സര്വഭൂതഹരഃ സ്ഥാണുഃ ശര്വോ ഭീമ സദാശിവഃ
പശുപതിഃ പാശഹീനഃ ജടീ ചര്മ്മീ പിനാക
756. സര്വഭൂതഹരഃ – എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും ഹരിക്കുന്നവന്. ഭൂതം എന്ന പദം ഉണ്ടായ എല്ലാത്തിനെയും നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു. ജീവനുള്ളതോ ഇല്ലാത്തതായി എന്തെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ അവയെല്ലാം ഹരിക്കുന്നവനായി നാമം ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഹരിക്കുക എന്ന പദത്തിന് ഇവിടെ തന്നില് ലയിപ്പിക്കുക എന്നര്ത്ഥം. നശിപ്പിക്കുക എന്നല്ല. ഭഗവാന് ഒന്നിനെയും നശിപ്പിക്കുന്നില്ല. തന്നില് നിന്നുണ്ടായവയെ തന്നില് ലയിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് സംഹാരം എന്നുപേര്. സംഹാരമൂര്ത്തിയായ ശ്രീപരമേശ്വരനായി ഈ നാമം ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. (ഇതുതൊട്ടുള്ള പത്തു നാമങ്ങള് ഗുരുവായൂരപ്പനെ ശിവരൂപത്തില് കീര്ത്തിക്കുന്നു).
757. സ്ഥാണുഃ – സ്ഥിരന്, നാശമില്ലാത്തവന്, ചാഞ്ചല്യമില്ലാത്തവന്, പ്രളയകാലത്ത് സര്വലോകങ്ങളും സംഹാരമൂര്ത്തിയും സ്ഥാണുവും മംഗലമൂര്ത്തിയുമായ ശിവനില് ലയിക്കുന്നു.
758. ശര്വഃ – ഹിംസിക്കുന്നവന്. ഹിംസ എന്നര്ത്ഥമുള്ള ‘ശൃ’ എന്ന ധാതുവില്നിന്നാണ് ഈ പദമുണ്ടായത്. പ്രളയകാലത്ത് രുദ്രന്റെ അഗ്നിമയമായ മൂന്നാം കണ്ണില് നിന്നുണ്ടാകുന്ന പ്രളയാഗ്നിയില് സര്വലോകങ്ങളും ഭസ്മമാകും എന്നു പുരാണങ്ങള്.
759. ഭീമഃ – ഭീമന്. ഭയമുണ്ടാക്കുന്നവന് ”ബിഭേതി അസ്മാദ് ഇതി ഭീമഃ” എന്ന് ആചാര്യന്മാര് ഈ പദത്തെ നിര്വചിക്കുന്നു. ഇവന് കാരണം ഭയമുണ്ടാകുന്നതിനാല് ഭീമന്. ചുടലയിലെ ഭസ്മം ശരീരമാകെ പൂശി രക്തം വാര്ന്നുവീഴുന്ന ഗജചര്മ്മം വസ്ത്രമാക്കി, പാമ്പുകളെ ഹാരമാക്കി അഴിഞ്ഞുപരക്കുന്ന ജടാഭാരത്താല് ആകാശം മറച്ച് ഇടി നാദങ്ങളെ തോല്പ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തില് മുഴങ്ങുന്ന ഉടുക്കിന്റെ താളത്തിനൊത്ത ദ്രുതചലനങ്ങളോടെ സംഹാരതാണ്ഡവമാടുന്ന ഭീമന്റെ സങ്കല്പംപോലും അധര്മ്മികളെ ഭയഗ്രസ്തരാക്കും.
760. സദാശിവഃ – ശാശ്വതമായ മംഗളം സ്വരൂപമായവന്. എപ്പോഴും മംഗളം വരുത്തുന്നവന്.
761. പശുപതിഃ – പശുക്കളുടെ പതി. പശു എന്ന പദത്തിന് അവിദ്യാബദ്ധനായ ജീവന് എന്നു സന്ദര്ഭത്തില് അര്ത്ഥം. ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളെ ലോകമെന്നും ഇന്ദ്രിയചോദനകളെ ഉണ്മയെന്നും ധരിച്ച് സുഖവും ദുഃഖവും അനുഭവിക്കുന്നതായി സ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന നാമെല്ലാം ഈ അര്ത്ഥത്തില് പശുക്കളാണ്. ജീവാത്മാക്കളുടെ നാഥനായ ശ്രീപരമേശ്വരന് ജ്ഞാനദര്ശനം കൊണ്ട് നമ്മെ നയിക്കുന്നതിനാല് പശുപതി.
പശു എന്ന പദം മൃഗങ്ങളെ പൊതുവെ കുറിക്കാനും പ്രയോഗിക്കും. മനുഷ്യന് ഉള്പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ മൃഗങ്ങളുടെയും നാഥന് എന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കാം.
762. പാശഹീനഃ – പാശങ്ങളില്ലാത്തവന്. പാശം ബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ഭഗവാന് സ്വതന്ത്രനാണ്. ഒരുതരത്തിലുള്ള ബന്ധനവും ഭഗവാനില്ല. തന്റെ ഭക്തരെ എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളില്നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നവന് എന്നു വ്യംഗ്യസൂചന.
763. ജടീഃ – ജട ധരിച്ചവന്. വേര്പ്പെടുത്താനാകാത്തവിധം കെട്ടുപിണഞ്ഞ തലമുടിയാണു ജട. ജട ധരിച്ചതിനാല് ശ്രീ പരമേശ്വരന് ജടീ എന്നു നാമം.
764. ചര്മ്മീഃ – ചര്മ്മം ധരിച്ചവന്. ആനത്തോല് വസ്ത്രമാക്കി ഉടുത്തവനായി ഒരു രൂപസങ്കല്പം ശ്രീപരമേശ്വരനുണ്ട്. ചര്മ്മം ധരിച്ചവനാകയാല് ചര്മ്മി എന്നു നാമം.
765. പിനാകവാന്ഃ – പിനാകം എന്ന വില്ലുള്ളവന്. മഴവില്ലുപോലെ ശോഭിക്കുന്ന ഒരു നാഗശരീരമാണ് പിനാകമെന്നു പുരാണങ്ങള്. ശിവന്റെ ത്രിശൂലം ഒരിക്കല് താഴെ വിണപ്പോള് അത് വില്ലിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു സര്പ്പമായി എന്നും അതിന്റെ ഏഴുതലകളുള്ള അഗ്രങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സര്പ്പരൂപമായ ഞാണ് ഭഗവാന് കണ്ഠാഭരണമായി അണിയുന്നുവെന്നും ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് സര്പ്പം വില്ലായി ഭഗവാന്റെ കൈയില് എത്തുമെന്നും ശിവപുരാണങ്ങള്. ഗുരുവായൂരപ്പനെ പിനാകം ധരിച്ചവനായി നാമം സ്തുതിക്കുന്നു.
ഡോ. ബി.സി.ബാലകൃഷ്ണന്
(തുടരും)
