ജര്‍മ്മന്‍ ചാന്‍സലര്‍- മോദി കൂടിക്കാഴ്ച: ഇന്ത്യന്‍ നാവികചരിത്രത്തിലെ നിര്‍ണ്ണായക അധ്യായമാകും; ഒരുങ്ങും ആറ് നൂതന അന്തര്‍വാഹിനികള്‍

ന്യൂദല്‍ഹി: ജനുവരി 12–13 തീയതികളിൽ ഇന്ത്യയില്‍ എത്തുന്ന ജർമ്മൻ ചാൻസലർ ഫ്രെഡറിക് മെർസും മോദിയും തമ്മിലുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച ഇന്ത്യയുടെ നാവിക ചരിത്രത്തില്‍ നിര്‍ണ്ണായകമായ അധ്യായം കുറിക്കും.

ഇന്ത്യയുടെ നാവിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ പ്രതിരോധ-വ്യാവസായിക കരാറുകളിൽ ഒന്നിന് ഇന്ത്യയും ജർമ്മനിയും അംഗീകാരം നൽകാൻ ഒരുങ്ങുന്നു, ജർമ്മൻ കപ്പൽ നിർമ്മാതാവായ തൈസെൻ ക്രുപ്പ് മറൈൻ സിസ്റ്റംസ് (TKMS) ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയ്‌ക്കായി ആറ് നൂതന പരമ്പരാഗത അന്തർവാഹിനികളുടെ നിർമ്മിക്കും. ഇന്ത്യയുടെ കപ്പല്‍നിര്‍മ്മാതാക്കളായ പൊതുമേഖലാസ്ഥാപനം മാസഗൺ ഡോക്ക് ഷിപ്പ് ബിൽഡേഴ്‌സ് ലിമിറ്റഡുമായി (MDL) പങ്കാളിത്തത്തോടെയായിരിക്കും ഈ പദ്ധതി നടപ്പാക്കുക. .ഇത് സംബന്ധിച്ച കരാര്‍ ജർമ്മൻ ചാൻസലർ ഫ്രെഡറിക് മെർസും മോദിയും ഒപ്പുവെയ്‌ക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

എന്താണ് 75 പ്രൊജക്ട് ഐ?

ഏകദേശം 8 ബില്യൺ ഡോളർ (72,000 കോടി രൂപ) വിലമതിക്കുന്ന ഈ കരാർ, വർഷങ്ങളായി മുടങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന പ്രോജക്റ്റ്-75ഐ ടെൻഡറിനെ ശുഭകരമായ പരിസമാപ്തിയില്‍എത്തിക്കും. വിദേശരാജ്യങ്ങളുമായി ചേര്‍ന്ന് ആറ് ആധുനിക അന്തര്‍വാഹിനിക്കപ്പലുകള്‍ തദ്ദേശീയമായി നിര്‍മ്മിക്കുക എന്ന പദ്ധതിയാണ് പ്രൊജക്ട് 75ഐ എന്നത്.കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ ഐ എന്നത് ഇന്ത്യയെ കുറിക്കുന്നു. പ്രൊജക്ട് 75 ഇന്ത്യ എന്നതാണ് പദ്ധതിയുടെ മുഴുവന്‍ പേര്.

ഏറെ വിലയിരുത്തലുകള്‍ക്കും താരതമ്യപഠനത്തിനും ശേഷമാണ് ഇന്ത്യൻ നാവികസേന ജർമ്മൻ ടൈപ്പ്-214 നെക്സ്റ്റ് ജനറേഷൻ (214NG) അന്തർവാഹിനി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. നവാന്‍ഷ്യ എന്ന ജര്‍മ്മന്‍ കമ്പനിയാണ് ഇതിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്ക് പിന്നില്‍. എയർ-ഇൻഡിപെൻഡന്‍റ് പ്രൊപ്പൽഷൻ (AIP) സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്ന 2,500 ടൺ ഡീസൽ-ഇലക്ട്രിക് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമാണ് ഇത്. മികച്ച അക്കൗസ്റ്റിക് സ്റ്റെൽത്ത്, കുറഞ്ഞ അപകടസാധ്യത എന്നിവയും ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ അവസാനം വരെ സ്പെയിനിന്റെ S-80 പ്ലസ് എന്ന അന്തര്‍വാഹിനയും പരിഗണനയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ജര്‍മ്മന്‍ സാങ്കേതികവിദ്യ മികച്ചതാണെന്ന വിലയിരുത്തലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇതിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.

