ഉപദേശത്തിന്റെ പൊരുൾ ബുദ്ധിമനസ്സിലാക്കും. ബുദ്ധിപരമായ ഈ മനസ്സിലേയ്ക്കാണ് ഗ്രഹണം. മഹാവാക്യം ബുദ്ധിയിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ മനസ്സിലെ മാലിന്യം തിരോഭവിക്കുന്നു. പവിത്രീകരിക്കുന്ന ഗംഗാതീർത്ഥമാണ് മഹാവാക്യം. മനോ മാലിന്യം നശിക്കുന്നതോടുകൂടി മഹാവാക്യത്തിന്റെ ചൈതന്യ സ്പന്ദനം ഹൃദയത്തിലെത്തിച്ചേർന്ന് ഹൃദയത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.
ബുദ്ധിപരമായ ഈഗ്രഹണം ഹൃദയത്തിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഭാവാത്മകമായ അനുഭവമായി പരിണമിക്കണം. ഇതാണ് ഹൃദയ സ്പർശം എന്ന ഘട്ടം. ശ്രദ്ധയിൽകൂടി മാത്രമേ ഈ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ പറ്റൂ. പ്രബോധിതമായ ജ്ഞാനത്തെ ആചരണവേദിയിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്ന ശക്തിയാണ് ശ്രദ്ധ. ഗുരുവാക്യം സത്യമാണെന്ന സ്വാത്മനിശ്ചിതമായ അംഗീകാരവും ഈ നിശ്ചിതാത്മകതയെ ആചരണത്തിൽ പ്രകടമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നശക്തിയും കൂടി ചേരുന്നതിനെ യാണ് ശ്രദ്ധ’എന്നു പറയുന്നത്. ആചരണം വിശ്വാസത്തെ പ്രബലപ്പെടുത്തുന്നു. പരിശുദ്ധമായ ആചരണംകൊണ്ട് ജ്ഞാനം വികസിക്കും തീർച്ച. സ്വാനുഭൂതമായ ജ്ഞാനം സുശക്തവും ചൈതന്യവത്തുമാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അത് സ്രദ്ധാജന്യമാണെന്നുമാത്രമല്ല പരിശുദ്ധമായ ഭാവാത്മകതയുടെ പ്രഭാവവും അതിനുണ്ട്.
സദാ പി പ്രവചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സരിത്തെന്നപോലെ അത് സർവദാ ഊർജ്ജസ്വലവും സർവദാ സംശുദ്ധവുമാണ്. സ്വാത്മീകരിക്കപ്പെട്ടജ്#ാനം വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന മനോവൃത്തികളുടെ മദ്ധ്യത്തിലും ധർമ്മ സങ്കടാവസ്തകളിലും വിവേവചനാശക്തിയായി പ്രകടമാവും. വിവേചനാ ശക്തിയും സൂക്ഷ്മവീക്ഷണവും ഒരുമിച്ച് വർത്തിക്കുന്നു. വിവേചനാശക്തിയും വീക്ഷണശക്തിയും തികച്ചും ജാഗ്രത്താകുമ്പോൾ അതിസൂക്ഷ്മമായ നിങ്ങളുടെ മാനസിക വൃത്തികളപ്പോലും കണ്ടുപിടിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയും. തെറ്റിൽനിന്ന് ശരിയേയും മിഥ്യയിൽനിന്ന് സത്യത്തേയും തിരിച്ചറിയാൻ പെട്ടെന്ന് സാധിക്കുന്നു. ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്നും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് എന്താണെന്ന് അറിയാൻ നിങ്ങൾ സമർത്ഥരായിത്തീരും.
