ദേഹക്കൂടിലെ നേര്ത്ത
ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങള്
ഇന്നേക്കുതീരുമോ അതോ
നാളെകളിലേക്ക് നീളുമോ എന്ന
കടുത്ത സന്നിഗ്ദ്ധതയും,
ഊര്ദ്ധ്വംവലിക്കുന്ന പകലിന്റെ
രക്തവര്ണ്ണംമാഞ്ഞമുഖത്തേക്ക്
അലസം മുടിചിക്കിയിടുന്ന
സന്ധ്യയുടെ നിഗൂഢതയും,
ധമനികളെപ്പോലും മരവിപ്പിക്കുന്ന
കൊടുംതണുപ്പും,പിന്നെ-
ഘനീഭവിച്ച മൗനവുമാണ്,
ഔഷധഗന്ധംതിങ്ങിയ
ചില്ലുജാലക മുറിക്കുള്ളിലെപ്പോഴും
അബോധത്തിനും ബോധത്തിനുമിടയിലെ
നേര്ത്തമഞ്ഞുപാളികള്ക്കിടയിലായ്
മെല്ലെതെളിയുന്ന നിഴല്പടങ്ങളില്
താളച്ചുവടോടെ ഭ്രമകല്പ്പനകളും
ഭൂതകാല തിരു-ശേഷിപ്പുകളും വരാം
ഓണവും പിറന്നാളും പിന്നെ-
രാപകലുകളുംവന്നുപോകുന്നതറിയാത്ത
കൃത്രിമസ്പന്ദമാപിനികള് മിടിക്കുന്നമുറിയുടെ
കിളിവാതില്പ്പഴുതിലൂടിടയ്ക്കൊക്കെ
തെളിഞ്ഞോ പാളിയോ വീഴുന്ന നോട്ടങ്ങളില്
ഉദ്വേഗം,ദൈന്യം അല്ലെങ്കില്
കണ്ണീരിന്റെ തിളക്കവും
ദിനരാത്രങ്ങള്നീണ്ട പരീക്ഷണങ്ങള്,
രക്തത്തിലേക്കലിഞ്ഞ എത്രയോമരുന്നുകള്
പറക്കാനൊരുങ്ങി ചിറകുവെച്ചജീവനെ ഒടുവില്
തിരികെപിടിച്ച ആശ്വാസ നിര്വൃതിയോടെ
ഇടനാഴിയിലേക്ക് പതിയെയിറങ്ങുമ്പോള്
അഹന്തയുടെ പടികളെല്ലാമിറങ്ങിയതായി
ഉള്ളിന്റെയുള്ളില് തിരിച്ചറിയുന്നു.
നീ ഞാനാണെന്നും..ഐസിയു….
