നമ്മുടെ പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചും ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള അറിവ് പുതുതലമുറയില് കുറഞ്ഞുവരുന്നുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യം ഓരോ ഹൈന്ദവ കുടുംബത്തിലും ഉയരേണ്ട ഒരന്തരീക്ഷത്തിലാണ് നമ്മള് ജീവിക്കുന്നത്. ആധുനികതയുടെ വേഗതയില്വേരുകള് മറന്നുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം ഗൗരവമായി ആത്മപരിശോധന നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങള് അവരുടെ വിശ്വാസ സംരക്ഷണത്തിനായി നടത്തുന്ന തീവ്രപരിശ്രമം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതര മതസമൂഹങ്ങള് അവരുടെ വിശ്വാസ ഗ്രന്ഥങ്ങള്, ചരിത്രം, ആചാരങ്ങള് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് വളരെ ചിട്ടയോടെ കൈമാറുന്നു. ചെറുപ്പത്തില്ത്തന്നെ മതപഠന ക്ലാസുകളിലൂടെയും കുടുംബകൂടിച്ചേരലുകളിലൂടെയും ഈ അറിവ് അവര്ക്ക് ലഭിക്കുന്നു. മതപരമായ ആഘോഷങ്ങളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും സജീവമായി പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അവര് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഊര്ജ്ജം നിലനിര്ത്തുന്നു. ഇത് കേവലം ആചാരങ്ങള് മാത്രമല്ല, അതോടൊപ്പം ഒരു ശക്തമായ സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവുമായ ഐക്യം അവര്ക്ക് നല്കുന്നു.
ഈ മാതൃക നാം കാണാതെ പോകരുത്. ഇവിടെ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അവരുടെ പ്രതിബദ്ധതയാണ്.
പുതുതലമുറയുടെ പോരായ്മ
ഹൈന്ദവ യുവതീയുവാക്കള്ക്ക് പലപ്പോഴും സ്വന്തം പൈതൃകത്തില് വ്യക്തമായ അറിവില്ല. എന്തുകൊണ്ട് ഒരു ആചാരം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, അതിന്റെ പിന്നിലെ തത്ത്വശാസ്ത്രം എന്താണ്, നമ്മുടെ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥങ്ങള് എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങള് അവര്ക്ക് സാധാരണമാണ്. ഈ അറിവിന്റെ കുറവ്, നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക തുടര്ച്ചയില് വിടവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പൈതൃകത്തെ പഴയകാല കാര്യമായി കാണുന്നതിനു പകരം, അതിനെ അറിവിന്റെയും തത്ത്വചിന്തയുടെയും സ്രോതസ്സായി കാണാന് കഴിയണം. ഇത് ഏതെങ്കിലും മതത്തോടുള്ള മത്സരത്തിന്റെ പേരിലല്ല, മറിച്ച് സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നതിനും, വ്യക്തിജീവിതത്തില് ദിശാബോധം നേടുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ്.
തിരുത്തി മുന്നേറണം
യുവതലമുറ അറിയേണ്ടത് പൈതൃകം കെട്ടുപാടല്ല, അതൊരു വെളിച്ചമാണ് എന്നാണ്. പൈതൃകത്തിലുള്ള അറിവുകുറവ് നമുക്ക് തിരുത്താന് സാധിക്കും. അതിന് പഠനം തുടങ്ങണം. ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലുമുള്ള ആചാരങ്ങളുടെ പിന്നിലെ തത്ത്വമെന്താണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം. ഇതിനൊപ്പം ഓരോരുത്തരം കൂടുതല് അറിയാന് ശ്രമിക്കണം. അച്ഛനമ്മമാരോടും മുതിര്ന്നവരോടും സംശയങ്ങള് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കണം.
വീട്ടിലെയും നാട്ടിലെയും ഉത്സവങ്ങളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും വെറുതെ കാഴ്ചക്കാരായി നില്ക്കാതെ സജീവമായി പങ്കുചേരണം.
സഹിഷ്ണുതയുടെ പാത
നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോഴും, ഇതര വിശ്വാസങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കാനുള്ള പാരമ്പര്യം നാം മുറുകെ പിടിക്കുക. സനാതന ധര്മ്മം എന്നും ‘ലോകഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തുഃ’ എന്ന ആപ്തവാക്യത്തിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സ്വത്വം തിരിച്ചറിയുമ്പോള്ത്തന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നാം മാനിക്കണം.
ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികളെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്, നമുക്ക് നമ്മുടെ തനിമയില് അഭിമാനിക്കാം. അറിവുള്ളവരായി, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരായി, എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളെയും ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോകാം.
നമ്മളിലൂടെ നമ്മുടെ പൈതൃകത്തിന്റെ ശക്തി ലോകം അറിയട്ടെ!
