കൃഷ്ണനും അര്ജുനനും യമുനയില് കുളിച്ച് സന്ധ്യാവന്ദനാദികള് നടത്തുന്നതിനിടയില് ഒരു ബ്രാഹ്മണവേഷത്തില് വന്ന അഗ്നി പറ്ഞ്ഞു, എനിക്ക് അതികഠിനമായ വിശപ്പാണ്. എത്രകാലമായി ഞാന് സുഭിക്ഷമായി ഒന്നുണ്ടിട്ട്. എനിക്ക് ഈകാണുന്ന ഖാണ്ഡവവനത്തെ ഭക്ഷിക്കുവാന് എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കണം. ഞാന് എങ്ങനെയാണ് സഹായിക്കേണ്ടത് അര്ജുനന് അഗ്നിയോട് ചോദിച്ചു.
എന്ന് ഞാന് ഖാണ്ഡവവനത്തിനെ ഭക്ഷിക്കാന് ശ്രമിക്കുമ്പോഴും തക്ഷകന് സമ്മതിക്കില്ല. തക്ഷകന്റെ അടുത്തസുഹൃത്തായ ദേവേന്ദ്രന് മഴപെയ്യിച്ച് ആ ഉദ്യമത്തെ തടയുകയാണ് പതിവ്. അതിന്നാല് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. എന്നാല് അമ്പൊടുങ്ങാത്ത ആവനാഴിയും വില്ലും ശരവും തന്നാല് ഖാണ്ഡവ വനം അപ്പാടെ തിന്നുതീര്ക്കാം.
വരുണനാണ് അമ്പുവില്ലും നല്കി അര്ജുനനെ അനുഗ്രഹിച്ചത്. അഗ്നി ഖാണ്ഡവവനം വിഴുങ്ങുവാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഇന്ദ്രന് ശക്തമായ മഴയും തുടങ്ങി. താമസിച്ചില്ല ഖാണ്ഡവവനത്തിന് മീതെ നല്ലപന്തല് ശരംകൊണ്ട്കെട്ടിത്തീര്ത്തു. മഴയൊന്നും ഖാണ്ഡവവനത്തിനെ തെല്ലുംബാധിച്ചില്ല. അഗ്നി പതിനഞ്ചുദിവസംകൊണ്ടാണ ്അതിഘോരമായ ഖാണ്വവനത്തെ ഭസ്മമാക്കിയത്. ആവനത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആറുപേരെ അര്ജുനന് അഗ്നിയില്നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി. തക്ഷകപുത്രന് അശ്വസേനന്, അസുരശില്പി മയന്, ശാര്ങ പക്ഷി മന്ദപാലനും നാലു കുഞ്ഞുങ്ങളും. ഇവരൊക്കയായിരുന്നു ഖാണ്ഡവ വനത്തില് അപ്പോള് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
തക്ഷകന്റെ പുത്രനെ അര്ജുനന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയതില് ഇന്ദ്രന് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി. ഈവില്ലാളിക്ക് ഭാവിയില് എന്തെങ്കിലും ഉപകാരമുണ്ടാവണം എന്നുകരുതി ഗാണ്ഡീവവും, ദിവ്യമായ ശരങ്ങളും അര്ജുനന് ഇന്ദ്രന് നല്കി. കൃഷ്ണാര്ജുനന്മാര്തമ്മില് ദീര്ഘകാലം സുദൃഢ ബന്ധമുണ്ടാവട്ടേ എന്നും ദേവേന്ദ്രന് ആശംസിക്കുകയും ചെയ്തു.