AIP-യും സ്റ്റെൽത്തിന് പ്ലസ് പോയിന്‍റ്
ആധുനിക പരമ്പരാഗത അന്തർവാഹിനികൾക്ക് AIP സാങ്കേതികവിദ്യ ഒരു അടിസ്ഥാന ആവശ്യകതയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗത ഡീസൽ-ഇലക്ട്രിക് ബോട്ടുകൾ ഇടയ്‌ക്കിടെ ബാറ്ററികൾ റീചാർജ് ചെയ്യുന്നതിന് ഉപരിതലത്തിലോ സ്നോർക്കലിലോ കയറണം. അങ്ങിനെ വരുന്നത് ശത്രുക്കള്‍ അവയെ കണ്ടെത്താനുള്ള സാധ്യതയ്‌ക്ക് വഴിയൊരുക്കും. AIP-സജ്ജമായ അന്തർവാഹിനികൾക്ക് ആഴ്ചകളോളം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കാൻ കഴിയും. ഇങ്ങിനെ കടലിനടിയില്‍ ദീര്‍ഘകാലം കിടക്കാനുള്ള ശേഷി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി വിപുലമായി പട്രോളിംഗ്, നിരീക്ഷണം, സ്ട്രൈക്ക് ദൗത്യങ്ങൾ എന്നിവ നിര്‍വ്വഹിക്കാന്‍ ഈ അന്തര്‍വാഹിനിക്ക് സാധിക്കും.

ജര്‍മ്മന്‍ ടൈപ്പ്-214NG അന്തര്‍വാഹിനി ഒരു ഇന്ധന സെൽ അധിഷ്ഠിത AIP സംവിധാനമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഇന്ന് സേവനത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വിശ്വസനീയവും യുദ്ധങ്ങളില്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട് വിജയിച്ചതുമായ ഇന്ധനസെല്ലില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ AIP സംവിധാനമാണ് ഇതിലുള്ളത്.. സ്പെയിനിന്റെ ബയോ-എഥനോൾ അധിഷ്ഠിത AIP, നൂതനമാണെങ്കിലും, താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്ന പ്രവർത്തന സാധൂകരണം ഇതുവരെ നേടിയിട്ടില്ല. കടലിനടിയിലെ യുദ്ധത്തിൽ, യഥാർത്ഥ നാവിക പരിതസ്ഥിതികളിൽ ഇതിനകം സ്വയം തെളിയിച്ച ജര്‍മ്മന്‍ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് ഒടുവില്‍ ഇന്ത്യൻ നാവികസേന തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

കറാച്ചി 1971: ഇന്ത്യ നാവികശക്തി മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം
അന്തര്‍വാഹനികളില്‍ സ്റ്റെൽത്ത്, അതിജീവനം എന്നിവ വേണമെന്നുള്ള ഇന്ത്യയുടെ നിർബന്ധം കഠിനമായ ചരിത്രാനുഭവത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണ്. 1971-ലെ ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തിൽ, ഇന്ത്യൻ നാവികസേന ഓപ്പറേഷൻ ട്രൈഡന്‍റ്, ഓപ്പറേഷൻ പൈത്തൺ എന്നീ പദ്ധതികള്‍ പാകിസ്ശാനെതിരെ നടപ്പിലാക്കി, പാകിസ്ഥാന്റെ പ്രാഥമിക സമുദ്ര കേന്ദ്രമായ കറാച്ചി തുറമുഖം നശിപ്പിച്ചു. ആക്രമണങ്ങൾ പാകിസ്ഥാന്റെ നാവിക ലോജിസ്റ്റിക്സും ഇന്ധന അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും തളർത്തി.

