ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സമാധാനത്തിനും മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചവരെ ആദരിക്കുന്ന സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഭാരതവംശജയായ നവി പിള്ളയുടെ നേട്ടത്തിന് സവിശേഷ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ ജനിച്ച തമിഴ് വംശജയായ നവനീതം ‘നവി’ പിള്ളയ്ക്ക്പു രസ്കാരം ലഭിച്ചതോടെ, ഭാരതീയ വേരുകളുള്ള ഒരാൾ വീണ്ടും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാവുകയാണ്. എന്നാൽ അവരുടെ നേട്ടത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വംശപാരമ്പര്യത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; വർണവിവേചനത്തിനെതിരായ നിയമപോരാട്ടങ്ങളിൽനിന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മനുഷ്യാവകാശ ഹൈക്കമ്മീഷണർ പദവിയിലേക്കും അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ സംവിധാനങ്ങളിലേക്കും വളർന്ന ജീവിതയാത്രയിലും അത് പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
1941 സെപ്റ്റംബർ 23-ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ഡർബനിൽ തമിഴ് വംശപരമ്പരയുള്ള കുടുംബത്തിലാണ് നവി പിള്ള ജനിച്ചത്. വർണവിവേചനം ശക്തമായിരുന്ന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിയമരംഗത്തേക്ക് കടന്ന അവർ, വംശീയ വിവേചനത്തിനിരയായവരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നീട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ഹൈക്കോടതിയിൽ ജഡ്ജിയായ ആദ്യത്തെ വെള്ളക്കാരിയല്ലാത്ത വനിതയായി ചരിത്രം കുറിച്ചു. റുവാണ്ടയ്ക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ ട്രൈബ്യൂണലിലും അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയിലും പ്രവർത്തിച്ച അവർ, ഗുരുതരമായ അന്താരാഷ്ട്ര കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണത്തിനും നൽകിയ സംഭാവനകളിലൂടെയാണ് ആഗോളതലത്തിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയത്.
2008 മുതൽ 2014 വരെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മനുഷ്യാവകാശ ഹൈക്കമ്മീഷണറായിരുന്ന നവി പിള്ള, വംശീയ വിവേചനം, സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ, സംഘർഷമേഖലകളിലെ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ശക്തമായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ചു. നിയമവാഴ്ചയും മനുഷ്യരുടെ അന്തസ്സും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന അവരുടെ നിലപാടുകളാണ് ദീർഘകാല പൊതുപ്രവർത്തനത്തിന്റെ അടിത്തറ.
മഹാത്മാ ഗാന്ധിക്ക് കിട്ടാത്ത പുരസക്കാരമാണെങ്കിലും സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരവുമായി ഭാരതത്തിന് ദീർഘകാല ബന്ധമുണ്ട്.
1979-ൽ സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ നേടിയ മദർ തെരേസയാണ് ഭാരതവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ആദ്യകാല പ്രമുഖരിൽ ഒരാൾ. ഇന്നത്തെ ഉത്തരമാസിഡോണിയയിലെ സ്കോപ്യെയിൽ ജനിച്ച അവർ പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം സ്വീകരിക്കുകയും കൊൽക്കത്ത കേന്ദ്രീകരിച്ച് ദരിദ്രർക്കും രോഗികൾക്കും അശരണർക്കുമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. . അവർ ഇന്ത്യൻ വംശജയല്ലെങ്കിലും, ഭാരതത്തിലെ സേവനപ്രവർത്തനങ്ങളാണ് അവരുടെ ആഗോള വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അടിത്തറയായത്.
1989-ൽ ടിബറ്റിന്റെ ആത്മീയ നേതാവായ ദലൈലാമയ്ക്ക് സമാധാന നൊബേൽ ലഭിച്ചു. ടിബറ്റൻ ജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അവകാശങ്ങൾക്കുമായി അഹിംസാത്മകമായ പോരാട്ടം നടത്തിയതിനാണ് അംഗീകാരം. 1959 മുതൽ ഇന്ത്യയിൽ അഭയം തേടി കഴിയുന്ന അദ്ദേഹവും ഭാരതവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള നൊബേൽ ജേതാവാണ്; എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഭാരതവംശജനല്ല.
2014-ൽ ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകനായ കൈലാഷ് സത്യാർഥിക്ക് സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ ലഭിച്ചു. കുട്ടികളുടെ ചൂഷണത്തിനും ബാലവേലയ്ക്കുമെതിരായ പോരാട്ടത്തിനും എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമാണ് പുരസ്കാരത്തിന് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
മദർ തെരേസയെപ്പോലെ ഭാരതത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച വ്യക്തി എന്നതിലുപരി, ഭാരതീയ തമിഴ് വംശപാരമ്പര്യം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമരംഗത്തും വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച വ്യക്തിയാണ് നവി പിള്ള. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരുടെ നേട്ടം ഭാരതീയ വംശപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആഗോള സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയ്ക്കും വഴിതുറക്കുന്നു.
വംശീയ വിവേചനത്തിന്റെയും അനീതിയുടെയും അനുഭവങ്ങൾക്കിടയിൽ വളർന്ന ഒരു വനിത, ലോകത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മനുഷ്യാവകാശ സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നിന്റെ നേതൃത്വത്തിലെത്തുകയും അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ സംവിധാനങ്ങളിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുകയും ചെയ്തത് അവരുടെ ജീവിതത്തെ അസാധാരണമാക്കുന്നു. സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരം ആ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന അംഗീകാരമാണ്. ഭാരതീയ വേരുകളുള്ള വ്യക്തികൾ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ സംഭാവനകളുടെ പട്ടികയിൽ നവി പിള്ളയുടെ പേര് ഇനി കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടും.
















