”നമ്മെ ലങ്കാപുരത്തില്‍ നിന്ന് ഓടിച്ചുവിട്ടു. അങ്ങനെയാണ് നാം പാതാളത്തില്‍ പോയി ഒളിച്ചു താമസിക്കേണ്ടിവന്നത്. ഇപ്പോള്‍ നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ വൈശ്രവണനാണ് ലങ്കയില്‍ വസിക്കുന്നത്.അതു നമ്മുടെ കുലത്തിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്.’’ പ്രഹസ്തന്‍ പറഞ്ഞതു കേട്ട് രാവണന് പ്രഹസ്തനെ ദൂതനായി കുബേരന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചു. രാക്ഷസന്മാരുടെ തറവാടായ ലങ്ക ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിട്ടുതരണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ ധനേശന്‍ പറഞ്ഞു. ‘‘
ഈ സ്ഥലം രാക്ഷസന്മാരെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചുപോയപ്പോള്‍ പിതാവ് എനിക്കു നല്‍കിയതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഇതുപേക്ഷിക്കുകയില്ല. രാവണന് എന്റെ സഹോദരനായതില്‍ ഇവിടെ വന്ന് എന്നോടൊപ്പം താമസിക്കട്ടെ.’’ പ്രഹസ്തന്‍ മടങ്ങിച്ചെന്ന് വിവരമെല്ലാം രാവണനെ അറിയിച്ചു.
രാവണന് ലങ്ക കീഴടക്കുന്നു.
പ്രഹസ്തന്‍ പോയശേഷം കുബേരന്‍ ചെന്ന് പിതാവിനെകണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ ബോധിപ്പിച്ചു. പിതാവ് കുബേരനോടു പറഞ്ഞത് ‘‘രാവണന് ദുഷ്ടനാണ്. എത്രയുംവേഗം കുടുംബത്തോടുകൂടി ലങ്കവിട്ട് കൈലാസത്തിനു സമീപം അളകാപുരിനിര്‍മ്മിച്ച് ശിവഭക്തനായി വസിക്കുക.’’ ഇതുകേട്ട് കുബേരന്‍ ബന്ധുജനങ്ങളോടുകൂടി ലങ്ക ഉപേക്ഷിച്ചുപോയി. കൈലാസത്തിനു സമീപം യക്ഷന്മാര്‍ക്കായി അളകാപുരി നിര്‍മ്മിച്ച് അവിടെ വാസമുറപ്പിച്ചു.
പരമശിവനെ തപസ്സുചെയ്ത് പ്രീതിപ്പെടുത്തി തമ്മില്‍ സഖ്യംചെയ്ത് സുഖമായി വസിച്ചു. രാവണന് സകുടുംബം ലങ്കയിലെത്തിവാസമുറപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരബലത്താല്‍ ശക്തനായി ലങ്കാധിപനായി അഭിഷേകവും ചെയ്തു. സദാ ഉറങ്ങുന്ന കുംഭകര്‍ണനുവേണ്ടി ഒരു പ്രത്യേക കൊട്ടാരമുണ്ടാക്കി. അവിടെ കിടത്തി. എന്നുമിങ്ങനെ അനുജന്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് രാവണന് സഹിച്ചില്ല. ബ്രഹ്മാവിനടുത്തെത്തി സങ്കടമുണര്‍ത്തിച്ചു. ‘‘ഹേ ബ്രഹ്മന്‍, അവിടുന്നു നല്‍കിയ വരബലത്താല്‍ കുംഭകര്‍ണന്‍ സദാ നിദ്രയിലാണ്. എനിക്കതില്‍ വല്ലാത്ത ദുഃഖമുണ്ട്. അങ്ങ് എന്തെങ്കിലുമൊരു പരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിക്കണം. ’’ അതുകേട്ട് ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു. ‘‘കൊടുത്തവരം മടക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിയില്ല. കുംഭകര്‍ണന്‍ ആറുമാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഉണരട്ടെ. ഒരുദിവസം ഉണര്‍ന്നിരിക്കും. പിന്നെയും ഉറങ്ങും. ആറുമാസത്തിനിടയില്‍ ഉണര്‍ത്തിയാല്‍ മരണമായിരിക്കും ഫലം. ’’ രാവണന് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാന്‍ തരമില്ല.