ആ ആക്രമണം വെറും തന്ത്രപരമായിരുന്നില്ല. അത് പാകിസ്ഥാന്റെ തോല്‍വി വേഗത്തിലാക്കുകയും ഇന്ത്യയുടെ വിജയത്തില്‍ നിർണായക പങ്ക് വഹിക്കുകയും ചെയ്തു, ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ കലാശിച്ചു. സമുദ്രങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം കരയിലെ സംഘർഷങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് 1971ല്‍ ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്‌ട്രീയ, സൈനിക നേതൃത്വം ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ പാഠം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയുടെ അന്തർവാഹിനി നവീകരണം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. പ്രാദേശിക ഭീഷണികൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും പുതിയ കപ്പലുകളുടെ സംഭരണത്തിലെ കാലതാമസം, സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ പരാശ്രിതത്വം, നയപരമായ നിഷ്ക്രിയത്വം എന്നിവ ഇന്ത്യന്‍ നാവികസേനയെ തളര്‍ത്തി. അതിനാൽ, പ്രോജക്റ്റ്-75ഐ എന്നത് വെറുമൊരു സംഭരണ ​​പരിപാടി മാത്രമല്ല; 1971 ൽ പഠിച്ച പാഠങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട്, അതിന് പരിഹാരം തേടാനുള്ള ശ്രമം കൂടിയാണ്.

ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂരിന്റെ സമയത്ത് ഈ പാഠത്തിന്റെ പ്രസക്തി വീണ്ടും ഉയർന്നുവന്നു. മെയ് 8 നും മെയ് 11 നും ഇടയിൽ, ഇന്ത്യൻ നാവികസേന യുദ്ധത്തിന് സജ്ജമായി. സംഘർഷം തുടർന്നാൽ പാകിസ്ഥാന്റെ സാമ്പത്തിക, ലോജിസ്റ്റിക്കൽ നാഡി കേന്ദ്രമായ കറാച്ചി തുറമുഖത്ത് വീണ്ടും ആക്രമണം നടത്താൻ ഇന്ത്യ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷെ അത് വേണ്ടിവന്നില്ല. അതിന് മുന്‍പേ യുദ്ധം തീര്‍ന്നു.

പാകിസ്ഥാന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ലാണ് കറാച്ചി. പാകിസ്ഥാന്റെ സമുദ്ര വ്യാപാരം, ഊർജ്ജ ഇറക്കുമതി, സാമ്പത്തിക പ്രവാഹങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഭൂരിഭാഗവും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കറാച്ചിയാണ്. . കൂടുതൽ വിപുലമായ സമുദ്ര നിരീക്ഷണം, മിസൈൽ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ, അന്തര്‍വാഹിനികള്‍ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്, വെടിവയ്‌പ്പ് കൂടാതെ കറാച്ചിയെ കീഴ്പ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ഇനി ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രം. . പാകിസ്ഥാന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുർബലത കടലിലാണ്, ആ ദുർബലത പ്രയോജനപ്പെടുത്താനാണ് ഇന്ത്യ ശ്രമിക്കുന്നത്. അതിന് ഇന്ത്യയുടെ കടലിനടിയിലെ ആധിപത്യം സുപ്രധാനമാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ഇന്ത്യ-ജർമ്മനി അന്തർവാഹിനി കരാർ വളരെ വലിയ പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നു. . ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയ്‌ക്ക് ആധുനികമായ അന്തർവാഹിനികൾ ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, കറാച്ചിയിൽ ആക്രമണം നടത്താനുള്ള അതിന്റെ കഴിവ് കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കും.

പ്രോജക്റ്റ്-75ഐ യുടെ കാതൽ മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ
ഇന്ത്യ-ജർമ്മനി കരാറിന്റെ ഒരു സവിശേഷത, ആറ് അന്തർവാഹിനികളും ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിക്കും എന്നതാണ്. അതിന് ഇന്ത്യയുടെ എംഡിഎൽ പ്രാഥമിക നിർമ്മാണ ഏജൻസിയായി പ്രവർത്തിക്കും എ. ഡിസൈൻ അതോറിറ്റി, എഞ്ചിനീയറിംഗ് വൈദഗ്‌ദ്ധ്യം, കൺസൾട്ടൻസി, നിർണായക സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എന്നിവ ടികെഎംഎസ് നൽകും. ഇത് അന്തര്‍വാഹിനിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആഴത്തിലുള്ള സാങ്കേതിക കഴിവ് നേടാന്‍ ഇന്ത്യയെ സഹായിക്കും.

