്തതാ പദ്ധതികള് എന്നിവയുടെ വെളിച്ചത്തില് വിലയിരുത്തുമ്പോള്, ഇതൊരു വലിയ ദേശീയ വെല്ലുവിളിയാണെന്ന് വ്യക്തമാകും. ശക്തമായ നേതൃത്വവും ദീര്ഘകാല ദര്ശനവും ഉപയോഗിച്ച് ഭാരതത്തെ വികസിത രാഷ്ട്രമാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ഇപ്പോള് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
















