നിങ്ങള്‍ക്ക് കിടക്ക വാങ്ങാം;
പക്ഷെ ഉറക്കം വാങ്ങാനാവില്ല.
നിങ്ങള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങാം;
പക്ഷെ വിശപ്പ് വാങ്ങാനാവില്ല.
നിങ്ങള്‍ക്ക് പുസ്തകം വാങ്ങാം;
പക്ഷെ ബുദ്ധി വാങ്ങാനാവില്ല.
നിങ്ങള്‍ക്ക് മരുന്നു വാങ്ങാം;
പക്ഷെ ആരോഗ്യം വാങ്ങാനാവില്ല.
നിങ്ങള്‍ക്ക് ആഡംബരങ്ങള്‍ വാങ്ങാം;
പക്ഷെ ആനന്ദം വാങ്ങാനാവില്ല.
വാങ്ങലും കൊടുക്കലുമാണ് ജീവിതം. വാങ്ങാവുന്നതും കൊടുക്കാവുന്നതുമായ സമൃദ്ധവിഭവങ്ങളാല്‍ സമ്പന്നവുമാണ് ലോകപ്രകൃതി. വാങ്ങാനാവാത്തതും കൊടുക്കാനാവാത്തതുമായ കുറെ കാര്യങ്ങളെങ്കിലും ജീവിതത്തിലുണ്ട്. ഭക്ഷണവും പുസ്തകവും മരുന്നും ആഡംബരപദാര്‍ത്ഥങ്ങളുമൊക്കെ നമുക്കുപുറത്താണ്. വിശപ്പും ബുദ്ധിയും ആരോഗ്യവും ആനന്ദവും നമ്മില്‍ത്തന്നെ. ഒന്നുപുറത്ത്, ഒന്നകത്തും. ഇവിടെ ബാഹ്യപ്രകൃതിയൊത്ത് ആന്തരപ്രകൃതിയെ ചിട്ടപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. തിരിച്ചും. മനുഷ്യനില്‍ അന്തര്‍ലീനമായ ദിവ്യത്വത്തെ പ്രകടമാക്കാനാവണം ചിന്തയും വാക്കും വൃത്തിയും.
ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് ശ്രേയസ്സും പ്രേയസ്സും കടന്നുവരുന്നത്. ശ്രേയസ്സെന്നാല്‍ ശാശ്വതമായ നന്മ. നിത്യസുഖം, നിത്യാനന്ദം ഇവ അനുഭവിക്കലാണ് ശ്രേയസ്സ്. നന്മ നിറയുന്ന ജീവിതമാണ് ശ്രേയസ്‌ക്കരം. പ്രേയസ്സ് ലൗകികജീവിതമേന്മയാണ്. ധനസമൃദ്ധി, അധികാരം ഇവ അനുഭവിക്കലാണ് പ്രേയസ്സ്. മേന്മ പുണരുന്ന ജീവിതമാണ് ശ്രേയസ്‌ക്കരം. പ്രേയസ്സില്‍നിന്നും പതുക്കനെ ശ്രേയസ്സിലേക്കുള്ള ഉയര്‍ച്ചയാവണം ഇന്നലെയില്‍നിന്ന് നാളെയെത്തുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവേണ്ടത്. അത്യുന്നതങ്ങളില്‍ എന്നും വാഴ്‌ത്തപ്പെടുന്ന മഹത്വം ശ്രേയസ്സിന്റേതാണ്.
കൊടുക്കലിലാണ് ശാശ്വതമായ നന്മയെന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടാകണം. കൊടുക്കാന്‍ നാം മടിക്കുമ്പോള്‍ പ്രകൃതി ബലാല്‍ കൊടുപ്പിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. അറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നുവെന്നതാണ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ തെളിവ്. കൊടുക്കാതെ എല്ലാം കൂട്ടിവയ്‌ക്കാനാണുഭാവമെങ്കില്‍ പ്രേയസ്സില്‍നിന്നും ശ്രേയസ്സിലേക്ക് മേല്‍ഗതി ഉണ്ടാവുകയില്ല. അനിവാര്യമായ പതനവും അപ്രതിരോധ്യമായ പലായനവും തന്നെ ഫലം. കഴിയുമെങ്കില്‍ വീഴാതിരിക്കുക, ഓടിയൊളിക്കാതിരിക്കുക.
