പാഠം 4
ഈ സംഭാഷണം ശ്രദ്ധിച്ച് വായിക്കൂ
ഉമാ: ലക്ഷ്മി ! ത്വം കിം കരോഷി?
(ലക്ഷ്മീ ! നീയെന്തെടുക്കുന്നു ?)
ലക്ഷ്മി: അഹം പാഠം പഠാമി. ത്വം?
(ഞാന് പാഠം പഠിക്കുന്നു .നീ?)
ഉമാ: അഹം അന്യത്ര ഗച്ഛാമി .
(ഞാന് ഒരിടത്ത് പോകുന്നു)
ലക്ഷ്മി: കുത്ര ഗച്ഛസി?
(എവിടെ പോകുന്നു )
ഉമാ: വിപണിം ഗച്ഛാമി .
(മാര്ക്കറ്റില് പോണു)
ലക്ഷ്മി: കദാ? (എപ്പോള് )
ഉമാ: ഇദാനീം ഏവ. ( ഇപ്പോള് തന്നെ)
ലക്ഷ്മി: കിമര്ത്ഥം? (എന്തിന്)
ഉമ: വസ്തൂനി ആവശ്യകാനി. അതഃ ഗച്ഛാമി.
(ചില സാധനങ്ങള് വേണം. അതുകൊണ്ടു പോകുന്നു)
ലക്ഷ്മി: വസ്തൂനി കുത: ആനയസി?
(സാധനങ്ങള് എവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുവരും)
ഉമഃ വിപണി മധ്യേ കേശവ ജ്യേഷ്ഠസ്യ ആപണതഃ ആനയാമി (വിപണിയിലെ കേശവന് ചേട്ടന്റെ കടയില് നിന്ന് കൊണ്ടുവരും)
ലക്ഷ്മിഃ മമ അപി വസ്തൂനി ആവശ്യകാനി. അഹമപി ആപണം ആഗച്ഛാമി. ഏക നിമേഷം തിഷ്ടതു, (എനിക്കും വസ്തുക്കള് ആവശ്യമുണ്ട് .ഞാനും വരാം. ഒരു മിനിറ്റ് നില്ക്കൂ .)
ഉമ: തഥൈവ ഭവതു . (ശരി .അങ്ങിനെയാവട്ടെ )
ശ്രദ്ധിക്കുക
അഹം പഠാമി
അഹം ഗച്ഛാമി
ത്വം കരോഷി
ത്വം പഠസി എന്നേ പ്രയോഗിക്കാവു .
സുഭാഷിതം
പുണ്യസ്യ ഫലമിച്ഛന്തി
പുണ്യം നേച്ഛന്തി മാനവാഃ
ഫലം പാപസ്യ നേച്ഛന്തി
പാപം കുര്വ്വന്തി യത്നതഃ
(മാനവാഃ= ജനങ്ങള് പുണ്യസ്യ ഫലമിച്ഛന്തി = പുണ്യകര്മ്മങ്ങളുടെ/നല്ല കാര്യങ്ങളുടെ ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നു . പുണ്യം ന ഇച്ഛന്തി = എന്നാല് പുണ്യം ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഫലം പാപസ്യ ന ഇച്ഛന്തി പാപത്തിന്റെ ഫലവും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എന്നാല് പാപം പാപകര്മ്മങ്ങള് ,യത്നതഃ = കഷ്ടപ്പെട്ട്
കുര്വ്വന്തി = ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്.)
ലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു
(എല്ലാ ലോകര്ക്കും (ജനങ്ങള്ക്കും/ലോകത്തിനും) നല്ലതു വരട്ടെ)
















