എതാണ്ട് നാല്പതോടടുത്തപ്പോള് അവിടുന്ന് ഉപദേശിക്കാന് തുടങ്ങി; എന്നാല് അതിനായി ഒരിക്കലും പുറത്തെങ്ങും പോയില്ല. തന്റെ അനുശാസനങ്ങള് ആവശ്യമുള്ളവര് തന്റെ അടുത്തുവരാന് അവിടുന്നു കാത്തിരുന്നു.
ഹൈന്ദവാചാരപ്രകാരം മാതാപിതാക്കന്മാര് താരുണ്യാരംഭത്തില് അവിടുത്തെക്കൊണ്ട് അഞ്ചുവയസ്സായ ഒരു ബാലികയെ വിവാഹം ചെയ്യിച്ചു; തന്റെ ഭര്ത്താവ് കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന തപഃക്ലേശങ്ങളെക്കുറിച്ചൊന്നുമറിയാതെ, അവര് അങ്ങകലെ, നാട്ടിന്പുറത്ത്, സ്വഗൃഹത്തില്, കഴിഞ്ഞുകൂടി.
അവര്ക്ക് പ്രായപൂര്ത്തിയായപ്പോഴേക്കും അവിടുന്ന് ഈശ്വരപ്രേമത്തില് ആഴത്തില് മുഴുകിയിരുന്നു. അവര് വീട്ടില്നിന്നു കാല്നടയായി അവിടുന്നു താമസിക്കുന്ന ദക്ഷിണേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലെത്തി; കണ്ടപ്പോഴേ അവിടുത്തെ അവസ്ഥ അവര്ക്കു മനസ്സിലായി; കാരണം, അവരും പവിത്രയും പുണ്യവതിയുമായ ഒരു മഹതിയായിരുന്നു; അവിടുത്തെ സ്വധര്മത്തില് സഹകരിക്കാനേ അവര് ആഗ്രഹിച്ചുള്ളൂ. ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്റെ നിലയിലേക്കു വലിച്ചാഴ്ത്താന് കൊതിച്ചില്ല.
