ഭാരതീയ സംസ്കൃതിയില്, വര്ഷത്തില് 365 നാളും ഉത്സവങ്ങളാല് നിറഞ്ഞൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റൊരുവിധത്തില് പറഞ്ഞാല്, വര്ഷത്തിലെ എല്ലാ ദിവസവും ആഘോഷമാക്കാന് ഭാരതീയര്ക്ക് ഒരുകാരണം ആവശ്യമായിരുന്നു. ഈ ഉത്സവങ്ങളെല്ലാം ജീവിതത്തിലെ വ്യത്യസ്ത കാരണങ്ങളാലും വ്യത്യസ്ത ഉദ്ദേശ്യങ്ങളാലും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചരിത്രസംഭവങ്ങള്, വിജയങ്ങള്, അല്ലെങ്കില് വിളവെടുപ്പ്, നടീല്, കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങി ജീവിതത്തിലെ പല പല സാഹചര്യങ്ങള് അവര് ആഘോഷമാക്കി മാറ്റി. എന്നാല് മഹാശിവരാത്രിയുടെ പ്രാധാന്യം അവയില് നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമാകുന്നു.
എല്ലാ ചാന്ദ്രമാസത്തിലെയും പതിനാലാംദിവസം അല്ലെങ്കില് അമാവാസിയുടെ തലേന്നാള് ശിവരാത്രി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഒരു വര്ഷത്തില് വരുന്ന പന്ത്രണ്ട് ശിവരാത്രികളില്, ഫെബ്രുവരി, അല്ലെങ്കില് മാര്ച്ച് മാസങ്ങളിലായി വരുന്ന മഹാശിവരാത്രിയ്ക്കാണ് ആത്മീയപ്രാധാന്യം ഏറെയുള്ളത്.
ഈ രാത്രിയില്, മനുഷ്യനില് സ്വാഭാവികമായി ഊര്ജം വര്ദ്ധിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ഭൂമിയുടെ വടക്കേ അര്ദ്ധഗോളത്തിന്റെ സ്ഥാനം. പ്രകൃതി ഒരാളെ ആത്മീയമായ ഉന്നതിയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന ദിവസമാണിത്. ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്താനാണ്, രാത്രി മുഴുവന് നീളുന്ന, അനിതര സാധാരണമായൊരു ഉത്സവം നടത്തിവരുന്നത്. ആത്മീയപാതയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവര്ക്ക് മഹാശിവരാത്രി വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. അതുപോലെ ഗൃഹസ്ഥര്ക്കും ഭൗതികമായി വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങളുള്ളവര്ക്കും സവിശേഷമാണ് മഹാശിവരാത്രി.
യോഗികള്ക്ക്, ശിവന് കൈലാസവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച ദിവസമാണ് മഹാശിവരാത്രി. ശിവന് അന്ന് പര്വ്വതസമാനനായി തീരുന്നു. തികച്ചും നിശ്ചലം. യോഗപാരമ്പര്യത്തില്, ശിവനെ ഒരുദൈവമായല്ല ആരാധിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ആദിഗുരുവായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്, അറിവിന്റെ ഉത്ഭവമായ ആദ്യത്തെഗുരു.
അനേക സഹസ്രാബ്ദങ്ങള് ധ്യാനനിരതനായശേഷം, ഒരുദിവസം അദ്ദേഹം പൂര്ണ്ണമായും നിശ്ചലനായി. അന്നാണ് മഹാശിവരാത്രിയെന്നാണ് സങ്കല്പം. അവനിലെ എല്ലാ ചലനങ്ങളും നിലച്ച് അവന് പൂര്ണ്ണമായും നിശ്ചലനായി. അതിനാല് യോഗികള് മഹാശിവരാത്രിയെ നിശ്ചലതയുടെ രാത്രിയായികാണുന്നു.
ഐതിഹ്യങ്ങള്ക്കപ്പുറത്ത്, യോഗപാരമ്പര്യങ്ങളില് ഈ രാവുംപകലും ഇത്ര പ്രാധാന്യത്തോടെ കൊണ്ടാടുന്നത് ഒരുആത്മീയാന്വേഷകന് അത് നല്കുന്ന സാധ്യതകള്കൊണ്ടാണ്. ആധുനികശാസ്ത്രം പലഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്ന്, ഒരുപ്രത്യേക ബിന്ദുവില് എത്തിയിരിക്കുന്നു അവിടെ ജീവനെക്കുറിച്ചും, ദ്രവ്യത്തെക്കുറിച്ചും അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചും പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ചും ക്ഷീരപഥങ്ങളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ നിങ്ങള്ക്കറിയാവുന്നതെല്ലാം ഒരേ ഊര്ജം തന്നെ ലക്ഷോപലക്ഷം മാര്ഗങ്ങളിലുടെ രൂപപ്പെടുന്നതാണെന്ന് തെളിയിക്കാന് അവര് സജ്ജരാണ്.
ഈ ശാസ്ത്രസത്യം ഓരോയോഗിയിലുമുള്ള അനുഭവയാഥാര്ത്ഥ്യമാണ്. ‘യോഗി’ എന്നവാക്കിന്റെ അര്ത്ഥം അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഏകത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞവന് എന്നാണ്. ഞാന് ‘യോഗ’ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഏതെങ്കിലും ഒരുപ്രത്യേക പരിശീലനത്തെയോ സമ്പ്രദായത്തെയോ അല്ല. അതിരുകളില്ലാത്തതിനെ അറിയാനുള്ള എല്ലാ ആഗ്രഹവും, അസ്തിത്വത്തിലെ ഏകത്വം അറിയാനുള്ള എല്ലാആഗ്രഹവും യോഗയാണ്. ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഇത് അനുഭവിക്കാനുള്ള അവസരം മഹാശിവരാത്രി നല്കുന്നു.
















