ആരേ ഭേദമുരച്ചു- വൈഷ്ണവര് തഥാ
ശ്രീശൈവരെന്നെങ്ങളില്?
സാരം സൂക്ഷ്മമറിഞ്ഞിടാത്തവരവര്,
സത്തുക്കളെന്നാകിലും
ചാരം മേനിയിലാകെയും,ഗളമതില്
ശ്രീപുണ്യമേറ്റുന്നൊരീ-
ഹാരം നല്തുളസീമണിക്കുരുവിനാല്;
അയ്യപ്പനായ് ഒപ്പമായ്
(ഭക്തരെ വൈഷ്ണവരെന്നും ശൈവരെന്നും വിശ്വാസം തിരിച്ച് മാറ്റിനിര്ത്തിയവര് ആരാണ്. ആരായാലും അവര്് സൂക്ഷ്മമായ തത്ത്വം അറിയാത്തവരാണ്. മേനിയാകെ ചാരം (ഭസ്മം)
പൂശിയ, കഴുത്തില് ഐശ്വര്യപുണ്യത്തിന്റെ തുളസീമണികള്കൊണ്ടുള്ളഹാരം ചാര്ത്തിയ അയ്യപ്പന്മാര് ആ രണ്ട് വിശ്വാസ സരണികളും ഒന്നിച്ച് അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്. ശൈവവൈഷ്്ണവ സംയുക്തമായ സങ്കല്പ്പത്തില് സ്വാമിയെ കാണുന്നതിന്റെ ആധാരവും ഈ സമന്വയ തത്ത്വമാണല്ലോ)
നാല്പ്പത്തൊന്ന് ദിനങ്ങള് പോവ-
തറിയില്ലാര്ക്കുംപ്രഭോ നിന്കൃപാ-
വായ്പ്പില്, ത്വല്ച്ചരിതപ്രഘോഷണ
മഹാ യജ്ഞത്തിലുള്ചേര്ക്കയാല്
താല്പര്യം പരമൊന്നിലില്ല, ഗതിയും
കര്മങ്ങളും, സ്വാമി നിന്-
കാല്ക്കല് കെട്ടഴിയിച്ച് പുണ്യ
ശരണക്കെട്ടേറ്റണം, തോറ്റണം.
(കഠിന വ്രതത്തിന്റെ 41 ദിവസങ്ങള് എത്രവേഗമാണെന്നോ കഴിഞ്ഞുപോകുന്നത്? പ്രഭോ! അത് നിന്റെ കൃപാവായ്പ്പുകൊണ്ടാണ്, അതിന് കാരണം നിന്റെ ചരിത പ്രഘോഷണങ്ങളില് മനസ്സുമുഴുകുന്നതുകൊണ്ടാണ്, അതൊരു യജ്ഞമായി ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതുകൊണ്ടാണ്. മറ്റൊന്നിലും താല്പര്യമില്ല, ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയും അങ്ങനെതന്നെയാണ്. ആകെ ആഗ്രഹം നിന്റെ കാല്ക്കല് ജീവിതത്തിന്റെ കെട്ടഴിച്ചുവെക്കണം, പകരം പുണ്യത്തിന്റെ കെട്ട് ചുമക്കണം, അങ്ങനെ ഈ ശരീരത്തിലെ ആത്മാവിനെ പരമാത്മാവിലേക്ക് തോറ്റണം, അതുമാത്രമാണ് ആഗ്രഹം, ലക്ഷ്യം)















