മക്കളേ, ഈശ്വരനെ അറിയുവാന് ഗുരു അത്യാവശ്യമാണ്. ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളില് ഉറച്ച വിശ്വാസം വേണം. മക്കള് ചോദിച്ചേക്കും അത് അന്ധവിശ്വാസമല്ലേ എന്ന്? ഒരുക്കലുമില്ല. ഈ പ്രപഞ്ചം തന്നെ നിലനില്ക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്മേലാണ്. ഒരു യുവാവിന് അച്ഛന്, തന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നത്, അയാള് തന്റെ മകളെ സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളുമെന്നുള്ള വിശ്വാസം കൊണ്ടല്ലേ? ഹോട്ടലില് നിന്ന് നമ്മള്, ആഹാരസാധനങ്ങള് വാങ്ങിക്കഴിക്കുന്നത് അതില് വിഷാംശമില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തിലല്ലേ? കടല് ഇങ്ങോട്ട് കയറില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തിലല്ലേ നാം തീരത്ത് വീട് കെട്ടി താമസിക്കുന്നത്?
തന്റെ ആധ്യാത്മിക പുരോഗതിക്ക് മറ്റൊരാളുടെ ശിക്ഷണം സ്വീകരിക്കാനോ, അല്ലെങ്കില് മറ്റൊരാളിന് വിധേയനാകാനോ ചിലര് ഇഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന് വരാം. ചിട്ടയോടുകൂടിയുള്ള ജീവിതക്രമമോ തിരുത്തലുകളോ ഒന്നും അക്കൂട്ടര്ക്കിഷ്ടമില്ല. അവര് തന്നിഷ്ടംപോലെ ജീവിക്കുകയും, ‘ഞാന് ബ്രഹ്മാവാണ്’ എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുനടക്കുകയും ചെയ്യും. അത് ദുര്ബ്ബലതയാണ്. അനുഭവതലത്തില് അവര്ക്ക് ഒന്നും നേടാനും കഴിയില്ല.
രണ്ടുതരം കോഴികളെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടില്ലേ? നാടന് കോഴിയും, ശീമക്കോഴിയും. തള്ളക്കോഴിയുടെ ചൂടേറ്റ് വിരിയുന്ന നാടന് കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങള് പ്രകൃതിയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കരുത്തോടെയാണ് വളര്ന്നുവരുന്നത്. അതിന് പ്രത്യേകം കൂടും വേണ്ട, തീറ്റയും വേണ്ട. വെയിലോ മഴയോ ഒന്നും അതിനു പ്രശ്നമല്ല. രാത്രി വല്ല മരക്കൊമ്പത്തും കയറിയിരുന്ന് ഉറങ്ങിക്കൊള്ളും. എന്നാല് ശീമക്കോഴിയുടെ കഥയോ? കൃത്രിമ സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെയാണ് അത് വളര്ന്നുവരുന്നത്. അവയ്ക്ക് പ്രകൃതിയെ അതിജീവിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല.
