അവളെ ആദ്യമായിക്കണ്ടപ്പോള്ത്തന്നെ അയാളുടെയുള്ളിലൊരു തിരയിളക്കമനുഭവപ്പെട്ടു. എങ്ങനെയും അവളെ സ്വന്തമാക്കണമെന്നൊരു തോന്നലുണ്ടായി അയാള്ക്ക്. അയാള് അവള് പോകുന്നിടത്തെല്ലാം പിന്തുടരാന് തുടങ്ങി. ഗ്രാമവഴികളില്, കോളേജ് പടിക്കല്, ഉത്സവസ്ഥലങ്ങളില്…
പക്ഷെ; അവളയാളെ ഗൗനിച്ചില്ല. മാത്രമല്ല പലപ്പോഴും അവളയാളെ പരോക്ഷമായി നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു.
എപ്പോഴോ പെട്ടെന്ന് അയാള്ക്കൊരു തിരിച്ചറിവുണ്ടായി. ഒരഭിമാനബോധമുണ്ടായി. അയാള് പിന്തുടരുന്നത് നിര്ത്തി. തുടര്ന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലൊന്നുമയാളെ കാണാതായപ്പോള് അവളത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അയാള്ക്കിതെന്തു പറ്റി? അയാള് സ്ഥലത്തില്ലെന്നുവരുമോ?
അങ്ങനെയിരിക്കെ യാദൃച്ഛികമായി അയാളെ കണ്ടു. ഒരു ദിവസം ഉച്ചനേരത്താണ്. അയാളെതിരെ നടന്നു വരുന്നു. അയാള് പക്ഷെ, അവളെയൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നിര്വികാരനായി അവളെക്കടന്ന് പോയി. വല്ലാത്തൊരു മുഴക്കമായിരുന്നു അയാളുടെ മൗനത്തിന്.
മറ്റൊരു ദിവസം ബസ് സ്റ്റോപ്പില് അവള്ക്ക് സമീപം നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാള്. പക്ഷെ, അവളവിടെയുണ്ട് എന്നൊരു ഭാവംപോലും അയാള്ക്കില്ലായിരുന്നു. അവള്ക്ക് വല്ലാതെ വേദനിച്ചു.
ഒരുപക്ഷെ ഇതൊക്കെ അയാളുടെ നാട്യമായേക്കുമെന്ന് അവള് സമാധാനിക്കാന് ശ്രമിച്ചു.
പിന്നീട്, പല ദിവസങ്ങളിലും അവളയാളെ കണ്ടു. അപ്പോഴൊക്കെ അവളത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ സാന്നിധ്യമേ അയാളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവള്ക്കപ്പോള് ഒന്ന് മനസ്സിലായി. അയാളകന്നകന്നു പോകുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സൊരു നനഞ്ഞ കിളിയായി മാറി. പിന്നെയത് തേങ്ങിത്തേങ്ങിക്കരയാന് തുടങ്ങി.
















