സച്ചിദാനന്ദ സ്വരൂപികളായി സ്വയം ബോധിച്ചുറയ്‌ക്കുന്നതിനുള്ള സാധനാ ചിന്തനമാണ് പങ്കുവെച്ചു വരുന്നത്.
ഇതില്‍ സത് സ്വഭാവം പരിഗണിച്ച് അവരവരുടെ ഉണ്‍മയുടെ നാനാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ അറിയാനും, ആവിഷ്‌കരിക്കാനും ഓരോരുത്തരും ഉദ്യമിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്നു നാം നിശ്ചയിച്ചു. ചിത്‌സ്വരൂപ സംബന്ധിയായ സാധനയില്‍ എല്ലാം അറിയാനും അറിയിക്കാനുമുള്ള നിരന്തര ഉത്സാഹം നിലനിര്‍ത്തണം എന്നു മനസ്സിലാക്കി. ലോകവെവിധ്യ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കു പിറകില്‍ ഏക സാരസത്ത ദേശ കാലാതീതമായി പരിലസിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത അറിയാനുള്ള നിരന്തര കൗതുകം പുലര്‍ത്തണം. അടിസ്ഥാനപരമായി അറിയേണ്ടത് അക്ഷരതത്ത്വത്തെ, നാശരഹിത സത്തയെയാകുന്നു. (അക്ഷര തത്ത്വത്തെ അറിഞ്ഞ് ഈ ലോകത്തില്‍ നിന്ന് കടന്നു പോകുന്നവര്‍ ബ്രാഹ്മണരാണെന്ന് ഒരുപനിഷത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ളത് ഓര്‍ക്കണം) പ്രകടിതമായിക്കാണുന്ന പദാര്‍ത്ഥങ്ങളെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തി വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ പക്വത പുലര്‍ത്തിയാല്‍ നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വം എന്ന സാക്ഷാത്കാരം സാധ്യമാവും. അറിയപ്പെടുന്ന പ്രപഞ്ചവും, അറിയുന്ന ആളും ഒന്നാണെന്ന് അറിയുന്നതാണ് ചിത് സംബന്ധിയായ സാഫല്യം. അറിവിന്റെ നാനാവിധ ആവിഷ്‌കാരങ്ങളേയും സാധനാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉറപ്പാക്കാം. ചിത് വൈഭവത്തിന്റെ പ്രകടനമായിട്ടാണല്ലോ ഇതിഹാസപുരാണാദികളും, സംഗീതവും സാഹിത്യവും എല്ലാം പ്രസക്തമായത്, ആസ്വാദനത്തിന് ലഭ്യമായത്.
ലോക വ്യവഹാരത്തില്‍ ഒരാളെ നമ്മള്‍ പരിചയപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍, നാം ആരാണെന്ന് അയാളെ അറിയിക്കുന്നു. അതുപോലെ അയാളെ അറിയാനുള്ള കൗതുകവും നാം പുലര്‍ത്തും. സന്ധിയില്ലാതെ അന്വേഷണം മുന്നേറിയാല്‍, ഒരു പൊതുമേഖലയിലേക്ക്, പൊതു നിലപാടിലേക്ക് പൊതുതത്വബോധത്തിലേക്ക് അന്വേഷണം എത്തിച്ചേരുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല. ഒടുവില്‍ അദ്വൈത ജ്ഞാന നിര്‍വൃതിയില്‍ ധ്യാന നിഷ്ഠ സംഭവിക്കും.
അടുത്തത് ആനന്ദാധിഷ്ഠിത സാധനാ സാക്ഷാത്കാരം. ആനന്ദ സ്വരൂപികളാണെന്ന ബോദ്ധ്യം ആഴത്തില്‍ അനുഭൂതിയായി നുകരാന്‍ നിശ്ചയിച്ച് തദനുസൃത സാധന അനുസരിക്കാം. സമ്പര്‍ക്കത്തില്‍ വരുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും സന്തോഷം പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ ഉത്സാഹിക്കാം. ഗുരുദേവ് ചിന്മയാനന്ദ സ്വാമിജിയുടെ ഒരു ഗംഭീര നിരീക്ഷണം ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടുത്തട്ടെ എവിടെ പോകുമ്പോഴും സംസ്‌കൃതചിത്തന്‍ സന്തോഷം പങ്കുവെക്കും. പ്രാകൃതനാകട്ടെ ഒരിടത്തു നിന്നും അകന്നു പോകുന്നത് വഴി അവര്‍ക്ക് സന്തോഷം നല്‍കുന്നു!!. ശ്രീരാമചന്ദ്ര പ്രഭുവിനെക്കുറിച്ച് ഏതിലും ആനന്ദം നുകരുന്ന ധന്യാത്മാവാണെന്നും, ഏവര്‍ക്കും ആനന്ദവര്‍ഷം സമ്മാനിക്കുന്ന മഹാത്മാവാണെന്നും പ്രതിപാദനമുണ്ട്. ആത്മാവിന്റെ സഹജാനന്ദം നിരന്തരം നുകര്‍ന്നു രമിക്കുന്നവനെന്നാണ് രാമ ശബ്ദത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം. എന്തിനേയും സന്തോഷാവസരമായി ആസ്വദിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധാ പൂര്‍വക നിരന്തരാഭ്യാസത്താല്‍ സാധിക്കും കാരണം സന്തോഷമെന്നത് ബാഹ്യലോകാവസ്ഥകള്‍ നിശ്ചയിക്കുന്ന വസ്തുതയല്ല. മറിച്ച് നമ്മുടെ വൈകാരിക തീരുമാനത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
നമ്മില്‍ സഹജമായുള്ള ആനന്ദത്തിന്റെ നിറവ് ബോധിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ ജീവിതം ആനന്ദാഘോഷമായി മാറും. ‘ജീവിതം ആനന്ദത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അന്വേഷണമാക്കുന്നതിനു പകരം ആനന്ദത്തോടുകൂടിയുള്ള ആവിഷ്‌ക്കാരമാക്കണമെന്ന്’ പൂജ്യ ബോധാനന്ദ സ്വാമിജി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സച്ചിദാനന്ദ സാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ പാതയില്‍ പ്രസക്തമായ കര്‍മയോഗ പാഠങ്ങള്‍ ഇപ്രകാരം പ്രയോഗത്തില്‍ വരുത്താന്‍ കഴിയട്ടെ.
സത്യം, അഹിംസാ , ബ്രഹ്മചര്യം ഇവ സനാതന ധര്‍മ്മചിന്തയില്‍ ഏറെ പ്രാധാന്യത്തോടെ പരിഗണിച്ചു വരുന്ന മൂല്യങ്ങളാണ്. അടുത്തതായി സച്ചിദാനന്ദ സാക്ഷാത്ക്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ മൂന്നു മൂല്യങ്ങളെ ബാഹ്യ ലോകവ്യവഹാര മേഖലകളില്‍ വിചിന്തനത്തിന് പരിഗണിക്കാം. സദ്വിഷയകമായ മൂല്യം സത്യം . ചിത് സംബന്ധിയായ മൂല്യം അഹിംസ സ്വരൂപാനന്ദ ദൃഷ്ട്യാ പ്രസക്തമാവുന്ന മൂല്യം ബ്രഹ്മചര്യം.
