”എന്നാല് ഈ സംഭവം ദേവമാതാവായ അദിതിയെ വളരെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു. പതിവ്രതാരത്നമായ ആ മഹതി തന്റെ ഭര്ത്താവായ കശ്യപമഹര്ഷിയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു തനിക്കും സന്താനങ്ങള്ക്കും ഉണ്ടാകാവുന്ന സങ്കടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പില് ഉണര്ത്തിച്ചു സങ്കടപരിഹാരത്തിനുവേണ്ടി ശ്രീ നാരായണനെ ആരാധിക്കുവാനുള്ള ഉപായം അദ്ദേഹം അദിതിക്ക് ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തു.
അതനുസരിച്ച് ഉപാസനയില് മുഴുകിയിരുന്ന അദിതിക്ക് ശ്രീ നാരായണന് ദര്ശനം നല്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്. ” അല്ലയോ മഹതീ, ദേവതകളും ബ്രാഹ്മണരും ആരിലാണോ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നത്, ധര്മ്മനിഷ്ഠയില്നിന്ന് ആരാണോ വ്യതിചലിക്കാതിരിക്കുന്നത് അങ്ങനെയുള്ള മഹാനുഭാവനെ ബലപ്രയോഗംകൊണ്ട് കീഴടക്കുവാന് ആര്ക്കും സാധിക്കുകയില്ല മഹാബലി ധര്മ്മനിഷ്ഠനും ബ്രാഹ്മണഭക്തനും ആകുന്നു. ആ മഹാത്മാവിനെ നിശ്ശേഷം നശിപ്പിക്കുവാന് എനിക്കുപോലും കഴിവില്ല എന്നാല് ഭവതി എന്നെ ആരാധിച്ചത് വ്യര്ത്ഥമാകുമെന്നും കരുതേണ്ടതില്ല. ഭവതിയുടെ അഭിലാഷം സാധിച്ചുതരുവാന് ഞാന് പരിശ്രമിക്കുന്നതാണ്.
അനന്തരം ഭഗവാന് ശ്രീ നാരായണന് ദേവമാതാവായ അദിതിയുടെ പുത്രനായി വാമനരൂപത്തില് അവതരിച്ചു. കശ്യപമഹര്ഷിതന്നെയാണ് മറ്റു ഋഷികളോട് കൂടിചേര്ന്ന് സ്വപുത്രനായി ജനിച്ച വാമനന്റെ യജ്ഞോപവീത സംസ്കാരം നടത്തിയത്. അതിനുശേഷം വാമനന് കശ്യപമഹര്ഷിയുടെ ആശ്രമത്തില്നിന്ന് മഹാബലിയുടെ യജ്ഞശാലയിലേക്കു പോയി.
…. തുടരും
