ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികള് മന്ത്രജപത്തോടെ ചെയ്യുന്ന നിസ്വാര്ത്ഥസേവനത്തിലൂടെ തപസ്വികളുടെ തപസിനുതുല്യമായ ഫലമാണ് നേടുന്നത്. തപസ്വി പലവഴിക്കും പോവുന്ന മനസിനെ ധ്യാനത്തിലൂടെ ഒരിടത്തു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
തത്ത്വമറിഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്ന അവര് അങ്ങനെനേടുന്ന ശക്തികൂടി ലോകത്തിനു സമര്പ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ദിവസം മുഴുവന് ധ്യാനജപാദികള്ക്ക് സമയംകിട്ടാത്ത ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികള്ക്ക് ഗുരുക്കന്മാര് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്ന മാര്ഗം ലോകസേവനമാണ്. അവരുടെ സേവനം കണ്ട് മനസലിയുന്ന ഗുരുവിന്റെ കൃപകൊണ്ട് അവര്ക്ക് മുക്തികിട്ടും.
നിഷ്കാമ സേവനത്തിലൂടെ കൈവരിക്കുന്ന നേട്ടം തപസ്വിയുടേതില് നിന്നും ഒട്ടും താഴെയല്ല. ഇതിനര്ത്ഥം ആരും ഈശ്വരനെ വിളിക്കേണ്ട എന്നല്ല. ഈശ്വരനെവിളിക്കുന്നത് സല്കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്തുകൊണ്ടായിരിക്കണം.
