ആരോഗ്യജീവിത ശാസ്ത്രശാല
അദ്ധ്യായം-28
”നിങ്ങള് അര്ജ്ജുനനെപ്പോലെ ശ്രദ്ധാലുക്കളാണെന്നു ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ? ഭഗവാനും അതിനെ പിന്തുണച്ചപോലുണ്ട് കേട്ടോ.”
”അതെന്താ മുത്തച്ഛാ?” ഉണ്ണി ചോദിച്ചു.
”ശ്രദ്ധാത്രയ വിഭാഗയോഗം എന്നുപേരുള്ള പതിനേഴാം അദ്ധ്യായത്തിലാണ് നാം എത്തിയിരിക്കുന്നത്.”
”എങ്കിലും മുത്തച്ഛന്റെ പോക്ക് അല്പ്പം സ്പീഡിലായില്ലേ എന്നു ഒരു സംശയം” ഉമ പറഞ്ഞു.
”ഏയ്. അങ്ങനെ പറയാന് വയ്യ. 15 ഉം 16 ഉം അദ്ധ്യായങ്ങള് ഭഗവാന്റെ തിയറി ക്ലാസുകളിലായിരുന്നില്ലേ? ഞാനല്പ്പം ചുരുക്കി എന്നതു സത്യം. നിങ്ങള് സൗകര്യംപോലെ ശ്രദ്ധിച്ചുവായിച്ചാല് മതി.”
”രണ്ടു ക്ലാസിലും മിണ്ടാതിരുന്ന അര്ജ്ജുനന് 17-ാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തില് തന്നെ ചോദ്യവുമായി നില്ക്കുന്നു മുത്തച്ഛാ!” ഉണ്ണി പറഞ്ഞു.
29- ”ഹേ, കൃഷ്ണാ! ശാസ്ത്രവിധികളില് പലരും പല കാരണങ്ങളാല് ഉപേക്ഷ കാട്ടാറുണ്ട്. എങ്കിലും വിശ്വാസപൂര്വം അവര് ഭഗവാനെ ആത്മാര്ത്ഥമായി സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ അവസ്ഥ സത്വമോ, രാജസമോ, താമസമോ എന്നു വ്യക്തമാക്കിത്തരണേ” എന്നാണ് അര്ജ്ജുനന്റെ അപേക്ഷ.
”പൂര്വസംസ്കാരത്തില്നിന്നാണ് ഒരാളുടെ സ്വഭാവവും വിശ്വാസവുമൊക്കെ രൂപപ്പെടുന്നതെന്നു ഭഗവാന് പറഞ്ഞു. പൂര്വ്വവാസനകള്ക്കനുസരിച്ചാവും ശ്രദ്ധ ദൃഢീകരിക്കുക. സാത്വികന്മാര് ദേവന്മാരെ പൂജിക്കുമ്പോള് രാജസന്മാര് യക്ഷ-രക്ഷസ്സുകളെയും താമസശീലര് ഭൂത-പ്രേതാദികളേയുമാണ് ആരാധിക്കുക. ആഹാരരീതിയിലും സംസാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലുമെല്ലാം ഇവരിലെ വ്യത്യാസം വളരെ പ്രകടമായിരിക്കും.”
”മുത്തച്ഛാ! സാത്വികം, രാജസം, താമസം എന്നീ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റി നേരത്തെയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇപ്പോള് വീണ്ടും….”
”അതെ ഉണ്ണീ. 14-ാം അദ്ധ്യായത്തില് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ പറയുന്നതുകൂടി ചേര്ന്നാലേ ആ അറിവ് പൂര്ണവും ശാസ്ത്രീയവും ആകൂ. ശ്ലോകം ശ്രദ്ധിച്ചോളൂ:”
യാതയാമം ഗതരസം
പൂതി പര്യുഷിതം ച യല്
ഉച്ചിഷ്ടമപി ചാമേധ്യം
ഭോജനം താമസപ്രിയം 17-10
”പാചകം ചെയ്തിട്ടു ഒരു യാമം അഥവാ മൂന്നുമണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞ് ആ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവര് താമസസ്വഭാവികളായിരിക്കും. രസംപോയതും ദുര്ഗന്ധമുള്ളതും തലേന്നു പാകം ചെയ്തതും വൃത്തിഹീനമായതും എച്ചിലായതുമായ ഭക്ഷണം നന്നല്ല എന്നു ഭഗവാന് വ്യക്തതയോടെ പറഞ്ഞു.”
