ശ്ലോകം 106. സഗുണോ നിര്ഗുണസാക്ഷീ സര്വജിത് സാക്ഷിവര്ജ്ജിതഃ
സൗമ്യഃ ക്രൂരഃ ശാന്തമൂര്ത്തിഃ ക്ഷുബ്ധഃ ക്ഷോഭവിനാശകഃ
508. സഗുണഃ – ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവന്. പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്കായി ഭഗവാന് സത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ് എന്നീ ഗുണങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ഗുണങ്ങളെ പല അനുപാതത്തില് കൂട്ടിച്ചേര്ത്ത സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളോടുകൂടിയ പ്രപഞ്ചത്തിനു രൂപം കൊടുത്തു. പ്രപഞ്ചത്തില് തുടര്ച്ചയായി നടക്കേണ്ട സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നീ കര്മ്മങ്ങള്ക്കായി രജോഗുണപ്രധാനമായ ബ്രഹ്മാവും സത്വഗുണപ്രധാനനായ വിഷ്ണുവും തമോഗുണപ്രധാനനായ ശിവനുമായി രൂപം പൂണ്ടൂ. ഗുണവിശിഷ്ടമായ രൂപങ്ങള് സ്വീകരിച്ചതിനാല് സഗുണന് എന്നു നാമം.സാമാന്യവ്യവഹാരത്തില് ഗുണം എന്ന പദം നന്മ എന്ന അര്ത്ഥത്തില് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സത്വം, ധര്മ്മം, ജ്ഞാനം, കാരുണ്യം തുടങ്ങി ഗുണങ്ങള് പലതുണ്ട്. ആ ഗുണങ്ങള് വ്യക്തിയുടെ പെരുമാറ്റത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യര്ക്കു സമൂഹജീവിതം ഉണ്ടായത്. ഈ ഗുണങ്ങള് ഭഗവാന്റെ വിഭൂതികളാണ്. അവ കൊടുത്ത് ഭഗവാന് മനുഷ്യരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ഗുണങ്ങള്ക്കു സ്രോതസ്സായ ഭഗവാന് സഗുണനാണ്.
509. നിര്ഗുണഃ – സഗുണനായിരിക്കെത്തന്നെ ഭഗവാന് നിര്ഗുണനും ഗുണാതീതനുമാണ്. നിര്വികാരമായ ബ്രഹ്മം സൃഷ്ടിക്കായി പ്രകൃതിയും പുരുഷനുമായി പിരിഞ്ഞു. പ്രകൃതിഗുണങ്ങളെ ആവിഷ്ക്കരിച്ച് അവയെ ഉപയോഗിച്ച് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി നടത്തി. പുരുഷന് നിര്വികാരനും നിര്വ്യാപരനുമായി അതിനു സാക്ഷിയായി. ആ പുരുഷാനു ഗുരുവായൂരപ്പന്. പ്രകൃതിയാണു മഹാമായയായ ലക്ഷ്മീദേവി. എല്ലാ ഗുണങ്ങള്ക്കും ആധാരമായ ഭഗവാന് ഗുണരഹിതനായി വിരാജിക്കുന്നു. മനുഷ്യര് അവരവരുടെ വാസനകള്ക്കും യുക്തിബോധത്തിനും വഴങ്ങി ഗുണങ്ങള് ആരോപിച്ച് ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നു. ഭക്തര് സങ്കല്പ്പിക്കുന്ന ഗുണവിശിഷ്ടമായ രൂപത്തില് ഭഗവാന് അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
510. സാക്ഷിഃ – എല്ലാം കാണുന്നവന്. സര്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുഭഗവാന് എല്ലാ പ്രവര്ത്തനങ്ങളും അറിയുന്നു. നിര്വികാരനും നിര്വ്യാപാരനുമായി പ്രകൃതിയുടെ പ്രവര്ത്തനത്തിനു സാക്ഷിയായി വര്ത്തിക്കുന്ന ഭഗവാനെ മുന് നാമത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തില് പരാമര്ശിച്ചിരുന്നു. സര്വസാക്ഷിയായ ഭഗവാന് എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു. എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും കേള്ക്കുന്നു. എല്ലാ ഗന്ധവും ഘ്രാണിക്കുന്നു. എല്ലാ രുചിയും ലേഹനം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാത്തിനെയും സ്പര്ശിക്കുന്നു.
(തുടരും)
ഡോ. ബി.സി.ബാലകൃഷ്ണന്
