നാരങ്ങാ വെള്ളത്തിൽ ഉപ്പിടരുത്. കാരണം ശരീരത്തിനകത്തെ മാലിന്യങ്ങളെല്ലാം പുറത്തുപോകാന് ഉപ്പ് അനുവദിക്കില്ല. പുത്തനുടുപ്പുകള് ആദ്യമായി അലക്കുമ്പോള് ഉപ്പുവെള്ളത്തില് കുതിര്ത്തിയിട്ട ശേഷം അലകിയാൽ നിറം പോകില്ലെന്ന് പറയാറുണ്ട്. വസ്ത്രത്തിലുള്ള നിറങ്ങളെയും കറകളെയും ഇളകിപ്പോകാനനുവദിക്കാതെ പിടിച്ചു നിര്ത്താനുള്ള കഴിവ് ഉപ്പിനുണ്ട്. ഇതുപോലെ ശരീരത്തിനകത്തെ മാലിന്യങ്ങളെല്ലാം പുറത്തുപോകാന് ഉപ്പ് അനുവദിക്കില്ല. കൂടാതെ കടുപ്പമേറിയ ചെങ്കല്പാറകളെപ്പോലും ഉപ്പ് ദ്രവിപ്പിക്കും. ശരീരത്തെയും തഥൈവ.
ഉപ്പ് ശരീരത്തിന് ആവശ്യമേയില്ല. കഴിക്കുന്ന ഉപ്പത്രയും ശരീരം പുറംതള്ളുകയാണ്. വിയര്പ്പിലൂടെയാണിത് കൂടുതലായി സാധിക്കുന്നത്. വിയര്പ്പിന് ഉപ്പുരസം അനുഭവപ്പെടുന്നത് ഉപ്പ് രോമകൂപങ്ങള് വഴി വിയര്പ്പിലൂടെ പുറംതള്ളപ്പെടുന്നതു കൊണ്ടാണ്. വിയര്പ്പ് ഉണങ്ങിയാല് ചര്മത്തില് ഉപ്പ് തരികള് കാണാം. ഇതിനു പുറമെ മൂത്രംവഴിയും ഉപ്പ് നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മൂത്രത്തിന് ഉപ്പുരസം. ഒരാളുടെ ശരീരത്തില് ഉപ്പിന്റെ അംശം കൂടുന്നതിനും കുറയുന്നതിനും അനുസരിച്ച് വിയര്പ്പിന്റെയും മൂത്രത്തിന്റെയും ഉപ്പുരസത്തിന് ആനുപാതികമായ വ്യതിയാനം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
ശരീരത്തിലുള്ള വിഷ മാലിന്യങ്ങളും കറകളും ശരീരത്തില് നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യപ്പെടാന് ഉപ്പ് അനുവദിക്കില്ല. ഉപ്പ് ശരീരത്തില് നിലനില്ക്കുവോളം മാലിന്യങ്ങളും അവിടെ കെട്ടിക്കിടക്കും. ഉപ്പ് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ രോഗം സുഖപ്പെടാന് പ്രയാസമായിരിക്കുമെന്ന് ചുരുക്കം. അതിനാല് ഉപ്പിന്റെ ഉപയോഗം നിയന്ത്രിച്ച ശേഷമേ ഏതു മരുന്നും ചികിത്സയും ഫലപ്പെടുകയും ഉള്ളൂ. ഉപ്പോ ഉപ്പിനേക്കാള് കടുപ്പമുള്ള മരുന്നോ കഴിച്ചാല് രോഗം ഭേദപ്പെടുയല്ല രൂക്ഷമാവുകയാണ് ചെയ്യുക.
പാമ്പ്, നീര്ക്കോലി, തേള് തുടങ്ങിയ ജന്തുക്കള് കടിച്ചാല് ഉപ്പ് ചേര്ക്കാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് നിര്ദേശിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ രഹസ്യം ഇതു തന്നെയാണ്. വിഷം വേഗത്തില് ഇറങ്ങണമെങ്കില് ഉപ്പ് ശരീരത്തില് ചെല്ലാതിരിക്കണം. ഉപ്പ് ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാല് അകത്തുപ്രവേശിച്ച വിഷം പുറംതള്ളപ്പെടാന് പ്രയാസമായിരിക്കും.
