ന്യൂദൽഹി: ഭാരതത്തിന്റെ സിവിൽ ന്യൂക്ലിയർ നയത്തിൽ പ്രധാന മാറ്റം. സ്വകാര്യ മേഖലയ്ക്ക് ആണവ ഊർജ്ജ ഉൽപ്പാദനം നടത്താം. ഇതിന് ആവശ്യമായ, സകല തലത്തിലും സർവവിധ സുരക്ഷയും ഉറപ്പാക്കുന്ന നിയമ വ്യവസ്ഥകൾക്കുള്ള ബിൽ പാർലമെന്റിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
ആണവനയത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റം അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, സുസ്ഥിരമായ ‘ഹാർനെസിംഗ് ആൻഡ് അഡ്വാൻസ്മെന്റ് ഓഫ് ന്യൂക്ലിയർ എനർജി ഫോർ ട്രാൻസ്ഫോർമിംഗ് ഇന്ത്യ ബിൽ, 2025 (ശാന്തി ബിൽ)’ സർക്കാർ ലോക്സഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. തിങ്കളാഴ്ചയാണ് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സഹമന്ത്രി ജിതേന്ദ്ര സിംഗ് ബിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. ആണവോർജ്ജ മേഖലയെ സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തത്തിന് തുറന്നുകൊടുക്കാൻ ഈ ബിൽവഴി സാധിക്കും. പാർലമെന്റിന്റെ ഇരുസഭകളും അനുമതി നൽകിയാൽ, നിർദ്ദിഷ്ട നിയമനിർമ്മാണം 1962 ലെ ആണവോർജ്ജ നിയമവും 2010 ലെ സിവിൽ ലയബിലിറ്റി ഫോർ ന്യൂക്ലിയർ ഡാമേജ് ആക്ടും റദ്ദാക്കും. ആണവോർജ്ജത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് വ്യവസായ പങ്കാളികളും വിദേശ പങ്കാളികളും വളരെക്കാലമായി തടസ്സങ്ങളായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്ന രണ്ട് നിയമങ്ങളാണിവ.
നിയമനിർമ്മാണത്തിന് പിന്നിലെ ഉദ്ദേശ്യം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് ജിതേന്ദ്ര സിംഗ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, ‘ആണവ നാശനഷ്ടങ്ങൾക്ക് പ്രായോഗികമായ ഒരു സിവിൽ ബാധ്യതാ വ്യവസ്ഥ നൽകാനും ആണവോർജ്ജ നിയന്ത്രണ ബോർഡിന് നിയമപരമായ പദവി നൽകാനുമാണ് ബിൽ ശ്രമിക്കുന്നത്.’ ആണവോർജ്ജ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയും, ആണവ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യയിലെ നവീകരണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയും, ആഗോള സുരക്ഷ, സുരക്ഷാ പ്രതിബദ്ധതകൾ നിറവേറ്റുന്നതിലൂടെയും ഭാരതത്തിന്റെ ദീർഘകാല ഊർജ്ജ തന്ത്രത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനാണ് ശാന്തി ബിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് സർക്കാർ പറഞ്ഞു.
ബില്ലിന് കീഴിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങളിലൊന്ന്, ആണവ നിലയങ്ങളും റിയാക്ടറുകളും നിർമ്മിക്കുന്നതിനും, സ്വന്തമാക്കുന്നതിനും, പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനും, നിർത്തലാക്കുന്നതിനുമുള്ള ലൈസൻസുകൾക്ക് അപേക്ഷിക്കാൻ ഭാരതത്തിലെ സ്വകാര്യ കമ്പനികളെ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ്. ഇതുവരെ, ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രധാനമായും ന്യൂക്ലിയർ പവർ കോർപ്പറേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യയ്ക്കും സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന സംയുക്ത സംരംഭങ്ങൾക്കും മാത്രമായിരുന്നു. ഒരു ‘ആണവ സംഭവ’മുണ്ടായാൽ പ്ലാന്റ് ഓപ്പറേറ്റർമാർക്ക് ബാധ്യത ബിൽ വ്യക്തമായി പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ഉപകരണ വിതരണക്കാരെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇത് വിദേശ വിൽപ്പനക്കാരുടെ ദീർഘകാല ആശങ്കകൾ പരിഹരിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള നീക്കമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസൃതമായി, ഓരോ സംഭവത്തിനും പരമാവധി ബാധ്യത 300 ദശലക്ഷം രൂപയ്ക്ക് തുല്യമായ പ്രത്യേക ഡ്രോയിംഗ് അവകാശങ്ങളായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷയും ആണവ ബാധ്യതാ ഫണ്ടും
നിർദിഷ്ട ചട്ടക്കൂടിന് കീഴിൽ, റിയാക്ടറിന്റെ വലുപ്പത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഓപ്പറേറ്റർമാർ ഏകദേശം 11 ദശലക്ഷം യുഎസ് ഡോളർ മുതൽ 330 ദശലക്ഷം യുഎസ് ഡോളർ വരെയുള്ള ഇൻഷുറൻസ് അല്ലെങ്കിൽ ബാധ്യതാ ഫണ്ടുകൾ നിലനിർത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഈ പരിധിക്ക് മുകളിലുള്ള ക്ലെയിമുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി ഒരു പ്രത്യേക ആണവ ബാധ്യതാ ഫണ്ട് സൃഷ്ടിക്കും, നാശനഷ്ടങ്ങൾ പരിധി കവിയുകയാണെങ്കിൽ സർക്കാർ ഇടപെടും. ഭാരതത്തിൽ യോജിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്ക് ആണവ ഇന്ധന നിർമ്മാണം, ആണവ, ചെലവഴിച്ച ഇന്ധനങ്ങളുടെ ഗതാഗതം, സംഭരണം, അംഗീകൃത ഉപകരണങ്ങൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, സോഫ്റ്റ്വെയർ എന്നിവയുടെ ഇറക്കുമതി അല്ലെങ്കിൽ കയറ്റുമതി തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ അർഹതയുണ്ടായിരിക്കും.
ഭാരതത്തിന് പുറത്ത് സംയോജിപ്പിച്ചതോ വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതോ ആയ കമ്പനികൾക്ക് ആണവ ലൈസൻസുകൾ കൈവശം വയ്ക്കാൻ അനുവാദമില്ലെന്ന് ബിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇന്ധന സമ്പുഷ്ടീകരണം, ചെലവഴിച്ച ഇന്ധന പുനസ്സംസ്കരണം, ഘനജല ഉൽപ്പാദനം തുടങ്ങിയ സെൻസിറ്റീവ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിൽ തന്നെ തുടരും. 2070 ഓടെ നെറ്റ്സീറോ എമിഷൻ കൈവരിക്കുക, 2047 ഓടെ ആണവോർജ്ജ ശേഷി 100 ജിഗാവാട്ടായി വികസിപ്പിക്കുക എന്നിവയുൾപ്പെടെ ഇന്ത്യയുടെ കാലാവസ്ഥാ പ്രതിബദ്ധതകളുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതാണ് ശാന്തി ബിൽ. നിലവിൽ, ഭാരതത്തിന്റെ സ്ഥാപിത ആണവ ശേഷി ഏകദേശം 8.2 ജിഗാവാട്ടാണ്.