തുടക്കത്തില്‍ 45% ഭാഗങ്ങള്‍ തദ്ദേശീയമായി നിര്‍മ്മിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരിക്കും പദ്ധതി ആരംഭിക്കുക. പിന്നീട് തദ്ദേശീയത ഏകദേശം 60% ആയി ഉയരും. അങ്ങിനെ. ഈ ഘട്ടം ഘട്ടമായുള്ള തദ്ദേശീയവൽക്കരണം ഇന്ത്യയുടെ ആത്മനിർഭർ ഭാരത് ലക്ഷ്യങ്ങളുമായി നേരിട്ട് യോജിക്കുകയും പ്രതിരോധ സംഭരണത്തിലെ ദീർഘകാല ബലഹീനതയെ ഇന്ത്യയ്‌ക്ക് നികത്താനും കഴിയും.
ചൈനയുടെ ആണവ അന്തര്‍വാഹിനികള്‍ ഭീഷണി
ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന കടലിനടിയിലെ വെല്ലുവിളികൾക്കിടയിലാണ് ഈ കരാർ വരുന്നത്. ആണവശക്തിയുള്ള പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ ഉൾപ്പെടെ ചൈനയുടെ അതിവേഗം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അന്തർവാഹിനി കപ്പൽ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിൽ കൂടുതൽ സജീവമാണ്. ചൈനീസ് അന്തർവാഹിനികൾ പ്രാദേശിക തുറമുഖങ്ങളിൽ ഡോക്ക് ചെയ്യുകയും ഇന്ത്യൻ ജലാശയങ്ങൾക്ക് സമീപം പട്രോളിംഗ് നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, ചൈനയുടെ സഹായത്തോടെ പാകിസ്ഥാനും അതിന്റെ അന്തർവാഹിനി ശേഷികൾ നവീകരിക്കുന്നു.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ഇന്ത്യയുടെ പഴകിയ പരമ്പരാഗത അന്തർവാഹിനികൾ പോരാതെ വരും. കടലിനടിയിലെ പ്രതിരോധം വര്‍ധിപ്പിച്ചും നിർണായക സമുദ്രപാതകള്‍ നിരീക്ഷിക്കാനും തടയാനും ആവശ്യമെങ്കിൽ എതിരാളികളുടെ സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കാനുമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കഴിവ് Project-75ഐ വര്‍ധിപ്പിക്കുമെന്നുറപ്പ്.

ജര്‍മ്മനിയുടെ ആറ് ടൈപ്പ്-214NG അന്തർവാഹിനികൾ രഹസ്യ നിരീക്ഷണം, കൃത്യതയുള്ള ആക്രമണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയ്‌ക്കുള്ള ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയുടെ ശേഷി ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കും. നൂതന സെൻസറുകൾ, ടോർപ്പിഡോകൾ, മിസൈൽ വിക്ഷേപണ ശേഷികൾ എന്നിവയാൽ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ടൈപ്പ്-214NG അന്തർവാഹിനികൾ ഇന്ത്യയുടെ സമുദ്ര പ്രതിരോധ വാസ്തുവിദ്യയുടെ ഒരു നിർണായക പാളിയായി മാറും.

നിശബ്ദവും എന്നാൽ നിർണായകവുമായ ഒരു നാഴികക്കല്ല്
മോദിയും ജര്‍മ്മന്‍ ചാന്‍സലറും ജനവരി 12നോ 13നോ അന്തിമമായി അംഗീകരിക്കുന്നതോടെ ഇന്ത്യ-ജർമ്മനി പ്രോജക്റ്റ്-75ഐ കരാർ ഇന്ത്യയുടെ സമീപകാല ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ നാവിക സംഭരണ ​​തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറും. ഇത് വെള്ളത്തിനടിയിലുള്ള പോരാട്ട ശേഷി ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും, യുദ്ധത്തിന്റെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ മേഖലകളിൽ ഒന്നിൽ യഥാർത്ഥ തദ്ദേശീയവൽക്കരണം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുകയും, ജർമ്മനിയെ ഒരു പ്രധാന ദീർഘകാല പ്രതിരോധ-വ്യാവസായിക പങ്കാളിയായി ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

1971-ൽ കറാച്ചിയിലെ കത്തുന്ന ഡോക്കുകളിൽ നിന്ന് 2026-ൽ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ നിശബ്ദ ആഴങ്ങളിലേക്ക്, ഇന്ത്യയുടെ നാവിക യാത്ര അതോടെ പൂർണ്ണ വൃത്തത്തിലെത്തും.