സമ്മേളനവേദി തയ്യാറാക്കിയത് കൊച്ചിയിലെ ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു. ഹിമാലയത്തിന് മുകളിലൂടെ തീതുപ്പിക്കൊണ്ടു കടന്നുവരുന്ന വ്യാളിയെ നേരിടുന്ന ദുര്ഗാസ്വരൂപിണിയായ ഭാരതമാതാവിന്റെ വിശാലമായ ചിത്രമായിരുന്നു പശ്ചാത്തലം. ശ്രീനാരായണനഗര് എന്ന് പേര് വിളിക്കപ്പെട്ടു.
പന്തലിന് മുന്നില് സ്ഥാപിക്കാന് എറണാകുളത്തെ പ്രസിദ്ധ ശില്പി എം.ആര്.ഡി. ദത്തന് നിര്മ്മിച്ച ഗുരുദേവന്റെ അര്ദ്ധകായപ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചത്, കോഴിക്കോട്ടെ സര്വകലാവല്ലഭനായിരുന്ന വാസു പ്രദീപ് തയ്യാറാക്കിയ പീഠത്തിലായിരുന്നു. ആ പീഠത്തിലെ കലാകൃതികള്, അതിന് വെണ്ണക്കല് പ്രതീതി നല്കുന്നതായിരുന്നു. കൃത്രിമനിര്മിതിയാണെന്ന് ആരും സംശയിച്ചുമില്ല. വാസുപ്രദീപ് ദിവസങ്ങളോളം അഹോരാത്രം മറ്റ് ജനസംഘ സന്നദ്ധഭടന്മാരോടൊപ്പം പ്രവര്ത്തിച്ച് പന്തലിനെയും അകത്തളങ്ങളെയും കലാസുഭഗമാക്കിത്തീര്ത്തു.
രാംഭാവു ഗോഡ്ബോളേജിയുടെ മനസ്സില് മിന്നായംപോലെ വിടര്ന്നുവന്ന ആശയങ്ങള് വാസുവിനെ അറിയിച്ചാല് അദ്ദേഹം അതിന്മേല് പണി ആരംഭിക്കുകയായി. പുല്പായയില് പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളും കലാശില്പങ്ങളും വരച്ചാല് എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന രാംഭാവുവിന്റെ ആശയം വാസുപ്രദീപ് സാക്ഷാല്ക്കരിച്ചു. ഭാരതത്തിലെ വൈവിധ്യമാര്ന്ന പ്രകൃതിഭംഗിയും കൊണാര്ക്, മഹാബലീശ്വരം, സാഞ്ചി, അജന്ത പോലുള്ള ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങളുമൊക്കെ പുല്പായയില് പ്രത്യക്ഷമായത് പന്തലിനകത്തെ തെങ്ങോല മതിലിന്മേല് തൂക്കിയിട്ടപ്പോള് അതിന്റെ ദൃശ്യഭംഗി പുതു ചരിത്രമായി.
