അദ്ധ്യാപകരോട് വിനയപൂര്വം പെരുമാറാന് പഠിക്കണം. വിനയമുള്ള വിദ്യാര്ത്ഥിയിലേ വിദ്യ ഫലിക്കൂ. വിശേഷിച്ച് ആധ്യാത്മിക വിദ്യ. പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള് മറ്റു ജോലിയൊന്നും ചെയ്യേണ്ട എന്നു വിചാരിക്കുന്നവരുണ്ട്, അത് ശരിയല്ല. പഠിത്തം മാത്രമല്ല ജീവിതത്തില് വേണ്ടത്. കുട്ടികള് വീട്ടിലെ എല്ലാം ജോലികളും ചെയ്യുവാന് ശീലിക്കണം.
കുട്ടികളെ താരാട്ടുപാടിയും കഥ പറഞ്ഞും ഉറക്കുന്ന അച്ഛനമ്മമാര്, അതിനുവേണ്ടി ഈശ്വര കീര്ത്തനങ്ങളും, ഭഗവത്കഥകളും വേണം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്. ഇതുമൂലം അവര്ക്ക് ഈശ്വരസ്മരണ നിലനിര്ത്താന് കഴിയും. കുട്ടികളുടെ ഉപബോധ മനസ്സില് നല്ല സംസ്കാരം കടന്നുചെല്ലും. കുട്ടികള്ക്ക് വായിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി നല്ല പുസ്തകങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുത്തു കൊടുക്കണം.
കുട്ടികളുടെ മാനസികപാത മുതിര്ന്നവര് നല്കുന്ന ശിക്ഷണത്തിനനുസരിച്ചിരിക്കും. കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യങ്ങളില് വീട്ടിലുള്ള മുതിര്ന്നവര് ശ്രദ്ധവയ്ക്കണം. പഠിത്തമുള്ളവര് തങ്ങളാല് കഴിയുംവിധം കുട്ടികളുടെ പഠിത്തകാര്യങ്ങളില് സഹായിക്കണം. കുട്ടികള് പഠിക്കേണ്ട ചുമതല ട്യൂഷന് മാസ്റ്റര്ക്ക് മാത്രമായി നല്കരുത്. അയല് വീടുകളില് തങ്ങളുടെ കുട്ടികളോടൊപ്പം പഠിക്കുന്നവരുണ്ടെങ്കില്, കഴിവുള്ളവര്ക്ക് അവരെക്കൂടി വിളിച്ചു വരുത്തി ഒന്നിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കാം. അതാണ് ശരിയായ അയല്ക്കാര് ചെയ്യേണ്ടത്. അല്ലാതെ അവരുടെ മക്കള് തോറ്റാല് സന്തോഷിക്കുകയും, തന്റെ മക്കള് മാത്രം ഏറ്റവും ഉയര്ന്ന മാര്ക്ക് വാങ്ങണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുകയല്ല വേണ്ടത്.