ഉപ്പ് ശരീരത്തെ ഇനിയും വല്ലാതെ ദ്രോഹിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ ഇത് വിശദീകരിക്കാം. പല ചരക്ക് കടകളുടെ വരാന്തയില് ഉപ്പ് സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുന്ന ഒരു മരപ്പത്തായം പരിചിതമാണല്ലോ. ഇത് നില്ക്കുന്നിടത്ത് സിമന്റ് തറയും കല്ലും ദ്രവിച്ചുപോകുന്നു. പാറകള് ദ്രവിച്ച് മണ്ണായിത്തീരാന് വേണ്ടി തെങ്ങിന് തടങ്ങളിലും മറ്റും ഉപ്പ് വിതറാറുണ്ട്. ഈ അനുഭവങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യന്റെ കണ്ണു തുറപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഉപ്പ് തീറ്റി വഴി തന്റെ ശ രീരവും എളുപ്പത്തില് ദ്രവിക്കുന്നു.
ഒഴിച്ചുകൂടാന് പറ്റാത്ത സന്ദര്ഭങ്ങളില് വളരെ മിതമായ തോതില് അത്യാവശ്യത്തിന് അല്പം ഉപ്പ് കറികളിലോ മറ്റോ ചേര്ക്കാമെന്നല്ലാതെ, പച്ചക്ക് തിന്നാവുന്ന ചച്ചക്കറികളിലും പഴങ്ങളില്പോലും ഉപ്പ് ചേര്ത്ത് കഴിക്കുന്നതും നാരങ്ങാ വെള്ളത്തില് ഉപ്പ് ചേര്ത്ത് കഴിക്കുന്നതും ശരിയല്ല. ദാഹിക്കുമ്പോള് ഉപ്പിട്ട വെള്ളം കുടിച്ചാല് അകത്തെത്തിയ ഉപ്പിനെ ശരീരത്തില് നിന്ന് പുറംതള്ളാന് വേണ്ടി ശരീരത്തിലെ ജലാംശം വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നു. അതോടെ ദാഹം ഇരട്ടിയായി വര്ധിക്കുന്നു.
ചുണ്ടുകള് ഉണങ്ങി വരളുക, ചര്മം ചുളിയുക, ദാഹം തോന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുക, മുടി കൊഴിയുക, രക്ത സമ്മര്ദത്തില് വ്യതിയാനം അനുഭവപ്പെടുക (താഴ്ന്ന രക്തസ മ്മര്ദമുള്ളപ്പോള് അല്പം ഉപ്പ് കഴിച്ചാല് രക്തസമ്മര്ദം ഉയരും, കാര ണം ഉപ്പിനെ പുറംതള്ളാന് വേണ്ടി ശരീരധമനികള് ശക്തിയില് മര്ദം ഉപയോഗിച്ചതാണ്. തത്ക്കാലം ആശ്വാസമായെങ്കിലും ശരീരം പി ന്നീട് തളര്ന്നുപോവും). അസ്വസ്ഥത, ശരീരമാകെ വേദന എന്നിവ ഉപ്പിന്റെ ആധിക്യം മൂലം അനുഭവപ്പെടുന്നു. കഴിക്കുന്ന ഉപ്പ് മൂത്രത്തില് കൂടി നീക്കം ചെയ്യപ്പെടാതെ ബാക്കി വന്നാല് അതിന്റെ അംശങ്ങള് അടിഞ്ഞുകൂടി കിഡ്നി യിലും മൂത്രസഞ്ചിയിലും പരലുകളായി കിടക്കുന്നു. അതാണ് `മൂത്രത്തിലെ കല്ല്.’
അയഡിന് ചേര്ത്ത ഉപ്പ് തീരെ ഉപയോഗിക്കാന് പാടില്ല. അയഡിന് സസ്യ ആഹാരത്തിലൂടെ കിട്ടേണ്ടതാണ്. രാസവസ്തുവായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അപകടമാണ്. അസംഖ്യം രോഗങ്ങള് അതുവഴി ഉണ്ടാകുമെന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളില് പറയുന്നു.
