മുകുന്ദന് മുസലിയാത്ത്
മാഹിഷ്മതിയിലെ രാജാവായിരുന്നു കാര്ത്തവീര്യാര്ജ്ജുനന്. ഹേഹയന്മാരെന്ന് ഈ വംശം അറിയപ്പെട്ടു. അത്രി മുനിയുടെ പ്രസാദത്താല് ബലവത്തായ ആയിരം കൈകളുടെ ഉടമയായി കാര്ത്തവീര്യാര്ജ്ജുനന്. രാവണനെ പിടിച്ചുകെട്ടി ജയിലിലിടാന് കരുത്തനായിരുന്നു ഈ ഹേഹയ രാജാവ്.
ഭാര്ഗ്ഗവകുല ബ്രാഹ്മണരുമായി ഹേഹയന്മാര്ക്ക് പണ്ടുമുതലേ കുടിപ്പകയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാല് ജമദഗ്നിമുനിയുടെ കാമധേനു എന്ന പശുവിനെ കാര്ത്തവീര്യാര്ജ്ജുനന് മോഷ്ടിച്ചു. ക്രുദ്ധനായ പരശുരാമന് കാര്ത്തവീര്യാര്ജ്ജുനനെ വെണ്മഴുകൊണ്ടു വെട്ടിക്കൊന്നു. ഇതു ഭാര്ഗ്ഗവന്മാരും ഹേഹയന്മാരുമായുണ്ടായിരുന്ന കുടിപ്പകയ്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടി.
രാജാവിനെ കൊല്ലുന്നത് ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തേക്കാള് കടുത്തതാണെന്നു ജമദഗ്നി പരശുരാമനെ ഓര്മിപ്പിച്ചു. അതിനാല് പാപപരിഹാരാര്ത്ഥം ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് തീര്ത്ഥാടനത്തിനു പോയി പരശുരാമന്. അതു കഴിഞ്ഞ് പിതാവിനടുക്കല് തിരിച്ചെത്തി.
പരശുരാമന്റെ മാതാവായിരുന്നു രേണുക. ഒരിക്കല് നദിയില് നിന്നു വെള്ളമെടുക്കാന് പോയ രേണുക ഒരു ഗന്ധര്വ്വന്റെ വലയില് പെട്ടു. ജലവുമായി തിരിച്ചുവരാന് വൈകിയതില് ജമദഗ്നി കുപിതനായി. ജമദഗ്നി പുത്രന്മാരെ വിളിച്ച് മാതൃഹത്യക്കു കല്പ്പിച്ചു. എന്നാല് പരശുരാമനൊഴികെ മറ്റാരും അതിനു തയ്യാറായില്ല. പരശുരാമന് പിതൃരാജ്ഞ നടത്തി പിതൃപ്രീതി നേടി. എന്തു വരം വേണമെന്ന് പിതാവു ചോദിച്ചു. പരശുരാമന് പറഞ്ഞു.
‘മാതാവിനെ പുനര്ജീവിപ്പിക്കണം. അമ്മയ്ക്ക് ഈ സംഭവം ഓര്മയിലുണ്ടാകരുത്.’
ജമദഗ്നി പരശുരാമന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി. ഹേഹയന്മാര്ക്ക് ഭാര്ഗവന്മാരോടുള്ള കുടിപ്പക ദിവസം ചെല്ലുന്തോറും കൂടി വന്നു. ഒരു ദിവസം കാര്ത്തവീര്യ പുത്രന്മാര് ജമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. പരശുരാമന് അവിടെയില്ലായിരുന്നു. ധ്യാനത്തിലിരിക്കുന്ന മുനിയെ കണ്ട് അര്ജ്ജുന പുത്രന്മാര് പക പോക്കി. ജമദഗ്നിയെ കഴുത്തറുത്തു കൊന്നു.
രാമന് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള് സംഭവമറിഞ്ഞു കോപാക്രാന്തനായി. വെണ്മഴുകയ്യിലെടുത്തു ഹേഹയന്മാരുടെ രാജ്യത്തിലേക്കു കുതിച്ചു. അര്ജ്ജുന പുത്രന്മാര് ഒന്നുപോലും അവശേഷിക്കാത്ത തരത്തില് ഓരോരുത്തരേയും വകവരുത്തി അവരുടെ തലകള് മുറിച്ചെടുത്ത് മാലയാക്കി കഴുത്തിലിട്ടു! എന്നിട്ടും പക തീരാതെ 21 പ്രാവശ്യം ക്ഷത്രിയകുല നാശം നടത്തി. ക്ഷത്രിയ രക്തംകൊണ്ട് വസന്ത പഞ്ചകം എന്ന ഹ്രദം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീരാമനുമായി സന്ധിക്കുന്നതുവരെ പരശുരാമന് ക്ഷത്രിയകുലാന്തകനായി നടന്നു. രാമനെ കണ്ടതോടെ എല്ലാ ക്ഷത്രിയ വിദ്വേഷവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഹിമാലയത്തില് തപസ്സിനു പോയി.
