വിവേചനശക്തി മനുഷ്യനു മാത്രമേയുള്ളൂ. തീ കാണുമ്പോള് ഈയാംപാറ്റകളും മറ്റും അതിന്റെ ആഹാരമാണെന്നു കരുതി അതിനകത്തേക്ക് പറന്നുവീണു മരിക്കുന്നു. എന്നാല് മനുഷ്യന് തന്റെ വിവേചനശക്തികൊണ്ട് അതിന്റെ പ്രയോജനം മനസ്സിലാക്കി അതുപയോഗിച്ച് ആഹാരം പാകം ചെയ്യുവാന് പഠിച്ചു.
ഇരുട്ടുള്ള സ്ഥലത്തു പ്രകാശം പരത്തുവാന് ഉപയോഗിച്ചു. വിവേചനമുള്ളവനു തീ ഉപയോഗമുള്ള സാധനം. അതില്ലാത്തവനാകട്ടെ അപകടകാരിയും. മനുഷ്യനു തീ പ്രയോജനപ്പെടുന്ന വസ്തുവാണെങ്കില് ഈയാംപാറ്റയുടെ അന്തകനാണു തീ. ഇതുപോലെ പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള ഓരോന്നിനും നല്ല വശവും ചീത്തവശവുമുണ്ട്.
അവയിലെ നല്ലവശം അറിയുന്നവരാണ് ഈശ്വരന്റെ തത്ത്വത്തെ ശരിക്കു മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അവരെക്കൊണ്ടു ലോകത്തില് പ്രയോജനം മാത്രമേയുള്ളൂ.
