സ്വധര്മ്മതത്വം, ജീവിത പവിത്രത, ആത്മാവിന്റെ ദിവ്യത്വം ഇവ ആദ്ധ്യാത്മികതയെ സംബന്ധിക്കുന്ന മഹത്തായ ഘടകങ്ങളാണ്. ഈ ഘടകങ്ങള് ആത്മാര്ത്ഥമായ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് വിഷയമാകണം. സത്യാനേ്വഷണനിരതമായ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനു അവ ഉത്തേജം നല്കുകയും വേണം.
കര്മ്മാചരണത്തിനുള്ള ഉത്തേജനം ധര്മ്മബോധത്തില്നിന്നു നേടണം. ധര്മ്മനിഷ്ഠനാകുന്നതോടുകൂടി നിങ്ങള് ആന്തരിക സാമഞ്ജന്യവും മനഃശാന്തിയും കണ്ടെത്തുന്നു.
നിര്മ്മലമായ മനഃസാക്ഷിയെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. ആദ്ധ്യാത്മികപഥത്തിലുള്ള പുരോഗതി ത്വരിതപ്പെടുന്നു. നിങ്ങള്ക്ക് നിങ്ങളുടെതന്നെ പ്രഫുല്ലമായ ഓജസ്സിനെ ക്രിയാത്മകമായ കഴിവുകളെ തത്വചിന്താപരമായ നിസ്സംഗത്വത്തെ ആശ്രയിക്കാന് കഴിയുന്നു.
ദീര്ഘകാലത്തെ പരിശീലനം കൊണ്ട് പരിപുഷ്ടമാക്കപ്പെട്ട കായികബലത്തോടുകൂടിയ ഒരു മല്ലയുദ്ധ പ്രവീണന് മുറിക്കുള്ളില് സ്വസ്ഥമായിരിക്കുകയാണെങ്കില് തന്റെ സാമര്ത്ഥ്യവും ശക്തിയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടാനോ അനുഭവിക്കാനോ സന്ദര്ഭം കിട്ടുകയില്ല.
മറ്റൊരു കായികാഭ്യാസി വന്ന് വെല്ലുവിളിക്കട്ടെ. അപ്പോള് മാത്രമാണ് ഒരു രാക്ഷസന്റെ ശക്തിയോടെ പ്രതിയോഗിയെ ഏറ്റുമുട്ടാന് അയാള്ക്ക് സന്ദര്ഭം ലഭിക്കുന്നത്. അതുപോലെ ഗുഹാന്തര്ഭാഗത്ത് കഴിയുന്ന ഒരു താപസന് തന്റെ ജ്ഞാനവും തപഃശക്തിയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടാന് അവസരമില്ല. എന്നാല് പ്രശ്നങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും നിറഞ്ഞ ലോകജീവിതം നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തേയും ആദ്ധ്യാത്മികശക്തിയേയും പരീക്ഷിക്കാന് വേണ്ടുവോളം സന്ദര്ഭങ്ങള് നല്കും ധാര്മ്മികമേന്മയില് വികസിക്കാനുള്ള സമ്മാനിക്കും.
മനസ്സ് മനസ്സല്ലാതാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് പരിശുദ്ധിയുടെ പരമകാഷ്ഠ. അതായത് മനസ്സ് ശുദ്ധസത്വത്തിന്റെ നില ആര്ജ്ജിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ശുദ്ധതത്വത്തിന്റെ മേഖലയില് എത്തുമ്പോള് മാത്രമാണ് ഒരുവന് പരമജ്ഞാനവും ഈശ്വരനോടുള്ള പരമോല്കൃഷ്ടമായ ഭാവവും ഉദിക്കുന്നത്. ഇവയെല്ലാം ഒരാളില് സംയോജിക്കുമ്പോള് അയാള് ഈശ്വരനുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
ആദ്ധ്യാത്മികമായ സംസ്കാരങ്ങളില് അനുഗൃഹീതരായവര്ക്ക് പെട്ടെന്നു പുരോഗതി ലഭിക്കുന്നു. നിങ്ങള്ക്ക് ഇപ്രകാരമുള്ള സംസ്കാരങ്ങളില്ലെന്നു പറയരുത്. ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ടും നിരന്തരമായ പ്രയത്നംകൊണ്ടും പ്രാര്ത്ഥനകൊണ്ടും നിങ്ങള്തന്നെ ആദ്ധ്യാത്മിക സംസ്കാരങ്ങളെ ഉദ്ദീപിക്കുക.
എല്ലാ ശരീരങ്ങളും നശിക്കും. സകലരും സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് ഈ നഗ്നസത്യം കാണുന്നുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഈ സത്യം വിസ്മരിച്ച് സ്വന്തം ശരീരത്തെ അള്ളിപിടിച്ച് കഴിയുന്നു. ഇതാണു മായ. സദാനേരവും മനുഷ്യന് ശരീരത്തെ ആത്മാവായി കാണുന്നു. ഇതാണു മായ.
