ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രിയഭക്തനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി മലയാളഭാഷയ്ക്കു നല്കിയ ജ്ഞാനപ്പഴമാണ് ‘ജ്ഞാനപ്പാന’ . ‘ഭാഷാഭഗവത്ഗീത ‘ എന്ന വിശേഷണത്തിന് സര്വഥാ യോഗ്യമാണ് ഈ പുണ്യഗ്രന്ഥം . പൂങ്കാവനം … പൂന്താവനം …
പൂന്താനം എന്നിങ്ങനെ ഇല്ലപ്പേരില് വന്ന പരിണാമം പലയിടത്തും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ‘ ജ്ഞാനപ്പാന’ യെ നമുക്കു നല്കിയ ആ ഭാഗവതപ്രിയന്റെ നാമത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും കണ്ടെത്താനായില്ല .
1547 മുതല് 1640 വരെയായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ ജീവിതകാലം എന്ന് സാമാന്യമായി നിര്ണ്ണയിച്ചിട്ടുണ്ട് . മലപ്പുറം ജില്ലയില് പെരിന്തല്മണ്ണയില്നിന്നും എട്ട് കിലോമീറ്ററോളം വടക്ക് കീഴാറ്റൂരില് പൂന്താനം ഇല്ലം ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നു . ഇല്ലത്തെ അവസാനത്തെ കണ്ണി പൂന്താനത്ത് രാമന് നമ്പൂതിരി ഏതാനും മാസങ്ങള്ക്കുമുമ്പ് അന്തരിച്ചു . അതോടെ ഈ ഇല്ലം അനാഥമായി . അവകാശികളില്ലാത്തതിനാല് അന്യംനിന്നുപോകുന്ന സ്ഥിതിയിലെത്തിയ പൂന്താനം ഇല്ലം ഗുരുവായൂര് ദേവസ്വംബോര്ഡ് ഏറ്റെടുത്തു. രാവിലെ പതിനൊന്നു മണി മുതല് ഒന്നരവരെ അവിടെ സന്ദര്ശകരെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് .
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം . എന്താണ് പരമമായ ഭക്തി ? ഭക്തരെ നമുക്ക് മൂന്ന് വിധത്തില് തിരിക്കാം . കപടഭക്തര്, പ്രകടഭക്തര് , പരമഭക്തര് . മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില് ഭക്തനാണെന്ന് കാണിക്കുവാന് വേണ്ടി ശ്രമിക്കുകയും അതില് വിജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് കപടഭക്തര്. ക്ഷേത്രദര്ശനവും ആഘോഷങ്ങളുമൊക്കെയായി അവര് ക്ഷേത്രത്തിലെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും മുന്നിലുണ്ടാകും . പക്ഷെ മനസ്സുകൊണ്ട് അതിലൊന്നും താല്പ്പര്യവുമുണ്ടാകില്ല . മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില് ഭക്തനാണെന്ന് കാണിക്കണം . അവര്ക്ക് അത്രയേയുള്ളൂ .
സന്തോഷം വരുമ്പോള് ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കുകയും സങ്കടം വരുമ്പോള് നിന്ദിക്കുകയും ഈശ്വരനില്നിന്നകലുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് പ്രകടഭക്തര് . ഇക്കൂട്ടര്ക്ക് ഭക്തിയുണ്ട് . പക്ഷെ മനസ്സ് അല്പംകൂടി പാകപ്പെടുവാനുണ്ട് . സുഖത്തെയും ദുഃഖത്തെയും ഒരേപോലെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനോധൈര്യം ഉണ്ടാവണം. അതില്ലാത്തതിനാലാണ് ഇവര് സന്തോഷം വരുമ്പോള് ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് സങ്കടങ്ങളില് ഭഗവാനെ നിന്ദിക്കുന്നത്. നാം ആരാധിക്കുന്ന ശക്തിയില് നമുക്ക് അടിയുറച്ച വിശ്വാസം ഉണ്ടാകണം . ഏതു വിഷമഘട്ടവും മറികടക്കുവാന് ആ ശക്തി നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും എന്ന വിശ്വാസം ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് . ഈ രണ്ട് വിഭാഗക്കാരേയും ഭഗവാന് പാടേ അവഗണിക്കും.
















