ഭൂതകാല അനുഭവങ്ങളും സ്മൃതികളുമാണ് മാനസികഘടനയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. വിഭിന്ന വ്യക്തിത്വത്തിന് കാരണം വാസനകളാണ്. മനുഷ്യന്റെ ഭൂതകാല അനുഭവങ്ങളും സ്മരണകളും വാസനകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
കര്മ്മേന്ദ്രിയങ്ങളെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതില് ശരീരം ദൃഷ്ടാവും അതിന്റെ ധര്മ്മം കര്മ്മവുമാണ്. വികാരങ്ങളെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതിനാല് മനസ്സ് ഭോക്താവും അതിന്റെ ധര്മം വിചാരവുമാണ്. ബുദ്ധിയുടെ ധര്മം അറിവും അത് ചിന്തിക്കുന്നതിനാല് ചിന്താകാരമാണ്.
ഈ ത്രികരണങ്ങളെ (ശരീരം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി) സമന്വയിപ്പിച്ച് വേണ്ട രീതിയില് ഉപയോഗിച്ചാല് ശാശ്വതസുഖവും ശാന്തിയും അനന്തവും തേടാന് ഉപകരിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് മനുഷ്യന്റെ ഘടന. ശരീരം മനോബുദ്ധികളുടെ യോജിപ്പില്ലായ്മയും അവയെ ഞെരുക്കുന്ന വാസനകളുമാണ് ശാശ്വതമായ സുഖത്തിന് തടസം നില്ക്കുന്നത്.
വാസനകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുകയും മനസും ബുദ്ധിയും ഉന്നതമായ ‘ഒന്നു’മായി പൊരുത്തപ്പെടുകയും വേണം. ശരീരമനോബുദ്ധികളെ ശരിയായി നിയന്ത്രിച്ച് മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും നിശ്ചലമാക്കി ധ്യാനാവസ്ഥ നേടിയാല് ദിവ്യമായ ‘ഓംകാര’ സാക്ഷാത്കാരമുണ്ടാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ഘടന ഉത്കൃഷ്ടമായ സൃഷ്ടിയാണ്.
മനുഷ്യനെ അവന്റെ സംസ്കാരത്തിനനുസരിച്ച് നാലായി തരംതിരിച്ച് നാല് മാര്ഗ്ഗങ്ങള് അവന്റെ ശ്രേയസ്സിനായി ഉപദേശിക്കുന്നു.
1. ബുദ്ധിജീവികള്
ബുദ്ധിവികസിച്ചിട്ടുള്ള ഒരാള്ക്ക് ജ്ഞാനയോഗം.
2. വികാര ജീവികള്
ഹൃദയം വികസിച്ചവര്. സ്വന്തം വികാരങ്ങളെ കോരിച്ചൊരിയുവാന് മറ്റെന്തെങ്കിലും ഇവര്ക്ക് വേണം. ഇവര്ക്ക് ഭക്തിയോഗം.
3. ബുദ്ധിയും ഹൃദയവും സമമായി വികസിച്ചിട്ടുള്ളവര്
ഇവര്ക്ക് കര്മ്മയോഗം
4. രണ്ടും (ബുദ്ധിയും ഹൃദയവും ) വികസിച്ചിട്ടില്ലാത്തവര്
ഇങ്ങനെയുള്ളവര്ക്ക് ആസനങ്ങളും പ്രാണായാമങ്ങളും അടങ്ങിയ ഹഠയോഗം.
ഗീത നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ
ഉപനിഷത്ത് സാരമായ ഗീത മേല്പ്പറഞ്ഞ ഓരോ നാല് തരക്കാര്ക്കും പ്രത്യേക മാര്ഗത്തെ ഉപദേശിക്കുന്നു.
ത്രിഗുണാത്മകമായ പ്രകൃതിയുടെ ജഡോപാധികളിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മചൈതന്യമാണ് ജീവന്. സത്വഗുണം ആനന്ദത്തിലും സുഖാനുഭവത്തിലും ആശയുണ്ടാക്കി ജീവനെ ബന്ധിക്കുന്നു. രജോഗുണം കര്മ്മത്തില് ആശയുണ്ടാക്കി ജീവനെ കെട്ടിയിടുന്നു. ആലസ്യം, പ്രമാദം, ഉറക്കം എന്നിവയില് മോഹമുണ്ടാക്കി തമോഗുണം ജീവനെ ബന്ധിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമായി ജീവിക്കുമ്പോള് താന് ഏത് തരത്തില്പ്പെട്ടവനാണെന്ന് ആത്മപരിശോധന ചെയ്യണം. തന്റെ സ്വഭാവ വിശേഷത്തെ അനുസരിച്ചുള്ള പ്രവര്ത്തനരംഗം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
യുദ്ധം എന്നത് ക്ഷത്രിയനായ അര്ജ്ജുനന് സ്വധര്മ്മം ആയതുപോലെ ഒരുവന്റെ പ്രവര്ത്തനരംഗത്തെ സ്വധര്മ്മമായിക്കണ്ട് ഭഗവാന്റെ മനസ്സുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ചാല് (മന് മനോഭവഃ) പുണ്യപാപങ്ങളില്ലായെന്ന് ഭഗവദ്ഗീത പറയുന്നു. സ്വധര്മ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങളില് ജീവിച്ച് ലക്ഷ്യപ്രാപ്തി കൈവരുവാന് ഗീതാചാര്യന് നമ്മെ എല്ലാവരേയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
അവസാനിച്ചു
