സ്വാമി സുധീര് ചൈതന്യ
ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമൂര്ത്തിയായി അറിയപ്പെട്ട ഹനുമാന്റെ ബലം ശാരീരിക ബലത്തേക്കാളേറെ ബ്രഹ്മചര്യമായിരുന്നു. രാമഭക്തിയില് ഉറച്ചു നില്ക്കാന് പറ്റുന്നതും ഹനുമാന്റെ ബലം തന്നെ.
അഞ്ജനി പുത്രന് :
അഞ്ജനാ ദേവി (ചിലയിടങ്ങളില് അഞ്ജനി ദേവിയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു) ഭക്തിയുടെയും തപസ്സിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. ആ അമ്മയില് നിന്നും ഉണ്ടായവന് എന്നതിനാല് ഹനുമാനും ഭക്തിയുടെയും തപസ്സിന്റെയും സൂചകമാണ്. അഞ്ജന എന്നതിന് ശുദ്ധബുദ്ധി എന്നും അര്ഥമുണ്ട്. ശുദ്ധ ആധ്യാത്മിക ബുദ്ധിയോടെയാണ് ഹനുമാന്റെ ജനനവും. അഞ്ജനത്തിന് അഞ്ജനം അഥവാ കണ്മഷിയെന്നും അര്ഥമുണ്ട്. കണ്ണിനെ സുന്ദരമാക്കാനും കാഴ്ച വര്ധിപ്പിക്കാനും ഇത് ഉപകരിക്കും. നാം ഓരോരുത്തരും ഗുരുകൃപയാകുന്ന അഞ്ജനത്താല് കാഴ്ച വര്ധിപ്പിച്ച് ഭഗവാനെ കാണണം എന്ന് പറയും. ഭഗവാനെ അറിഞ്ഞ ഹനുമാന് ഗുരുകൃപയെന്ന അഞ്ജനമുണ്ടായിരുന്നു.
പവനസുതന്:
വായു പുത്രനാണ് ഹനുമാന്. ധാരാളം കഥകള് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ട്. വായുഭഗവാന് ഒട്ടലില്ലായ്മയുടെയും കര്മയോഗത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. വായു പുത്രനും അതു പോലെയായിരുന്നു.
നാമഃ
ഹനുമാന് ഇങ്ങനെയും ഒരു പേരുണ്ടെന്നാണ് ചില ആചാര്യന്മാര് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. അതിനു നിദാനമായൊരു കഥയുണ്ട്.
ഇന്ദ്രന് ശ്രീരാമന് കൊടുത്ത വിശിഷ്ടമായ ഒരു മാല സീതാദേവിക്ക് കൊടുത്തുവത്രേ. ഹനുമാന്റെ സേവനത്തില് സംപ്രീതയായ സീതാദേവി ദിവ്യരത്നങ്ങള് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഈ മാല ഹനുമാന് നല്കി. പിന്നീടെപ്പോഴോ സീതാദേവി നോക്കുമ്പോള് ഹനുമാന് മാലയിലെ ഓരോ രത്നങ്ങളും പറിച്ചെടുത്ത് കടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു നോക്കി കളയുന്നതു കണ്ടു. ഇതെന്തിന് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുവെന്ന ദേവിയുടെ ചോദ്യത്തിന് അതിലൊന്നിലും ഭഗവാന്റെ നാമം കേള്ക്കുന്നില്ലെന്നായിരുന്നു ഹനുമാന്റെ മറുപടി. ഇതുകേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട ദേവി നിന്നില് ഭഗവാന്റെ രൂപനാമങ്ങള് ഉണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള് ഹനുമാന് ഹൃദയം പിളര്ന്നു കാണിച്ചു. അതില് സീതാ,ലക്ഷ്മണ സമേതനായ രാമനെ കണ്ടുവെന്നും ഹനുമാന്റെ ഓരോ രൂമകൂപത്തില് നിന്നും ഭഗവാന്റെ നാമം കേള്ക്കാറായി എന്നുമാണ് കഥ. ഇങ്ങനെയാണ് ഹനുമാന് ‘നാമഃ’ എന്ന പേരു വന്നത്.