”കഷ്ടമേ, കഷ്ടം! ഞങ്ങളൊക്കെ അപ്പോള് താമസശീലക്കാരാകുമല്ലോ മുത്തച്ഛാ! പാകം ചെയ്തു ഫ്രിഡ്ജില് സൂക്ഷിച്ച ഭക്ഷണസാധനങ്ങളല്ലേ ദിവസങ്ങളോളം കഴിക്കുന്നത്!” ഉമ വേവലാതിയിലായി.
”ഭയപ്പെടേണ്ട. ഇനിയെങ്കിലും ആ ശീലം മാറ്റുവാന് അമ്മയോടും അച്ഛനോടും പറഞ്ഞു ക്രമീകരണങ്ങള് ചെയ്താല് മതി. നമ്മുടെ പുരാതന ചികിത്സാ ശാസ്ത്രമായ ആയുര്വേദത്തിലും ഈ കാര്യങ്ങള് പറയുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഇംഗ്ലീഷ് ചികിത്സാ വിദഗ്ദ്ധരും ഇതിനെ അനുകൂലിയ്ക്കുകയാണ്. അതായത്, ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് അര്ജ്ജുനനു അന്നേ കൊടുത്തത്, ഇന്നും പ്രസക്തമായ മെഡിക്കല് വിദ്യാഭ്യാസം കൂടിയായിരുന്നു എന്നു സാരം. എന്നിട്ടും കൃഷ്ണനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു, ഭഗവദ്ഗീതയെ പാഠ്യപദ്ധതിയില്നിന്നു മാറ്റിനിര്ത്തുന്നു നമ്മള് എന്നതാണ് അത്ഭുതം!
”ഇനി ശരീരംകൊണ്ടും വാക്കുകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടുമുള്ള തപസ്സിനെപ്പറ്റി പറയുന്ന ശ്ലോകങ്ങളില് ഒരെണ്ണം കേള്ക്കൂ:
അനുദ്വേഗകരം വാക്യം
സത്യം പ്രിയഹിതം ച യല്
സ്വാധ്യായാഭ്യസനം ചൈവ
വാങ്മയം തപ ഉച്യതേ. 17-15
”അന്യനു മനോവിഷമം ഉണ്ടാക്കാത്തതും സത്യസന്ധവും കേള്ക്കാന് ഇഷ്ടം തോന്നുന്നതും ഗുണമുള്ളതുമായ വാക്കുകളുടെ പ്രയോഗവും അദ്ധ്യാത്മ പഠന പരിശീലനങ്ങളുമാണ് വാക്കുകൊണ്ടുള്ള തപസ്സായി പറയപ്പെടുന്നത്. ആയുര്വേദത്തിലെ ദിനചര്യാക്രമത്തിലും ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്. ഇതൊക്കെയാണോ ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതിയില് നിങ്ങള് പരിശീലിക്കുന്നത്?”
”അല്ല മുത്തച്ഛാ. ഞങ്ങള്ക്കിതൊന്നും അറിഞ്ഞുകൂട. ഞങ്ങളിപ്പോള് പലതരം യന്ത്രങ്ങളുമായി കൂട്ടുകൂടി യന്ത്രങ്ങളെപ്പോലെ നടക്കുകയാണ്. മുത്തച്ഛനില്നിന്ന് വിദ്യാഭ്യാസം നേടി ഈ ഗ്രാമശാന്തിയില് ജീവിച്ചാല് മതി എന്നുവരെ തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്തു ചെയ്യാം! കാലം വല്ലാതെ മാറിപ്പോയില്ലേ?”
”സാരമില്ല. ഞാന് ഗീതയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കുറച്ചുകാര്യങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുത്തതും സംഗ്രഹിച്ചും പറഞ്ഞുവെന്നേയുള്ളൂ. ബാക്കിയുള്ളവ നിങ്ങള് സ്വയം പഠിക്കാനും ജീവിതത്തില് പകര്ത്താനും ശ്രദ്ധിച്ചാല് മതി. പോകുമ്പോള് ഇവിടെനിന്നു ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു പുസ്തകം എടുത്തോളൂ. എപ്പോഴും അതു നിങ്ങള്ക്കു തുണയായിരിക്കട്ടെ.”
”ശരി. മുത്തച്ഛാ!”
(തുടരും)
