ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിര്ധാതാ പദ്മയോനിഃ പിതാമഹഃ
സൃഷ്ടികര്ത്താ സുരജേ്യഷ്ഠോ വിധാതാ വിശ്വസൃട് വിധിഃ
792. ബ്രഹ്മാഃ – ബ്രഹ്മാവ്. പ്രജകളെ വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനാകയാല് സൃഷ്ടികര്ത്താവിന് ബ്രഹ്മാവെന്ന് പേര്. ത്രിമൂര്ത്തികളില് രജോഗുണപ്രധാനനാകയാല് നിരന്തരമായ സൃഷ്ടികര്മ്മത്തില് വ്യാപരിക്കുന്നു. (ഇതുതൊട്ടുള്ള പത്തു നാമങ്ങള് ഗുരുവായൂരപ്പനെ ബ്രഹ്മദേവന്റെ രൂപത്തില് സ്തുതിക്കുന്നു)
793. പ്രജാപതിഃ – പ്രജകളുടെ പതി. പ്രജകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുകൊണ്ടും പ്രജകളുടെ പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കു നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ടും ബ്രഹ്മദേവന് പ്രജാപതി എന്ന പേരിന് അര്ഹതയുണ്ടായി.
794. ധാതാഃ – ധരിക്കുന്നവന് എന്നു പദാര്ത്ഥം. പ്രജകളെ ബ്രഹ്മദേവന് ഉള്ളില് ധരിക്കുന്നതായും ആവശ്യാനുസരണം ജനിപ്പിക്കുന്നതായും സങ്കല്പം.
795. പദ്മയോനിഃ – താമരയില് ജനിച്ചവന്. വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയില് ഉണ്ടായ താമരമൊട്ടു വിടര്ന്നപ്പോള് ആ പൂവിനുള്ളില് ബ്രഹ്മദേവന് ഉടലെടുത്തതിനാല് ഈ നാമം. (നാരായണീയം 8-ാം ദശകത്തില് 10 മുതലുള്ള ശ്ലോകങ്ങള് വായിക്കുക).
796. പിതാമഹഃ – അപ്പൂപ്പന്. ലോകത്തിന്റെ പിതാക്കളായ മരീചി തുടങ്ങിയവരുടെയും പിതൃക്കളുടെയും പിതാവ്. എല്ലാവരുടെയും വലിയപ്പൂപ്പന്.
797. സൃഷ്ടികര്ത്താഃ – സൃഷ്ടിക്കുന്നവന്. ലോകങ്ങളെയും ലോകങ്ങളിലുള്ള സമസ്ത ചരാചരങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചവന്.
798. സുരജേ്യഷ്ഠഃ – ദേവന്മാരില് മൂത്തവന്. ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും ഏറ്റവും മൂത്തവന്. ബ്രഹ്മദേവനായതുകൊണ്ട് ഈ നാമം.
799. വിധാതാഃ – എല്ലാം വിധാനം ചെയ്യുന്നവന്. എല്ലാം കൊടുക്കുന്നവന്. എല്ലാം നല്കുന്നവന് എന്നും.
800. വിശ്വസൃട്ഃ – വിശ്വത്തെ സൃഷ്ടിച്ചവന്. വിശ്വം സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തേയും കുറിക്കുന്നു. എല്ലാത്തിനെയും സൃഷ്ടിച്ചവന്.
801. വിധിഃ – വിധിക്കുന്നവന്. എല്ലാം ചെയ്യുന്നവന്
(തുടരും).
