ധാക്ക: പാകിസ്ഥാനായാലും ബംഗ്ലാദേശായാലും ഈ രാജ്യങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നത് ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. മറ്റ് മതസ്ഥർ ഈ രാജ്യങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നത് ഇസ്ലാമിക മതമൗലികവാദികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. 1971 ലെ ബംഗ്ലാദേശ് വിമോചന യുദ്ധത്തിൽ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി, പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യത്തെ പിന്തുണച്ചു. ഈ സമയത്തും ബംഗ്ലാദേശിൽ ഹിന്ദുക്കൾ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അൽ-ബദർ, അൽ-ഷാംസ് പോലുള്ള സംഘടനകൾ ബംഗാളി ഹിന്ദുക്കളുടെ കൂട്ടക്കൊലയിൽ പങ്കെടുത്തു. ഈ സംഘടനകൾ ഹിന്ദുക്കളെ ഇസ്ലാമിന്റെയും പാകിസ്ഥാന്റെയും ശത്രുക്കളായി കണക്കാക്കി. ഈ കാലയളവിൽ ബംഗ്ലാദേശിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും ഹിന്ദുക്കളെ എന്നെന്നേക്കുമായി തുടച്ചുനീക്കി ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരെ പ്രചാരണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. പെൺകുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും ബലാത്സംഗം ചെയ്തു. ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി ഭീകരതയുടെ വാഴ്ച അഴിച്ചുവിട്ട ചാർ ഭദ്രസൻ കൂട്ടക്കൊലയെ ആർക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക. ഡസൻ കണക്കിന് ഹിന്ദുക്കൾ ഒരേസമയം കൊല്ലപ്പെടുകയും ഗ്രാമം മുഴുവൻ ചാരമാകുകയും ചെയ്തു.
ഇതുപോലെ തന്നെ ജതിഭംഗ കൂട്ടക്കൊല മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് ബംഗാളി ഹിന്ദുക്കൾ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ബംഗ്ലാദേശിലെ പുതിയ സർക്കാർ ഈ സംഭവങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക ട്രൈബ്യൂണൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ചിലരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തെങ്കിലും ബംഗ്ലാദേശിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപ്രകൃതി പിന്നീട് പ്രക്ഷുബ്ധമാകാൻ തുടങ്ങി. ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യം വീണ്ടും വളർന്നു. തുടർന്ന് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി ഒരു മുഖ്യധാരാ പാർട്ടിയായി സ്ഥാനം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വർഷങ്ങളായി ഷെയ്ഖ് ഹസീന അതിനെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അത് നിയന്ത്രണാതീതമാവുകയും ഷെയ്ഖ് ഹസീനയുടെ പാർട്ടിയെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ മത്സരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ ഹിന്ദുക്കളുടെ സുരക്ഷ വീണ്ടും അപകടത്തിലാണ്.
ബംഗ്ലാദേശിൽ ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരായ അക്രമം സാധാരണമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് ?
2001-ൽ, ബംഗ്ലാദേശ് നാഷണലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായി സഖ്യത്തിൽ ജമാഅത്തെ-ഇ-ഇസ്ലാമി ബംഗ്ലാദേശിൽ അധികാരത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. തുടർന്ന് ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരെ രാജ്യവ്യാപകമായി ഒരു പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു. 2001-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരായ അക്രമം വ്യാപകമായിരുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ബിഎൻപി-ജമാഅത്ത് സഖ്യകാലത്ത് കൊലപാതകം, ബലാത്സംഗം, കൊള്ള, പീഡനം, ആരാധനാലയങ്ങൾ നശിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയ സംഭവങ്ങൾ ബംഗ്ലാദേശിൽ സാധാരണമായി. ഈ സംഭവങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടാത്തത്ര സാധാരണമായിരുന്നു.
ആയിരക്കണക്കിന് ന്യൂനപക്ഷ കുടുംബങ്ങൾ അക്രമം, സ്ഥലംമാറ്റം, മരണം എന്നിവ നേരിട്ടതായി സ്വതന്ത്ര അന്വേഷണങ്ങളും ജുഡീഷ്യൽ കമ്മീഷനുകളും സ്ഥിരീകരിച്ചു. മന്ത്രിമാരും എംപിമാരും ഉൾപ്പെടെ 26,000-ത്തിലധികം ബിഎൻപി-ജമാഅത്ത് നേതാക്കളും പിന്തുണക്കാരും ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ, ബലാത്സംഗം, കൊലപാതകം, കൊള്ളയടിക്കൽ എന്നീ സംഭവങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് സുപ്രീം കോടതി ജുഡീഷ്യൽ അന്വേഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
ബിഎൻപി, ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി പ്രവർത്തകർ ഹിന്ദു വീടുകൾ ആക്രമിക്കുകയും അവരുടെ വീടുകളിൽ കയറുകയും വധഭീഷണി മുഴക്കുകയും ചെയ്തു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സമയത്ത് പോളിംഗ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ എത്തുന്നത് അവരെ തടഞ്ഞു, അവർക്കെതിരെ മതപരമായ ഫത്വകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. 2001 നും 2006 നും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടം ബംഗ്ലാദേശിലെ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് ഏറ്റവും വിനാശകരമായ കാലഘട്ടമായിരുന്നു. സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ അവർക്കെതിരെ അക്രമം നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. പോലീസ് നിശബ്ദ കാഴ്ചക്കാരായിരുന്നു, ഹിന്ദുക്കളുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് യാതൊരു ആശങ്കയുമില്ലായിരുന്നു.
ബംഗ്ലാദേശ് 2001-2006 കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയേക്കാം
ബംഗ്ലാദേശിന്റെ മതേതര ഭരണഘടന മതമോ ജാതിയോ പരിഗണിക്കാതെ എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും തുല്യ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷണവും ഉറപ്പുനൽകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും തീവ്രവാദ സർക്കാരുകൾക്ക് കീഴിൽ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ ഭയാനകമായ വിവേചനം നേരിടുന്നു. അതിനാൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം ബിഎൻപിയോ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയോ അധികാരത്തിൽ വന്നാലും, ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരായ വിവേചനം കുറയില്ല. പകരം ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്ന് ഹിന്ദുക്കളെ തുടച്ചുനീക്കാൻ മതശക്തികൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.
1971-ൽ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതിക്രമങ്ങൾ മുതൽ 2001-2006 ലെ ബിഎൻപി-ജമാഅത്ത് സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരായ അക്രമം വരെ സമാനമായ ഒരു സാഹചര്യം ഇത്തവണ ബംഗ്ലാദേശിലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
















