വക്ഷസ്താഡനമന്തകസ്യകഠിനാപസ്മാരസമ്മര്ദനം
ഭൂഭൃത്പര്യടനം നമസ്സുരശിരഃകോടീരസങ്ഘര്ഷണം
കര്മേദംമൃദുലസ്യതാവകപദദ്വന്ദ്വസ്യഗൗരീപതേ
മച്ചേതോമണിപാദുകാവിഹരണംശംഭോസദാങ്ഗീകുരു
കാലന്റെമാറത്തുചവിട്ടുക, കഠിനനായ അപസ്മാരഭൂതത്തെ ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചുമര്ദ്ദിക്കുക, പര്വതങ്ങളിലൂടെസഞ്ചരിക്കുക, നമസ്ക്കരിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ കിരീടങ്ങളില് ഉരുമ്മുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള കര്മ്മങ്ങള് മൃദുവായഅങ്ങയുടെതൃപ്പാദങ്ങള്ക്ക്ഉചിതമാണോ? അല്ലയോശംഭോ, എന്റെ മനസ്സാകുന്ന മണിപാദുകം(ചെരുപ്പ്) അങ്ങയുടെമൃദുലപാദങ്ങള്ചേര്ത്തുവെക്കുവാനായിസ്വീകരിച്ചാലും
വക്ഷസ്താഡനശങ്കയാവിചലിതോവൈവസ്വതോ നിര്ജ്ജരാഃ
കോടീരോജ്ജ്വലരത്നദീപകലികാനീരാജനം കുര്വതേ
ദൃഷ്ട്വാമുക്തിവധൂസ്തനോതി നിഭൃതാശ്ലേഷം ഭവാനീപതേ
യച്ചേതസ്തവ പാദപദ്മഭജനം തസ്യേഹകിംദുര്ലഭം
അല്ലയോ ഭവാനീപതേ, അങ്ങയുടെതൃപ്പാദങ്ങള്ദര്ശിച്ചിട്ട്മാറില്ചവിട്ടുമെന്ന ഭയത്താല് വൈവസ്വതന്(സൂര്യപുത്രനായ കാലന്) വഴിമാറിപ്പോയി. ദേവകളാവട്ടെ തങ്ങളുടെകിരീടങ്ങളിലെമിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങളുടെ പ്രഭയാകുന്ന ദീപനാളങ്ങളാല്അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളില് നീരാജനം ചെയ്യുന്നു. മുക്തിയാകുന്ന വധു അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളെഗാഢമായിആലിംഗനം ചെയ്തുകിടക്കുന്നു. ഇപ്രകാരമെല്ലാമുള്ളഅങ്ങയുടെ പാദപദ്മങ്ങളെയാതൊരുവന്റെ മനസ്സ് ഭജിക്കുന്നുവോ അവന് ഈ ലോകത്തില്എന്താണുദുര്ല്ലഭമായുള്ളത്?
ക്രീഡാര്ഥംസൃജസി പ്രപഞ്ചമഖിലം ക്രീഡാമൃഗാസ്തേ ജനാഃ
യത്കര്മാചരിതംമയാ ച ഭവതഃ പ്രീതൈ്യ ഭവത്യേവതത്
ശംഭോസ്വസ്യകുതൂഹലസ്യകരണംമച്ചേഷ്ടിതം നിശ്ചിതം
തസ്മാന്മാമകരക്ഷണം പശുപതേകര്തവ്യമേവത്വയാ
അല്ലയോശംഭോ, അവിടുന്ന് ക്രീഡിക്കുവാനായിഅഖിലപ്രപഞ്ചത്തേയുംസൃഷ്ടിക്കുന്നു. ജനങ്ങള് അങ്ങേയ്ക്ക്കളിക്കുവാനുള്ളകളിമൃഗങ്ങളാണ്. ഞാന് ഏതേതു കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നുവോഅതെല്ലാംഅവിടുത്തെ പ്രീതിക്കുകാരണമാകുമെന്നതു നിശ്ചയംതന്നെ. കാരണംഎന്റെ പ്രവൃത്തികളെല്ലാംഅങ്ങയുടെകൗതുകത്തിന്റെ ഫലമാണ്. (ഭഗവാന്റെജീവനുള്ളകളിപ്പാവകളാണു നമ്മള്.അപ്പോള് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളാകുന്ന കളികളെല്ലാം ക്രീഡാതല്പരനായ ഭഗവാനു പ്രീതികരമാകാതെവയ്യല്ലോ). അതിനാല്അല്ലയോ പശുപതേ, കളിമൃഗമായഎന്നെ സം രക്ഷിക്കുവാനുള്ളകര്ത്തവ്യംഅങ്ങു നിറവേറ്റുകതന്നെ വേണം.
… തുടരും
