അധ്യായം/27, രണ്ടാംഭാഗം
2. ആറ്റങ്ങള്
ഖരം, ദ്രാവകം, വാതകം എന്നിങ്ങനെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏതുവസ്തുവും ആറ്റങ്ങളാല് നിര്മിതമാണ്. ഒരു മില്ലി ലിറ്ററിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ദശലക്ഷമാണ് അതിന്റെ വ്യാസം. ഒരോ ആറ്റവും ഇലക്ട്രോണ്, പ്രോട്ടോണ്, ന്യൂട്രോണ് എന്നീ ഉപ ആറ്റങ്ങളാല് നിര്മിതമാണ്. എല്ലാ ആറ്റങ്ങളിലും ഇവ ഒന്നുതന്നെ; മൂലകങ്ങള് അനുസരിച്ച് ഇവയുടെ എണ്ണത്തില് വ്യത്യാസം കാണും. പ്രോട്ടോണുകളും ന്യൂട്രോണുകളും കൂട്ടമായി ഇടകലര്ന്ന് ആറ്റത്തിന്റെ ന്യൂക്ലിയസായി; ഇലക്ട്രോണുകള് സ്വതന്ത്ര കണങ്ങളായി ന്യൂക്ലിയസിനെ വലയം ചെയ്യുന്നു. ന്യൂക്ലിയസിനു ചുറ്റും, എല്ലാ ഇലക്ട്രോണുകളും, നിശ്ചിത ഭ്രമണപഥത്തില് നിശ്ചിത വേഗത്തിലാണ് ചുറ്റുന്നത്.
ഒരാറ്റത്തില് നിരവധി പ്രദക്ഷിണ വഴികളും ഓരോ പ്രദക്ഷിണ വഴിയിലും നിരവധി ഇലക്ട്രോണുകളുമുണ്ട്; ഇവയുടെ എണ്ണം 18 ല് കവിയില്ല. ഓരോ ആറ്റത്തിലും കൂട്ടിയിടിക്കാതെ, ഇലക്ട്രോണുകള് വേഗവും സ്ഥാനവും കൃത്യമായി നിര്ത്തുന്നു. ഒരു ഭ്രമണപഥത്തിലുള്ള എല്ലാ ഇലക്ട്രോണുകളും ഒരേ വേഗത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്നാല്, ഭിന്ന ഭ്രമണപഥങ്ങളിലെ ഇലക്ട്രോണുകള്ക്ക് ഭിന്നവേഗമാണ്. അതുപോലെ, ഒരേതരം ആറ്റങ്ങളില് (ഒരേ മൂലകത്തിന്റെ ആറ്റങ്ങള്) ഭ്രമണപഥങ്ങളുടെ എണ്ണവും ഓരോന്നിലുമുള്ള ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണവും അവയുടെ വേഗവും ഒന്നാണ്; എന്നാല് ഭിന്നമൂലകങ്ങളുടെ ആറ്റങ്ങളില് ഇവ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
ഒരേതരം ആറ്റങ്ങളില് ഒരേതരത്തിലും ഭിന്ന ആറ്റങ്ങളില് ഭിന്നമായും ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ഭ്രമണപഥങ്ങളും വേഗങ്ങളും പ്രാപഞ്ചികമായി നിശ്ചയിച്ചത് ആരാണ്? പ്രപഞ്ചത്തില് ഒരേപോലെ ഇത് നിശ്ചയിച്ചത് ഇലക്ട്രോണുകള് തന്നെത്താന് ആണോ? ഇത്ര ലയത്തോടെ, പാരസ്പര്യത്തോടെ ഇത് നിര്ണയിക്കാനുള്ള ബോധവും ധാരണയും അവയ്ക്കുണ്ടോ? ഇല്ല എങ്കില്, ഇത്ര കൃത്യതയോടെ, താളത്തോടെ, പാരസ്പര്യത്തോടെ, സമാനതയോടെ, ആറ്റങ്ങളിലെ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സഞ്ചാരം നിയന്ത്രിക്കാന് പ്രപഞ്ചമാകെ, അവയില് എത്തുന്നത് ആരാണ്? ഏകാഗ്രതയോടെ ചിന്തിക്കുക.
3. ഭൗതിക ശരീരങ്ങള്
ഒരു ഭൗതിക ശരീരത്തിന്റെ അവസ്ഥ കുറെക്കൂടി സങ്കീര്ണവും എന്നാല്, സമാനമായ ജ്ഞാനം ഉളവാക്കുന്നതുമാണ്.
3.1 കോശങ്ങള്
മുതിര്ന്ന ഒരാളുടെ ശരീരത്തില് പല വലിപ്പത്തിലും രൂപത്തിലും നിറത്തിലും തരത്തിലുമുള്ള 30 ദശലക്ഷത്തി ദശലക്ഷത്തിലധികം കോശങ്ങള് ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞര് പറയുന്നു.
