സമുദായാധികരണം തുടരുന്നു.
സൂത്രം അനുസ്മൃതേശ്ച
അനുസ്മരിക്കുന്നതിനാല് ക്ഷണികവാദം അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
ബൗദ്ധ ദര്ശനത്തില് വൈനാശികരുടെ അഭിപ്രായത്തില് എല്ലാം പ്രതിക്ഷണം മാറുന്നവയാണ്. ഈ വാദത്തെ ഖണ്ഡിക്കുകയാണ് ഇവിടെ.
കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളെ നമുക്ക് ഓര്മ്മിക്കാന് കഴിയുന്നുവെന്നതിനാല് ക്ഷണികവാദത്തിന്ന് നിലനില്പ്പില്ല എന്നറിയണം. അനുഭവിച്ച ആള്ക്ക് മാത്രമേ ഓര്ക്കാനാവൂ. അനുഭവവും അനുസ്മരണവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല് ക്ഷണികവാദികളുടെ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം ആത്മാവ് ക്ഷണം തോറും നശിച്ച് പുതിയത് ഉണ്ടാകുന്നുവെന്നാണ്. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് നാം മുമ്പ് നടന്ന പലതിനേയും സ്മരിക്കുന്നത്. ഇതാ കാണിക്കുന്നത് ആത്മാവ് നിത്യനും നാശമില്ലാത്തവനുമാണ് എന്നതാണ്. ക്ഷണികവാദം പരിഗണിച്ചാല് അനുസ്മരണമെന്ന നമ്മുടെ അനുഭവത്തിന് വിരുദ്ധമാകും. അതിനാല് ക്ഷണികവാദം സ്വീകരിക്കാനാവില്ല.
സൂത്രം നാസതോ/ദൃഷ്ട ത്വാത്
അസത്തായ ഒന്നില് സത്തിന്റെ ഉല്പ്പത്തിയുണ്ടാകില്ല. അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതിനാല് ബൗദ്ധരുടെ മറ്റൊരു വാദമാണ് അസത്തില് നിന്ന് സത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു എന്നത് . അഭാവത്തില് നിന്ന് ഭാവമുണ്ടാകുന്നു എന്നും ഈ വാദത്തെ പറയാം.
ഒരു വിത്ത് കുത്തിയിട്ടാല് അത് നശിച്ച് പോകുന്നു. അതിന്റെ അഭാവത്തില് നിന്ന് മുളപൊട്ടി കിളിര്ക്കുന്നു. പാല് ഉറയൊഴിക്കുമ്പോള് പാല് നശിക്കുന്നു. അതില് നിന്ന് തൈര് ഉണ്ടാകുന്നു. തങ്ങളുടെ ഈ വാദത്തിന് അവര് ശ്രുതിയേയും കൂട്ടുപിടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങനെ അസത്തായ കാരണത്തില് നിന്ന് സത്തായ ജഗത്ത് ഉണ്ടായി എന്ന് അവര് വാദിക്കുന്നു.
എന്നാല് ഈ വാദങ്ങളൊന്നും ശരിയല്ല.
അഭാവത്തില് നിന്ന് വസ്തുക്കള് ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞാല് ഏത് വസ്തുവും എങ്ങനേയും ഉണ്ടാകാം. അതിനൊരു നിയമവുമുണ്ടാകില്ല. ഇല്ലാത്ത വസ്തുക്കളെന്ന് പറയുന്ന ആകാശ കുസുമം, മുയലിന്റ കൊമ്പ് എന്നിവയില് നിന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. വിത്ത് പൊട്ടി മുളയായിത്തീരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതുപോലെ പാല് തൈരായിത്തീരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. രണ്ടിടത്തും പരിണാമമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഒന്ന് നശിച്ച് മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടാവുകയല്ല. കെട്ട വിത്തില് നിന്ന് മുളപൊട്ടി കിളിര്ക്കുകയോ കേടുവന്ന് പോയ പാലില് നിന്ന് സ്വയം തൈരുണ്ടാവുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
കാരണത്തിലെ ഗുണങ്ങള് കാര്യത്തില് കാണും എന്നാണ് നിയമം. അപ്പോള് അഭാവത്തില് നിന്നുണ്ടാകുന്നവയ്ക്ക് അഭാവം എന്ന ഗുണമുണ്ടാകണം. അങ്ങനെയെങ്കില് അവയ്ക്ക് നിലനില്പ്പില്ല. അതിനാല് അസത്തില് നിന്ന് സത്തുണ്ടായി എന്ന വാദവും തള്ളേണ്ടതാണ്.
സൂത്രം ഉദാസീനാനാമപി ചൈവം സിദ്ധി:
അഭാവത്തില് നിന്ന് വസ്തുക്കള് ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില് പ്രവൃത്തിയൊന്നും ചെയ്യാതെ മടിയരായി ഇരിക്കുന്നവര്ക്കും കാര്യസിദ്ധിയുണ്ടാകും.
അഭാവ വാദത്തിന്റെ മറ്റൊരു ദോഷം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അതിനെ നിരസിക്കുകയാണ്. അഭാവ വാദമാണ് എങ്കില് പണിയൊന്നും എടുക്കാതെ മടി പിടിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം എളുപ്പം സാധിക്കേണ്ടതാണ്.ഇവിടെ പണിയുടെ അഭാവമുണ്ടല്ലോ. കൃഷി ചെയ്യാത്തവന് നല്ല വിളവ് കിട്ടുമോ? അഭാവം കൊണ്ട് ഫലം ഉണ്ടാവുകയില്ല. കുടമോ വസ്ത്രമോ മറ്റ് വസ്തുക്കളോ ഒക്കെ അഭാവത്തില് നിന്ന് തന്നെ ഉണ്ടാകുമെന്നു പറഞ്ഞാല് മണ്ടത്തരമാകും. മേല്ഗതിക്കായി ചെയ്യുന്ന യാഗാദികളുടെ പോലും ആവശ്യമില്ല എന്ന് വരും. ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങള് വിശ്വസിക്കുന്നതും ചിന്തിക്കുന്നതും ഭൂഷണമല്ല. ആര്ക്കും ഇത് അനുഭവമല്ല താനും. അതിനാല് അഭാവത്തില് നിന്ന് ഭാവസിദ്ധി എന്ന വൈനാശികരുടെ വാദം അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
