ഹനുമാന് ശ്രീരാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ഋശ്യമൂകപര്വതത്തില് സുഗ്രീവന്റെ സന്നിധിയിലെത്തിച്ചു. ആദ്യം പരസ്പരം സംശയത്തോടെയായിരുന്നു അവര് കണ്ടുമുട്ടിയത്. സീതയെ നഷ്ടപ്പെട്ട രാമനും രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട സുഗ്രീവനും തങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങള് പരസ്പരം പങ്കുവച്ചു. ഹനുമാന്റെ സാന്നിധ്യത്തില് അഗ്നിയെ സാക്ഷിയാക്കി അവര് സഖ്യം സ്ഥാപിച്ചു. സീതയെ കണ്ടെത്താന് സുഗ്രീവന് സഹായിക്കാമെന്നും, ബാലിയുടെ അധിനിവേശത്തില് നിന്ന് സുഗ്രീവനെ മോചിപ്പിക്കാന് രാമന് സഹായിക്കാമെന്നും അവര് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
ഒരാളുടെ വേദന മറ്റൊരാള് സ്വന്തമായി ഏറ്റെടുത്ത നിമിഷമായിരുന്നു അത്. വിശ്വാസം, വാക്ക്, പരസ്പരബഹുമാനം ഈ മൂന്ന് തൂണുകളിലാണ് ആ ബന്ധം നിലനിന്നത്.
സത്യമായ സൗഹൃദം സന്തോഷകാലത്ത് കൈകോര്ക്കുന്നതല്ല; പ്രതിസന്ധിയില് തോളൊരുക്കുന്നതും മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണീര് സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തമായി കാണുന്നതുമാണ് യഥാര്ത്ഥ സൗഹൃദം.
രാമസ്പര്ശം: സൗഹൃദത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അടയാളം വാക്കല്ല; കഷ്ടകാലത്ത് കൂടെ നില്ക്കുന്ന സാന്നിധ്യമാണ്.
