ഒരു കാമുകന് തന്റെ പ്രേമഭാജനത്തിന് ഒരു സമ്മാനം നല്കുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. ഒരുപക്ഷേ, അതു വെറും അഞ്ചുപൈസ മാത്രം വിലയുള്ളതാകാം. എന്നാല്, കാമുകി അതില് തന്റെ പ്രിയതമനെയാണ് കാണുന്നത്. ഏതാനും രൂപമാത്രം വിലയുള്ളതാണെങ്കിലും ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെയോ പാര്ട്ടിയുടെയോ കൊടിയുടെമേല് തുപ്പുവാന് നാം ആരെയും അനുവദിക്കാറില്ല. ആ കൊടി വെറും തുണിയല്ല.
തുണിക്കു കൊടിയുടെ സ്ഥാനം കൈവന്നതോടെ അതു മഹത്തായ ഒരു ആദര്ശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനെ ആദരിക്കുന്നു. ബഹുമാനിക്കുന്നു. അതുപോലെ വിഗ്രഹത്തില് നാം ദര്ശിക്കുന്നത് ഈശ്വരനെത്തന്നെയാണ്. നമ്മളില് കുടികൊള്ളുന്ന ഈശ്വരചെതന്യത്തിന്റെ കണ്ണാടിയാണു വിഗ്രഹം.
വിഗ്രഹത്തിനു മുന്പില് ചെന്നാലും നമ്മള് കണ്ണടച്ചാണു പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നത്. അതിനാല് അന്തര്യാമിയായ ഈശ്വരനിലേക്കു മനസ്സുതിരിയാന്തന്നെയാണ് വിഗ്രഹം സഹായിക്കുന്നത്. വിഗ്രഹാരാധന എതിര്ക്കുന്ന മതങ്ങളും ഒരുതരത്തിലല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു തരത്തില് വിഗ്രഹാരാധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ജനങ്ങള് തത്വം മനസ്സിലാക്കാതെ വിഗ്രഹത്തില്തന്നെ ബന്ധിക്കാനിടയുണ്ട് എന്നതാണ് വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ന്യൂനത. എന്നാല് സത്സംഗങ്ങളിലൂടെയും ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പഠനത്തിലൂടെയും തത്വം മനസ്സിലാക്കിയാല് ഈ പ്രശ്നമില്ല. അതിനുള്ള സംവിധാനംകൂടി ക്ഷേത്രങ്ങളില് ഉണ്ടാക്കാനാണു നാം ശ്രമിക്കേണ്ടത്.
