അദ്ധ്യായം 14 തുടര്ച്ച
”നല്ല ചോദ്യം തന്നെ ഉണ്ണീ. വല്ലാത്തൊരു നിസ്സഹായത! ഏതു മനുഷ്യനും സ്വാനുഭവത്തിലൂടെ ഉയര്ത്തുന്ന ചോദ്യമാണ് അര്ജ്ജുനനില്നിന്നും ഉണ്ടായതെന്ന് മനസ്സിലായ ഭഗവാന് പറഞ്ഞു:
”രജോഗുണത്തില് നിന്നുണ്ടാകുന്ന കാമവും അതു സാധിക്കാന് തടസം നേരിടുമ്പോഴത്തെ ക്രോധവുമാണ് ഒരാളെ പാപകര്മങ്ങള് ചെയ്യാന് നിര്ബന്ധിക്കുന്നത്. ഇവ രണ്ടുമാണ്- കാമവും ക്രോധവുമാണ്-യഥാര്ത്ഥ ശത്രുക്കള്. അവര് താമസിക്കുന്നത് വേറെ എങ്ങുമല്ല; മനസ്സിനകത്തു തന്നെയാണെന്നു നീ അറിയണം.
”ഈ ശത്രുക്കളുടെ ശക്തി ആരും തിരിച്ചറിയില്ല; പുകപടലങ്ങളാല് മൂടിയ അഗ്നിയുടെ വലുപ്പം അറിയാത്തതുപോലെ-അഴുക്കുപിടിച്ച കണ്ണാടിയില് മുഖം തെളിയാത്തതുപോലെയും.”
”അഴുക്കു തുടച്ചുകളഞ്ഞാല് ദര്ശനം സാധ്യമല്ലേ മുത്തച്ഛാ?” ഉമ ചോദിച്ചു.
”തീര്ച്ചയായും കഴിയും. കാമക്രോധങ്ങളാകുന്ന അഴുക്കിനെ നീക്കാന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെക്കാള് പ്രധാനമായ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെക്കാളും മനസ്സിനെക്കാളും പ്രധാനമായി ബുദ്ധിയെ നിയന്ത്രിക്കണം. അപ്പോള് ആത്മജ്ഞാനം തെളിയും. അതോടെ കാമക്രോധാദി ശത്രുക്കള് ദുര്ബലരായി തിരോഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത്രയും പറഞ്ഞ് 43-ാം ശ്ലോകത്തില് മൂന്നാം അദ്ധ്യായം ഭഗവാന് അവസാനിപ്പിക്കുന്നതു നോക്കൂ:
ഏവം ബുദ്ധേ: പരം ബുധ്വാ
സംസ്തഭ്യാത്മാനമാത്മനാ
ജഹി ശത്രും മഹാബാഹോ
കാമരൂപം ദുരാസദം
”ഹേ, അര്ജ്ജുനാ! ഇപ്രകാരം ബുദ്ധിയേക്കാളും ശ്രേഷ്ഠമായതിനെ-ആത്മാവിനെ അറിഞ്ഞിട്ട്, ആത്മാവിനെക്കൊണ്ടുതന്നെ (മനസ്സിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും) നിയന്ത്രണം സാധിച്ചിട്ട്, അജയ്യനെന്നു അഹങ്കരിക്കുന്ന കാമം എന്ന ശത്രുവിനെ നീ ഹനിക്കുക.”
”ഇനി ഞാന് നിങ്ങളോടു ചോദിക്കട്ടെ; എവിടെയാണ് യുദ്ധം നടക്കുന്നത്?”
”അര്ജ്ജുനന്റെ മനസ്സില്.” ഉമ മടിച്ചുമടിച്ചു പറഞ്ഞു.
”അല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും മനസ്സിലാണ് മുത്തച്ഛാ.” ഉണ്ണി ഒരു ഭേദഗതി വരുത്തി.
”ശരി. ആരാണ് ശത്രു?”
”അന്തമില്ലാത്ത-മതിവരാത്ത-ആഗ്രഹങ്ങള്.”
”ഈ ശത്രുവിനെ കൊല്ലാന് ആത്മജ്ഞാനത്തിലൂടെ നീ ശക്തനാകൂ അര്ജ്ജുനാ എന്നാണ് ഭഗവാന് പറയുന്നത്. അതു നമുക്കും ബാധകമാണ്. മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങള്ക്ക്?” മുത്തച്ഛന് ചോദിച്ചു.
”ഉവ്വ്, മുത്തച്ഛാ! ഇതിനുമുമ്പ് ‘ഉദ്ധരേദാത്മനാത്മാനം’ എന്ന ശ്ലോകം മുത്തച്ഛന് വിശദീകരിച്ചല്ലോ. അതുപോലെ ഈ ശ്ലോകത്തിലും ”സംസ്തഭ്യാത്മാനമാത്മനാ” എന്ന ഭാഗം വരുന്നുണ്ട്. ആശയവും ഏറെക്കുറേ സമാനമാണെന്നു തോന്നുന്നു.”
”മിടുക്കന്! വിദ്യാഭവനില് അല്പ്പമെങ്കിലും ഭഗവദ്ഗീതയും സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഗുണം കാണാനുണ്ട്. രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തില്, യുദ്ധമല്ല, സമാധാനമാണ് ഗീതയുടെ സന്ദേശമെന്ന് കണ്ടെത്തിയവരാണ് നമ്മള്. ഇപ്പോഴിതാ മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തില്, കാമമാണ് മുഖ്യ ശത്രുവെന്നും, പുറത്തല്ല ഓരോരുത്തരുടെയും മനസ്സിനകത്താണ് അവന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു! ഇനി എന്താ വേണ്ടതെന്ന് നിങ്ങള് പറയൂ.”
”അവനെ കൊല്ലണം; അത്ര തന്നെ.”
”ഒരു ശത്രുസംഹാര പൂജയായാലോ?” മുത്തച്ഛന് ചിരിച്ചു.
”അത് അമ്പലത്തിലെ വഴിപാടല്ലേ?” ഉമ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
”അല്ല മോളേ! അത്തരം വഴിപാടുകളൊന്നും ഗുണം ചെയ്യില്ല. എവിടെ ഇരുന്നും നമുക്ക് ശത്രുസംഹാര പൂജ ചെയ്യാം. മനസ്സിലെ കാമക്രോധാദി ശത്രുക്കളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന് ഭഗവാന്റെ ഉപദേശങ്ങളാകുന്ന ആത്മജ്ഞാനംകൊണ്ടു സാധിക്കുന്നതാണ്. അതിന് വിനയപൂര്വമായ ശ്രമം നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകണമെന്നു മാത്രം.”
”ഞങ്ങള് ശ്രമിക്കാം മുത്തച്ഛാ! മുത്തച്ഛന്റെ സഹായം വേണം, അനുഗ്രഹവും.” ഉമയും ഉണ്ണിയും ഒരുമിച്ചു പറഞ്ഞു.
”നല്ലത്. പക്ഷെ, മുത്തച്ഛന് എപ്പൊഴും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ മക്കളേ! നിങ്ങള് ഭഗവദ്ഗീത തുറന്നു വായിക്കുമ്പോള് ഭഗവാനോടു തന്നെ പറയൂ. നിങ്ങളെ സഹായിക്കാന് എപ്പോഴും ഭഗവാന് ഉണ്ടാകും തീര്ച്ച.”
തുടരും
