എസ്. ബി. പണിക്കര്
മലനിര്മോചനം പുംസാം
ജലസ്നാനം ദിനേദിനേ
സകൃത് ഗീതാംഭസി സ്നാനം
സംസാര മലമോചനം
ഭഗവദ്ഗീതയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ച് അതിന്റെ പ്രാരംഭത്തില് പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്. ആറു ശ്ലോകമുള്ളതില് മൂന്നാമത്തെ ശ്ലോകമാണ് മുകളില് ഉദ്ധരിച്ചത്. നമ്മുടെ ശരീരത്തിനു പുറത്തുള്ള മാലിന്യം കളയാന് നാം ദിവസവും കുളിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല് ഗീതയാകുന്ന സാഗരത്തില് സ്നാനം ചെയ്യുക. അതും ഒരിക്കല് മാത്രം മതി. ദുരിതപൂര്ണമായ ലൗകികജീവിതത്തില് നിന്ന് മോചനം (മുക്തി) നേടാം.
ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖത്തു നിന്ന് വിനിര്ഗളിച്ച ഭഗവദ്ഗീതയാകുന്ന ജലം പാനം ചെയ്താല് പുനര്ജന്മം ഉണ്ടാകില്ല എന്നുകൂടി പിന്നാലെ പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.
ഒരു തടാകത്തിലേക്ക് നിരന്തരം കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാല് നിരന്തരം അലകളും ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇതുപോലെ മനസ്സില് ചിന്തകള് തുടര്ച്ചയായി അലയടിക്കുമ്പോള് മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകും. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ മാനസം ശുദ്ധമാക്കി വയ്ക്കാന് സദ്ഗ്രന്ഥപാരായണവും സജ്ജന സമ്പര്ക്കവും ദാനവും യോഗയും മറ്റും പൂര്വസൂരികള് വിധിച്ചിട്ടുള്ളത്.
തൊലിപ്പുറത്തെ ശുദ്ധിയെക്കുറിച്ച് മാത്രമേ പലരും ചിന്തിക്കാറുള്ളൂ. അതിന് നമ്മള് കുളിക്കുന്നു. എന്നാല് ഇതുപോലെ അകവും മലിനമാകുന്നുണ്ട്. അതാരും അറിയുന്നില്ല. അവിടെ ഒരു ‘മാലിന്യവണ്ടി’ ഉണ്ടെന്ന് ഒരു രസികന് എഴുതിക്കണ്ടു. കാമക്രോധലോഭാദികളാകുന്ന അഷ്ടകഷ്ടങ്ങളാണ് ഈ മാലിന്യങ്ങള്. മനസ്സിന്റെ സത്വരജസ്തമസ്സുകളെപ്പറ്റി വിശദമായി ഗീതയില് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഇവയില് സത്വഗുണം വളര്ത്തിയെടുക്കാനായിരിക്കണം നമ്മുടെ യത്നങ്ങള്.
മനസ്സിന്റെ പ്രകൃത്യാലുള്ള ഭാവം സന്തോഷമാണ്. ഇപ്പോള് ശാസ്ത്രവും അത് ശരിവയ്ക്കുന്നു. മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞര് പറയുന്നത് ഓരോ വികാരത്തിനും ഓരോ ഹോര്മോണ് (രാസാഗ്നി) പുറപ്പെടുവുക്കുന്നു എന്നാണ്. ചിലത് മൂര്ഖന് പാമ്പിന്റെ വിഷത്തേക്കാള് രക്തം മലിനമാക്കുന്നവയാണ്. ചിന്തായാശ്ച ചിതായാശ്ചബിന്ദുമാത്ര വിശേഷതാ എന്നൊരു മഹദ്വാക്യമുണ്ട്.
ക്ഷേത്രദര്ശനവും യോഗയും മനസ്സിനെ അടക്കിവയ്ക്കാന് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ചില മാര്ഗങ്ങളാണ്. മനസ്സ് ഒരു മര്ക്കടന് ആണെന്ന് ശങ്കരാചാര്യര് പറഞ്ഞത് ഓര്ക്കുക. ‘മാനസമടങ്ങാതെ മായയുമൊടുങ്ങീടാ മാനസമടങ്ങുമ്പോള് മായയുമില്ലതാനും’ എന്നു ഭാഗവതം പറയുന്നു.
അതുകൊണ്ട് മനഃശുദ്ധിനേടാന് ഭഗവദ്ഗീത പോലുള്ള ശ്രേഷ്ഠ രചനകള് വായിക്കുക. അതിലെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ശ്ലോകമെങ്കിലും ഹൃദിസ്ഥമാക്കി മനനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നാല് അത് വലിയൊരു നേട്ടമാകും.
