ശ്രീമഹാദേവനെ പതിയായിലഭിക്കാന് മോഹിക്കാത്തവരില്ല. മായാസുരന്റെ പുത്രി പുണ്യകാശിയും ആ ത്രിനേത്രനെ വരാനായി ലഭിക്കാന് ഏറെ ശ്രമിച്ചു. അതിനായി ശ്രീകൈലാസത്തില് ചെന്ന് ശിവനെ പൂജിച്ചു. അങ്ങനെ ഏറെക്കാലം അവിടെ കൂടി. മൂന്നുയുഗം പിന്നിട്ടത് ആരും തന്നെ അറിഞ്ഞില്ല.
ഒടുവില് ശിവന് പുണ്യകാശിക്കുസമീപം വരം നല്കാന് വേണ്ടിവന്നു.
അവള്ക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല ‘സദാകാലവും തനിക്ക് ശിവനില് ലയിച്ചിരിക്കണം’. ‘അതിന് കാത്തിരിക്കുകതന്നെവേണ’മെന്ന് മഹാദേവന് പറഞ്ഞു. ദിവസംവും നിശ്ചയിച്ചു. അത് അല്പ്പം നീണ്ട കാലയളവാണ്. എങ്കിലും ആ ഭക്ത അതെല്ലാം സമ്മതിച്ചു.
നാലു ലക്ഷത്തി മുപ്പത്തിമൂന്ന് വര്ഷം കഴിയുമ്പോള് ഒരു കലിയുഗമായി.
കൃതത്രേതദ്വാപരകലി എന്ന ഇരുന്നൂറ് ചതുര്യുഗം കഴിയുമ്പോള് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസമായി. അപ്രകാരമുള്ള 30 ദിവസവും ഒരു മാസവും 12 വര്ഷംവച്ച് നൂറ് വര്ഷമാവുമ്പോള് പ്രളയം ഉണ്ടാവുന്നു. അങ്ങനെ പത്ത് പ്രളയകാലം ഭഗവാന് വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു നാഴികയാണ്. ഇങ്ങനെ പത്ത് വിഷ്ണു ലയമുണ്ടാവുന്നകാലം ശിവന് ഒരു ക്ഷണ നേരമാവുന്നു. അതാണ് സര്വസംഹാരത്തിന്റെകാലം. അപ്പോള് നിന്റെ മനാഭിലാഷം സഫലമാകട്ടേ. അതുവരെ നീ ദക്ഷിണ സമുദ്രതീരത്ത് തപോനിഷ്ഠയിലിരിക്കുക. നിന്റെ വാസസ്ഥാനം കന്യാക്ഷേത്രമെന്നും തപസ്ഥലമെന്നും അറിയപ്പെടും. അതിനിടയില് ബാണാസുരാദി ദുഷ്ടന്മാരെ വധിച്ച് ലോകഭാരം കുറയ്ക്കുക.
ഒരു കാലത്ത് ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായി ഞാനും ജ്ഞാനവനത്തില്വന്ന് വസിക്കുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ ഭഗവാന് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് പുണ്യകാശി ഭഗവാനെ നമിക്കുകയായിരുന്നു പിന്നീട് ദക്ഷിണ സമുദ്രത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി. കൈയില് മാലയുമായി ആ കന്യക പുണ്യ സ്ഥലത്ത് നീണ്ട തപസ്സിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ ബാണാസുരന് പുണ്യകാശിയെ വരിക്കുവാനായി അവള് തപസ്സുചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചേര്ന്നു.
പ്രണയാഭ്യര്ത്ഥന യുദ്ധത്തില് കലാശിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിനിടയില് ചക്രായുധത്താല് ബാണാസുരന്റെ കഴുത്ത് അറ്റുപോയി. അവിടെയാണ് ചക്രതീര്ത്ഥം. കൃഷ്ണാവതാരകാലത്ത് കംസന്റെ കൈയില്നിന്നും വഴുതിപ്പോയ ആകന്യക യാണ് കന്യാകുമാരിയിലെ ഭഗവതി.
ആ ദേവി ഇന്നും പരമശിവനെ വരിക്കുവാനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. മഹാഭരതം വനപര്വത്തില് കന്യാകുമാരിയെ പ്രകീര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ സ്നാനംചെയ്താല് കീര്ത്തിമാനാവുമെന്നാണ് സങ്കല്പ്പം. മുന്കാലത്ത് ക്ഷേത്രം നിന്നിരുന്നസ്ഥലം കടലെടുത്തുപോയി പിന്നീട് ഇന്നുകാണുന്നക്ഷേത്രം പണിതീര്ക്കുകയായിരുന്നു വത്രേ!
രാജലക്ഷ്മി