ഒരു മില്ലിമീറ്ററിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വ്യാസമുള്ള ഗോളാകൃതിയുള്ള സങ്കലനം നടന്ന ഒരു അണ്ഡത്തില് നിന്നാണ് ഒരു മനുഷ്യശരീരം ഉണ്ടാകുന്നത്. ആ കോശം വിഭജനംവഴി ഇരട്ടിച്ചുണ്ടാകുന്ന കണങ്ങള് വിവിധതരം സവിശേഷ കോശങ്ങളായി മാറുകയും കൃത്യമായ ക്രമത്തില് കൂട്ടംചേര്ന്ന്, നമുക്കുള്ളപോലെ, ഒരു വടിവുള്ള ശരീരമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഓരോ മനുഷ്യകോശത്തിലും 46 അതിസൂക്ഷ്മ ക്രോമസോമുകളുണ്ട്; ഓരോ ക്രോമസോമിലും നൂറുകണക്കിന് ജീനുകളുണ്ട്. ഓരോ ജീനിലും, ശരീരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗത്തെ സംബന്ധിച്ച ക്രമം, സ്വഭാവം, കര്മം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങളുണ്ട്. അങ്ങനെ, 46 ക്രോമസോമുകളിലെ എല്ലാ ജീനുകളും ഒരു ശരീരത്തിന്റെ പൂര്ണരൂപം വഹിക്കുന്നു. ഓരോ കോശവും, അതിന്റെ 46 ക്രോമസോമുകളില്, ശരീരത്തിനുള്ള സമ്പൂര്ണ രൂപകല്പനയും പദ്ധതിയും വഹിക്കുന്നു. ഓരോ കോശത്തിലും, പൊതുവേ, ക്രോമസോമുകള് ജോഡികളായാണ് കാണുക; ഒന്ന് മാതാവില്നിന്ന്, മറ്റേത് പിതാവില്നിന്ന്.
കോശങ്ങള്, വിഭജനംവഴി ഇരട്ടിക്കുന്നു; ഒന്ന് രണ്ടാകുന്നു, രണ്ട് നാലാകുന്നു, നാല് എട്ടാകുന്നു; അങ്ങനെ അങ്ങനെ. കോശം വിഭജിക്കാറാകുമ്പോള്, അതിന്റെ ക്രോമസോമുകളെല്ലാം അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തില് സമ്മേളിച്ച്, മധ്യരേഖയുടെ ഇരുവശത്തും 23 ക്രോമസോമുകളുടെ രണ്ടു സംഘങ്ങളായി തിരിയുന്നു. എന്നിട്ട്, ഈ സംഘങ്ങള് ആ രേഖയില്നിന്ന് മാറുന്നു.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ്, ഓരോ ക്രോമസോമും രണ്ടായി വിഭജിക്കുന്നു. അതില് ഓരോന്നും ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്ക്കകം പൂര്ണക്രോമസോം ആകുന്നു. ഒരു കോശത്തിലെ എല്ലാ ക്രോമസോമുകളിലും ഈ പ്രക്രിയ ഒരേ സമയമാണ് നടക്കുന്നത്. ക്രോമസോമിന്റെ പാതിയായ ഭാഗങ്ങള് പൂര്ണമായി വളര്ന്നുകഴിയുമ്പോള്, കോശത്തിലെ ഓരോ സംഘത്തിനും 46 ക്രോമസോമുകളാവുകയും അവയില് ഒന്നിച്ച് ഒരു ശരീരത്തിന്റെ വിവരങ്ങള് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. ക്രോമസോമുകളെപ്പോലെ, കോശത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളും വിഭജിക്കുകയും അതേസമയം വികസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വികാസങ്ങള് തീരുമ്പോള്, വീര്ത്ത കോശം രണ്ടു പുതിയ കോശങ്ങളായി മുറിയുന്നു. മുറിഞ്ഞ മൂലകോശത്തെപ്പോലെ തന്നെയാണ്, ഇത്. ഇതാണ് വിഭജനം കൊണ്ടുള്ള ഇരട്ടിക്കല് പ്രക്രിയ.
