682. പരിപാകകരീ – കര്മ്മങ്ങളെ കര്മ്മഫലങ്ങളില് എത്തിക്കുന്നവള്. എല്ലാ കര്മ്മങ്ങള്ക്കും ഫലമുണ്ട്. ധര്മ്മാചരണത്തിനു പുണ്യവും അധര്മ്മാചരണത്തിനു പാപവും ഫലം. പാപത്തിന്റെ ഫലമായി ദുരിതവും പുണ്യഫലമായി സുഖവും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും. എല്ലാ കര്മ്മത്തെയും അതിന്റെ ഫലത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നത് സര്വനിയാമകമായ ദേവീപ്രഭാവമാണ്. ദേവി സര്വവ്യാപിയാകയാല് എല്ലായിടത്തും എല്ലാകാലത്തും സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ദേവി അറിയുന്നു. ഓരോ പ്രവൃത്തിയെയും അതിന്റെ ഫലത്തിലെത്തിക്കുന്ന കാലം ദേവീരൂപമാണ്. കര്മ്മം പരിപാകത്തിനു കാരണമായ കാലം രൂപമായവളാകയാല് ‘പരിപാകകരീ’ എന്നു ദേവിക്കു നാമം.
683. ധ്രുവാ- ശാശ്വതയായവള്, നാശമില്ലാത്തവള്. ഉത്പത്തിയും പരിണാമവുമില്ലാത്ത മഹാദേവിക്കു നാശം ഇല്ല എന്ന് എടുത്തു പറയേണ്ടതില്ല. ‘ധ്രുവാ’ എന്ന പദത്തിന് സുചരിത, പതിവ്രത എന്നീ അര്ത്ഥങ്ങളുമുണ്ട്. ആ അര്ത്ഥങ്ങളും സ്വീകരിക്കാം.
684. ഗതിഃ – ആശ്രയം, അഭയം, രക്ഷ, ലോകത്തിനും ലോകര്ക്കും ആശ്രയം ദേവീകാരുണ്യമാണ്. ആപത്തുകളില് നിന്നു രക്ഷപ്പെടാനും അഭയം നേടാനും ദേവീസ്മരണ മതിയാകും.
ഗതി എന്ന പദത്തിന് ശ്രേയസ്, ഉത്കര്ഷം, അഭിവൃദ്ധി എന്നീ അര്ത്ഥങ്ങളുമുണ്ട്. മനുഷ്യര്ക്ക് ജീവിതത്തില് ചിലതൊക്കെ ശ്രേയസ്സായും ഉത്കര്ഷമായും അഭിവൃദ്ധിയായും അനുഭവപ്പെടും. അതേ കാര്യങ്ങള് മറ്റൊരവസരത്തില് ഗര്ഹണീയമായി തോന്നിയെന്നുവരാം. ദേവീപ്രസാദംകൊണ്ടു ലഭിക്കുന്നവയെല്ലാം സ്വാഭാവികമായി ശ്രേയസ്കരമായിരിക്കും. ആ പ്രസാദം ഇല്ലെങ്കില് ശ്രേയസ്സും ഉത്കര്ഷവുമില്ല.
ഗതിക്ക് അനുഭവം, അനുഭവത്തില്നിന്നുണ്ടാകുന്ന അറിവ്, ജ്ഞാനം എന്നീ അര്ത്ഥങ്ങളുമുണ്ട്. മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ അനുഭവവും ജ്ഞാനവും ലോകമാതാവു കനിഞ്ഞു തരുന്നതാണ്.
മൂന്നായി പറഞ്ഞ ഈ അര്ത്ഥങ്ങള് ഒരേ ആശയത്തിന്റെ മൂന്നുവശങ്ങള് മാത്രമാണ്. സര്വലോകത്തിനും ഗതി ലോകജനനിയായ ദേവി മാത്രമാണ്.
(തുടരും)