സൂര്യന്‍ സമുദ്രത്തില്‍നിന്ന് ജലമെടുത്ത് മഴയാക്കികൊടുക്കുകയാണ്. ഉപ്പുവെള്ളത്തെ ശുദ്ധജലമാക്കി ഉദാത്തീകരിക്കുകകൂടി ചെയ്യുന്നുണ്ട് സൗരോര്‍ജ്ജം. കൊടിയ ചൂട് ശിരസ്സിലേറ്റി മരങ്ങള്‍ പകരമായി തണലുതരുന്നു. ഇത് ശ്രേയസ്സിന്റെ പ്രകൃതിപാഠം. പ്രകൃതിയുടെ ഈ കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ നിദര്‍ശനങ്ങള്‍കൂടിയാവണം.
ആവശ്യമായതിന്റെ സമ്പാദനമാണ് ലൗകികാര്‍ത്ഥത്തില്‍ യോഗം. സമ്പാദിക്കുന്നവയുടെ സംരക്ഷണമാണ് ക്ഷേമം. യോഗക്ഷേമങ്ങളില്‍ പുലരേണ്ടുന്ന മാനവധര്‍മ്മം ത്യാഗമാണ്. പണംകൊണ്ടുവാങ്ങാന്‍ കഴിയാത്തത് ത്യാഗംകൊണ്ടുനേടാന്‍ കഴിയും. ത്യാഗമാണുവേണ്ടത്, ഭോഗമല്ല. ത്യാഗഭൂമി ഭോഗഭൂമിയാകുന്നുവെങ്കില്‍ അതത്രെ സംസ്‌ക്കാരവിപര്യയം.
ധനം ഷൂസുപോലെയാണ്. പാദുകം വലുതായാലും കാലിനുക്ലേശമുണ്ടാകും. അതെപ്പോഴും കൃത്യമായ അളവിലായിരിക്കണം. അതുപോലെ സമ്പത്തും ആവശ്യമുള്ള അളവിലേ ആകാവു. അധികം ധനമുണ്ടെങ്കില്‍ അത് സമൂഹനന്മയ്‌ക്കായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം.
ഭോഗങ്ങള്‍ ഭുജിച്ചോളൂ എന്നിട്ട് ജീവിതനിലവാരം ഉയര്‍ത്തിക്കോളൂ എന്ന് ആധുനികലോകം പരസ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഭോഗങ്ങള്‍ ത്യജിക്കൂ, മൂല്യങ്ങള്‍ മുറുകെപ്പിടിക്കൂ എന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുന്നതാണ് ആത്മജ്ഞാനം. ആത്മസംസ്‌ക്കാരത്തിനുപകരിക്കാത്ത അറിവുകളൊന്നുംതന്നെ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള അറിവുകളല്ല.നിയന്ത്രണമില്ലെങ്കില്‍ ഒരു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യവും ഉണ്ടാവുകയില്ല. അച്ചടക്കമില്ലാതെ ഒരു പുരോഗതിയും നേടുവാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല. വാങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നവയേയും വാങ്ങാന്‍ കഴിയാത്തവയേയുംകുറിച്ച് ഒരു ധാരണയുണ്ടാവണം.
മനുഷ്യന്‍ ജനിക്കുന്നതും ജീവിക്കുന്നതും സമൂഹത്തിലാണ്. നന്നാവുന്നതും ചീത്തയാവുന്നതും സമൂഹത്തിന്റേ പ്രേരണയാലാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ ഒരുവന്‍ അടുത്തിടപെടുന്നവരേയും സ്വാധീനിക്കും. ചിരന്തനശ്രുതിയുള്ള സൗഹൃദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവണം. സമൂഹത്തിന്റെ രസവാസനകളും പ്രീതിവിശ്വാസങ്ങളും വിധിനിഷേധങ്ങളും ഒരു വ്യക്തിയുടെ കര്‍മ്മത്തെ ബാധിക്കും. ദേഹവും ദേശവുംകൊണ്ട് ദൃഢബദ്ധമാണ് ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വം. ദേഹം ഒരാവരണം, ദേശം മറ്റൊരാവരണം. ദേഹത്തിനും ദേശത്തിനുമിണങ്ങുമ്പോള്‍ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഭാഷയ്‌ക്ക് അക്ഷരമാല ഉണ്ടാവും, തീര്‍ച്ച.
ജന്മഭൂമി ഓണ്‍ലൈന്‍