ഡോ. സുകുമാര് കാനഡ
പന്തളരാജ്ഞിക്ക് മണികണ്ഠനെ ജീവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ബാലനായിരുന്ന മണികണ്ഠനെ വിളിച്ച,് അവനൊരു കൊച്ചനുജന് പിറക്കാന്പോകുന്നുവെന്ന് രാജ്ഞി അറിയിച്ചു. കൊട്ടാരം വീണ്ടും ആഘോഷത്തിലമര്ന്നു. മണികണ്ഠന് ആഹ്ലാദംകൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. കുഞ്ഞനുജനുണ്ടായപ്പോള് അവന് രാജരാജന് എന്നു പേരിട്ടു. കൊട്ടാരത്തില് രണ്ട് കോമളകുമാരന്മാര് ഉണ്ടായതില് ജനാവലിയും സന്തോഷംപൂണ്ടു. രണ്ടാളും വലിയ സ്നേഹത്തിലായിരുന്നു. അനുജനെ നോക്കാനും അവന്റെ കൂടെ കളിക്കാനും അയ്യപ്പന് വലിയ ഉത്സാഹമായിരുന്നു. അവരുടെ സ്നേഹം കണ്ട രാജാവും രാജ്ഞിയും സന്തുഷ്ടരായി.
ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞെത്തിയ അയ്യപ്പനെ യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്ത് വാനപ്രസ്ഥനാവാന് രാജാവ ്തീരുമാനിച്ചു. തന്റെ കടമകള് തീര്ത്ത് വാനപ്രസ്ഥനാവുന്നതിനു മുമ്പേ രാജ്യം അയ്യപ്പനെ ഏല്പ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ചതായി പന്തളരാജാവ ് വിളംബരം ചെയ്തു. ദിവസവും മുഹൂര്ത്തവും തീരുമാനിച്ചു. രാജ്യത്തെ ജനങ്ങള് ആഹ്ലാദഭരിതരായി. രാജാവ് സമയാസമയം ഉചിതമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്ന മഹാനാണെന്ന് ജനങ്ങള് പാടി നടന്നു. കൊട്ടാരം അലങ്കരിച്ചു. അതിഥികളെ ക്ഷണിച്ചു. അനുജന് രാജരാജനും അമ്മമഹാറാണിക്കും ആനന്ദനിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. ശ്രീരാമനെ രാജാവായി അഭിഷേകംചെയ്യാന് തയ്യാറെടുത്ത അയോദ്ധ്യയിലെ ദശരഥരാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേപ്പോലെ പന്തളംകൊട്ടാരവും ഉത്സവഛായയില് ആയിരുന്നു.
അയോദ്ധ്യയിലെ ആഘോഷവുമായി താരതമ്യം ചെയ്തത് ഇവിടെയും അഭിഷേകത്തിന് വിഘ്നമുണ്ടായി എന്നതുകൊണ്ടാണ്. മണികണ്ഠനെ രാജാവാക്കുന്നതില് ചിലര്ക്കെങ്കിലും എതിര്പ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ പ്രധാനമന്ത്രി, രാജാവിന്റെയും രാജ്ഞിയുടെയും ഉപദേഷ്ടാവായിരുന്നു. രാജ്യത്തിന് അവകാശിയായി രാജ്ഞിയുടെ വയറ്റില് ജനിച്ച ഒരു കുമാരനുള്ളപ്പോള് മണികണ്ഠനെ രാജാവാക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്നായിരുന്നു മന്ത്രിയുടെ അഭിപ്രായം. രാജാവിനോട് ഇക്കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മന്ത്രിക്കറിയാം. രാജാവ് അയ്യപ്പനോടുള്ളസ്നേഹത്താല് അന്ധനായിരിക്കുന്നു. രാമായണത്തിലെ മന്ഥരയുടെ മനസ്സുപോലെ മന്ത്രിയുടെ മനസ്സിലും ചില പദ്ധതികള് നാമ്പിട്ടു. രാജാഭിഷേകം എങ്ങനെയെങ്കിലും തടയണം. രാജരാജനെത്തന്നെ രാജാവാക്കി വാഴിക്കണം. ഇക്കാര്യങ്ങള് അറിയിക്കാന് രാജ്ഞിയെക്കാണാന് മന്ത്രി തീരുമാനിച്ചു.