തീര്ച്ചയായും, ഈ പ്രക്രിയവഴി, ഓരോ പാതിക്കും, കൃത്യമായ പകര്പ്പ് കിട്ടി. കോശത്തിന്, ജീനുകള് ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കാന് സഹായകമായ പോഷകങ്ങള് കാണും. എന്നാല്, ഒരചേതന സംഗതിയുടെ വിഭജിച്ചുണ്ടായ പാതിക്ക്, വിഭജനത്തില് നഷ്ടമായ ജീനുകളുടെ പകര്പ്പുകളെ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ച് ഉള്ക്കൊള്ളാന് കഴിയുമോ? ഇല്ലെങ്കില്, വിഭജിച്ചുണ്ടായ പാതികളെ പൂര്ണക്രോമസോമുകളാക്കാന് കൃത്യമായ പകര്പ്പുകള് നല്കുന്ന ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് പിന്നില്, ഒരു ബോധ ഏകകം ഉണ്ടാവില്ലേ? അതാരാണ്? ഓരോ പാതിക്കും നഷ്ടമായതെന്താണ് എന്നറിയാനുള്ള അവബോധവും കൃത്യവിവരങ്ങള് അടങ്ങുന്ന പുതിയ ജീനുകളെ സൃഷ്ടിച്ചു സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശേഷിയും പ്രക്രിയയ്ക്കകത്ത് ഉണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന് കോശത്തിനകത്ത് കടക്കുന്നത് ആരാണ്? പ്രപഞ്ചമാകെ അനുസ്യൂതം എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും നടക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രക്രിയ. തീര്ച്ചയായും ഇത് ചെയ്യുന്നയാള്, സര്വവ്യാപിയായ, ഒരതീത ബോധ ഏകകമായിരിക്കണം!
3.2 അണ്ഡം (അണ്ഡകോശം)
സാധാരണ കോശങ്ങളല്ലാതെ, 23 ക്രോമസോം മാത്രമുള്ള അര്ധകോശങ്ങളുമുണ്ട്. അവയാണ് പുരുഷനിലെ ബീജവും സ്ത്രീയിലെ അണ്ഡവും. പ്രായപൂര്ത്തിയാകാത്ത ഒരു പെണ്കുട്ടിയില് ഏതാണ്ട് 30 ലക്ഷം അണ്ഡമൂലങ്ങള് (ovule) അണ്ഡാശയത്തില് കാണും.
പ്രായപൂര്ത്തിയായാല്, നാലാഴ്ചകളുടെ ഇടവേളകളില് അവളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിനു താഴെയുള്ള ശ്ലേഷ്മഗ്രന്ഥി (Pituitary Gland) എഫ്എസ്എച്ച് (follicle stimulating hormone) എന്ന ഹോര്മോണ്, ഒരണ്ഡമൂലത്തെ വികസിക്കാന് പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന അത്ര, അവളുടെ രക്തത്തിലേക്ക് സ്രവിക്കുന്നു. 40 സെക്കന്ഡുകള്ക്കുള്ളില് രക്തം ശരീരമാകെ ചംക്രമണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഒരണ്ഡാശയത്തില് എഫ്എസ്എച്ച് എത്തിയാല്, ഒരണ്ഡമൂലം അതിനെ സ്വീകരിച്ച് ഒരണ്ഡമായി വികസിക്കും; താമസിയാതെ അത് അണ്ഡാശയത്തിന് മുകളിലേക്ക് ഉയരുകയും, പയര് വലിപ്പമുള്ള ഒരു കുമിളപോലെ ഉന്തിനില്ക്കുകയും ചെയ്യും. അത് പാകമാവുമ്പോള്, ശ്ലേഷ്മഗ്രന്ഥി എല്എച്ച് (Luteinizing Hormone) എന്ന മറ്റൊരു ഹോര്മോണ് രക്തത്തിലേക്ക് സ്രവിക്കുകയും അത്, കൃത്യമായി പാകമായ അണ്ഡത്തിലെത്തുകയും ചെയ്യും. ചെറുഗ്രന്ഥി പൊട്ടി അതിനടുത്തുള്ള അണ്ഡവാഹിനിക്കുഴലിലേക്ക് അണ്ഡത്തെ എടുത്തെറിയുന്നു. കുഴലിലെ മൃദുതരംഗങ്ങള് അതിനെ ഉന്തുമ്പോള്, അത്, ഒരു ജീവന് സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള സങ്കലനത്തിനായി, പുരുഷബീജത്തെ സ്വീകരിക്കാന്, കുഴലിനുള്ളില് ഉരുളുന്നു.
അടിവയറിലെ അണ്ഡാശയം, തലയിലെ ശ്ലേഷ്മ ഗ്രന്ഥി, ശരീരമാകെ പ്രവഹിക്കുന്ന രക്തം തുടങ്ങി ശരീരത്തിലെ ഭിന്ന സംഗതികള് ഭാഗഭാക്കാവുന്ന അതിസങ്കീര്ണമായ ഈ സൃഷ്ടി പ്രക്രിയകള് എങ്ങനെ കൃത്യമായി, കൃത്യസമയത്ത്, ഒരു ബോധ ഏകകമില്ലാതെ നടക്കും? ലോകത്തിലെ എല്ലാ യുവതികളിലും ക്രമത്തില് ഇതു നടക്കുന്നത്, ആകസ്മികമാണോ? അല്ലെങ്കില് ലോകമാകെ, ആരാണ് ഇത് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നത്?
