ശ്രീമഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരങ്ങള്ക്ക് കൈയും കണക്കുമില്ല. ദശാവതാരം എന്ന് പൊതുവെ പറയുമെങ്കിലും അതൊന്നുമല്ല ശരി. നിരവധി പേര്ക്ക് മോക്ഷം നല്കുന്നതിനായിട്ടാണ് അവതാരമോരോന്നും.
അരിഷ്ടന് എന്ന അസുരന് ഇതുപോലെ ഭഗവാന്റെ കൈയില്നിന്നും മോക്ഷം നേടാന് കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. ഭഗവാന്റെ വൃന്ദാവനലീലയിലായിരുന്നു അരിഷ്ടന്റെ രംഗപ്രവേശം. അവനാകട്ടെ കൂറ്റന് കാളയായിട്ടായിരുന്നു വന്നത്. ഭഗവാന് ഒപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഗോപാലന്മാര്ക്ക് കാളക്കൂറ്റന്റെ മുക്രയിട്ടുകൊണ്ടുള്ളവരവ് കണ്ട് ഭയന്നുമാറി. വാലുംപൊക്കി ഓടിനടന്ന് അവന് ഓരോ മരവും കുത്തിമറിച്ചുകൊണ്ടും അതിനു സാധിക്കാത്തവ കുലുക്കിക്കൊണ്ടും അവിടമാകെ ഓടിനടന്നു.
മണ്ണു തെറിപ്പിച്ചുംകൊണ്ട് ആ പ്രദേശമാകെ പൊടിപറത്തി ഭീകരാന്തരീക്ഷം തന്നെയായിരുന്നു അരിഷ്ടന് നടത്തിയിരുന്നത്. ഏതായാലും ഭഗവാന്റെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ മരിക്കാം. തന്റെ പ്രകടനത്തിന് ഒരു കുറവും വരുത്തേണ്ടെന്ന് അരിഷ്ടനെന്ന അസുരന് വിചാരിച്ചാണ് വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേര്ന്നത്.
ഗോപന്മാരാണെങ്കില് ഭഗവാന് സമീപത്തില്ലെങ്കില്പിന്നെ ഒട്ടും താമസിയാതെ ഭഗവാന് വിവരം കൊടുക്കും. അത് അറിഞ്ഞ് ഗോപന്മാരോടു പറഞ്ഞു പേടിക്കേണ്ട ഞാന് രക്ഷിച്ചുകൊള്ളാം. കണ്ണന് കാളക്കൂറ്റന്റെ അടുത്തുവന്ന് ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.
”നിന്റെ മേഘ ഗര്ജനവും മുക്രയിടലും ഇവിടുത്തെ കുട്ടികളെ ഭയപ്പെടുത്തീട്ട് നിനക്കെന്താണ് ലാഭം?” കൃഷ്ണന് കാളയെ പ്രകോപിപ്പിക്കാന് പരമാവധി നോക്കി. ”ദുഷ്ടന്മാരായ നിങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാനാ ഞാന് വന്നത്.” അരിഷ്ടന്റെ മറുപടിയും വന്നു. കുളമ്പിനാല് നിലം കുഴിച്ച്, തുറിച്ച് കൃഷ്ണനെ തന്നെനോക്കിനിന്നു. ഭഗവാനാണെങ്കില് ക്ഷമയോടെ അവന്റെ ഓരോ നീക്കവും സശ്രദ്ധം നിരീക്ഷിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് കൊമ്പില് പിടിച്ച് മുന്പോട്ടു വലിച്ചു. പിന്നെ ശക്തിയാല് പിന്നോക്കം ഒരു തള്ള്. ആ കൂറ്റന് 18 അടി അകലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. ഒന്നും നോക്കാതെ കണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞുവന്നു. കൊമ്പ് പിടിച്ച് മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞു.
ക്ഷീണിക്കുംവരെ ആ പാദാരവിന്ദത്തിനാല് ചവിട്ടിക്കൂട്ടി. കൊമ്പ് പറിച്ചെടുക്കലായിരുന്നു പിന്നീട്. ഒടുവില് അവന് ചോര ഛര്ദ്ദിച്ചുവീണു. കൊമ്പിനാല് പൊതിരെ തല്ലി. അവന് ഭഗവാന് മോക്ഷം നല്കി. പൊടിയും ചോരയും പുരണ്ട കൃഷ്ണന് വൃന്ദാവനത്തില് വന് വരവേല്പ്പുനല്കി.
