സ്വയം പൊട്ടനാണെന്നാണ് നടിച്ച് നമ്മുടെ പൊട്ടത്തരം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഉള്‍ക്കണ്ണു തുറപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവനാണ് പൊട്ടന്‍ തെയ്യം.
ശ്രീശങ്കരാചാര്യസ്വാമികളുടെ ജീവിതചരിത്രമായി അറിയപ്പെടുന്ന ശ്രീ ശങ്കരദിഗ്വിജയം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ അദ്ദേഹവും ഒരു ചണ്ഡാലനും തമ്മിലുള്ള സംവാദമുണ്ട്. ഇതിനെ ആധാരമാക്കി അത്യുത്തരകേരളത്തിലുള്ള ഒരു തെയ്യ(ദൈവ)ക്കോലമാണ് ശ്രീ പുലപ്പൊട്ടന്‍ തെയ്യം.
സാധാരണയായി മലയസമുദായമാണ് ഈ തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നത്. കോലം അരങ്ങേറുന്നതിനു മുന്‍പ് സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമടങ്ങിയ പശ്ചാത്തലഗായകസംഘം ഈണത്തില്‍ കഥ വിവരിക്കുന്ന നാടന്‍ പാട്ടാണ് തോറ്റംപാട്ട്. വടക്ക് കാസര്‍കോടു മുതല്‍ തെക്ക് കോഴിക്കോടിനിപ്പുറമുള്ള കോരപ്പുഴയുടെ തീരംവരെയാണ് വര്‍ണശബളിമയാര്‍ന്ന വേഷവിധാനങ്ങളും തീക്കനലും സൗമ്യവും ഉഗ്രവുമായ പാദവിന്യാസങ്ങളും ഉള്ള തെയ്യക്കോലങ്ങളുടെ നാട്.
ചായങ്ങള്‍ തേച്ച്, ഹാസ്യഭാവം സ്ഫുരിക്കുന്ന വിചിത്രമായ മുഖപ്പാളയും അരയില്‍ കുരുത്തോലയും ധരിച്ച് കയ്യില്‍ കത്തിയും മാടിക്കോലും ഏന്തിയവനാണ് പൊട്ടന്‍. ഒപ്പം നര്‍മ്മരസമൂറുന്ന സംഭാഷണശൈലിയും തീക്കനലില്‍ സുഖമായുള്ള കിടപ്പും.
അലൗകികമായ ഒരു താളാത്മകതയുണ്ട് തോറ്റം പാട്ടിന്. വ്യാകരണവും വാക്ശുദ്ധിയും അല്‍പ്പമൊന്ന് മാറ്റിനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട്, മനുഷ്യസ്‌നേഹപരവും ജ്ഞാനസമ്പന്നവുമായ അഗാധ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ഊന്നല്‍ നല്‍കുന്ന ഈ പാട്ടാണ് പൊട്ടന്‍ തെയ്യത്തിന്റെ സന്ദേശം.
പശ്ചാത്തലഗായകര്‍ പാട്ടുപാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പൊട്ടന്‍ ഒരു പീഠത്തിലിരുന്ന് മാടിക്കോല് ചലിപ്പിക്കുകയും, ഞെട്ടുകയും ചില ആംഗ്യങ്ങള്‍ കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രമേണ ഉറയലാരംഭിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ ചില അജ്ഞാതമാനങ്ങള്‍ അല്‍പ്പമൊന്ന് ഉണരുന്നതുപോലെ. പൊട്ടനാട്ടം തുടങ്ങുകയായി.
വടക്കേ മലബാറിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള തെയ്യമാണ് പൊട്ടന്‍ തെയ്യം. ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യസാധ്യത്തിനായി ജാതിഭേദമെന്യേ ഇത് കെട്ടിയാടിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
കെട്ടിയാടിക്കുന്നവര്‍ക്കിഷ്ടത്തെ കൊടുപ്പാനായ്
വിഷ്ടപത്തിങ്കലെങ്ങുമിത്തരം സ്തവമില്ല.
എന്ന് തോറ്റം പാട്ടിന് ഒരു ഫലശ്രുതിയുണ്ട്. മഹത്തായ സമഭാവനയും അഗാധമായ തത്ത്വചിന്തയും ഇതില്‍ സമ്മേളിക്കുന്നുവെന്നതായിരിക്കാം ഈ തെയ്യത്തിന് ശക്തമായ ആദ്ധ്യാത്മിക സിദ്ധിയുണ്ടെന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം.
ശക്തമായ ഒരു ചോദ്യം
പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗത്തോട് സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥ കാട്ടുന്ന അനീതിയെ ചങ്കൂറ്റത്തോടെ ചോദ്യം ചെയ്യാനായി എത്ര തന്മയത്വമായിട്ടാണ് ശ്രീ ശങ്കരദ്വിഗ്വിജയത്തിലുള്ള ഈ കഥയ്‌ക്ക് ഒരു ഗ്രാമീണ അനുഷ്ഠാനകലയുടെ രൂപവും ഭാവവും നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്? ഒളിവോ മറവോ ഇല്ലാതെ തുറന്നടിച്ചുകൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നജാതിയെന്ന മിഥ്യയെ വിമര്‍ശിക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ തെയ്യക്കോലം ജാതിമേധാവിത്വം നിഷ്ഠുരമായി കൊടികുത്തി വാണിരുന്ന കാലഘട്ടങ്ങളില്‍, കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയമാണോ എന്നുപോലും സ്വാമി വിവാകാനന്ദന്‍ സന്ദേഹിക്കത്തക്കവിധം സാമൂഹികസ്ഥിതി ദുഷിച്ചിരുന്ന അവസരത്തില്‍, വടക്കേ മലബാറിലെങ്ങും നിര്‍ബാധം അവതരിപ്പിച്ചു വന്നിരുന്നുവെന്നത് അദ്ഭുതരമായി തോന്നാം.
തെയ്യത്തിനുള്ള ദൈവികമായ പരിവേഷം കൊണ്ടായിരിക്കാം അതിനെ അടിച്ചമര്‍ത്തുവാന്‍ ആരും ധൈര്യപ്പെടാതിരുന്നത്. മനുഷ്യമനഃസാക്ഷിയോടുള്ള പൊട്ടന്‍തെയ്യത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഉപബോധമനസ്സില്‍ മുളച്ചുവന്ന മാറ്റത്തിന്റെ വിത്തുകളായി രൂപം പ്രാപിച്ചിരിക്കാം.
തീണ്ടലിനും മേല്‍ക്കോയ്‌മയ്‌ക്കുമെതിരെ ഉപരിപ്ലവമോ ദുര്‍ബലമോ ആയ ഒരു വിമര്‍ശനമല്ല ഇതിലുള്ളത്. അഗാധമായ ആദ്ധ്യാത്മികജ്ഞാനത്തിന്റെയും അനുഭവത്തിന്റെയും ശക്തമായ അടിത്തറയില്‍നിന്നുകൊണ്ട് മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനോട് കാട്ടുന്ന അനീതിയെയും ചൂഷണമനഃസ്ഥിതിയെയും തുറന്നുകാട്ടുകയാണിതില്‍.
ശ്രീകാന്ത്
