ഡോക്ടര്മാര്, വക്കീലന്മാര്, എഞ്ചിനീയര്മാര്, ജഡ്ജിമാര്, അധ്യാപകന്മാര്, കര്ഷകര്, കച്ചവടക്കാര് ഇങ്ങനെ വിവിധതലങ്ങളില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവര്ക്കും ഭഗവാനെ സേവിക്കാനുള്ള സമയം കണ്ടെത്താം. അവര് സ്വന്തം ബോധതലത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലും മാറ്റം വരുത്തണം. അത്രയേ വേണ്ടൂ.
ഡോക്ടര് രോഗിയെ ചികിത്സിക്കുന്നത് ഫീസ് കിട്ടാന് വേണ്ടി മാത്രമാവരുത്. ദേഹം രോഗമുക്തമാക്കി, ഭൗതികജീവിതത്തിനും ആത്മീയജീവിതത്തിനും വേണ്ടി ആ വ്യക്തിയെ തയ്യാറാക്കുകയുമാണ് ഞാന് എന്ന ബോധത്തോടെ ചികിത്സിക്കണം.
സാന്ത്വന വാക്കുകളിലൂടെ ആത്മീയതയുടെ പ്രാധാന്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയുമാവാം. വക്കീലന്മാര് അധാര്മികവും ന്യായരഹിതവുമായ കേസുകള് വാദിക്കരുത്.
കൂട്ടത്തില് ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ആശ്രമങ്ങളുടെയും കാര്യങ്ങള്ക്ക് സൗജന്യമായി വാദിക്കുന്നത് നേരിട്ട് ഭഗവത്സേവനമാണ്. എഞ്ചിനീയര്മാര് ഗൃഹത്തിന്റെ പ്ലാന് തയ്യാറാക്കുമ്പോള് പൂജാമുറി കൂടി ഉണ്ടാക്കാന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നത് ഭഗവദ് ഭജനമായി മാറ്റാന് കഴിയും.
ജഡ്ജിമാര് വിധി പ്രസ്താവിക്കുമ്പോള്, കുറ്റവാളിയുടെ ഉള്ളില് ആത്മീയ പ്രേരണ ഉണ്ടാകുംവിധമായിരിക്കണം അതുചെയ്യുന്നത്. അധ്യാപകര് വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് സന്ദര്ഭാനുസൃതമായി ഗീതയിലേയോ ഭാഗവതത്തിലേയോ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അര്ത്ഥം പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം.
കര്ഷകര് തങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന വിഭവങ്ങളില് കുറച്ചുഭാഗം ആദ്യമായി ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാനുവേണ്ടി ക്ഷേത്രങ്ങളില് സമര്പ്പിക്കണം.
കച്ചവടക്കാര് തങ്ങളുടെ ലാഭത്തില് കുറച്ചുഭാഗം ക്ഷേത്രങ്ങള്ക്കും ആത്മീയപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി സമര്പ്പിക്കും. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്താല് അവരവരുടെ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് ഭഗവത്സേവനമായി മാറ്റാന് കഴിയും.
