അദ്ധ്യായം 14
”ഭഗവദ് ഗീതയുടെ മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പേര് കര്മ്മയോഗം എന്നാണ്. അര്ജുനന്റെ ചോദ്യത്തോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. മുമ്പത്തെ രണ്ടദ്ധ്യായങ്ങള് നിങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
”ഉണ്ട് മുത്തച്ഛാ! ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ ചോദ്യത്തോടെയാണ് ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കം. രണ്ടാം അദ്ധ്യായമാകട്ടേ, അര്ജുനനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ചോദ്യത്തിലും.” ഉമ പറഞ്ഞു.
”എന്നാല് മൂന്നാം അദ്ധ്യായം നോക്കൂ; അര്ജുന്റെ മണ്ടന് ചോദ്യത്തോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. ചോദ്യം ഇതാണ്. :
”കര്മ്മത്തേക്കാള് ശ്രേഷ്ഠമാണ് ജ്ഞാനമെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞുവല്ലോ കേശവാ? പിന്നെ എന്തിന് എന്നെ ഈ ഭയങ്കരമായ കര്മ്മത്തിന് അങ്ങ് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു?”
”അതിലെന്താണവോ മണ്ടത്തരം?”
ഉണ്ണിചോദിച്ചു.
”മണ്ടത്തരമില്ലെങ്കിലും അല്പ്പം ‘മടിയത്തര’മില്ലേ, ഉണ്ണി? ജ്ഞാനം മതി, അഥവാ പാണ്ഡിത്യം മതി എന്നാണെങ്കില്സുഖം! മെയ്യനങ്ങാതെ ഇരിക്കാമല്ലോ! കര്മ്മം ചെയ്തു വിയര്ക്കാനും വിഷമിക്കാനും വയ്യ എന്ന ആലസ്യബോധമാണ് അര്ജുനനില് മുന്നിട്ടു നില്ക്കുന്നതെന്ന് കൃഷ്ണന് മനസ്സിലായി.
(10) ‘ജ്ഞാനവും കര്മ്മവും ഇങ്ങനെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുപറഞ്ഞ് എന്നെ വിഷമത്തിലാക്കല്ലേ കൃഷ്ണാ!. ഏതാണ് ശ്രേയസ്കരമെന്നും വ്യക്തമായും ഉറപ്പായും പറഞ്ഞു തരൂ എന്നു കൂടി അടുത്തശ്ലോകത്തിലൂടെ അര്ജുനന്ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.
”നിഷ്ക്കളങ്കവും വിനയ പൂര്ണ്ണവുമായ ആ അപേക്ഷയ്ക്കു ഭഗവാന് വളരെ വിശദമായിത്തന്നെ മറുപടി നല്കി. 33 ശ്ലോകങ്ങളില്. ജ്ഞാനയോഗത്തേയും കര്മ്മയോഗത്തേയും പറ്റിപറയുന്നത് വെറുതെയല്ല. ഓരോന്നിനും അതിന്റേയായ ശ്രേഷ്ഠതയുണ്ട്. ആര്ക്കും ഒരിക്കലും ഒരുനിമിഷം പോലും കര്മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കാന് സാദ്ധ്യമല്ല. പ്രകൃതിയുടെ, ജീവന്റെതത്ത്വമാണ് അതെന്ന് ഭഗവാന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊടുത്തു. ചിലശ്ലോകങ്ങള് എടുത്തു പറയാം.
നിയതം കുരു കര്മ ത്വം
കര്മ്മ ജ്യായോ ഹ്യകര്മ്മണഃ
ശരീരയാത്രാപി ച തേ
ന പ്രസിദ്ധ്യേദകര്മണഃ 3-8
വിധിക്കപ്പെട്ട കര്മ്മങ്ങള് നീ ചെയ്യുക. കര്മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കലല്ല, കര്മ്മം ചെയ്യലാണ് ശ്രേഷ്ഠം. കര്മ്മം ചെയ്യാതിരുന്നാല് സ്വന്തം ശരീരത്തെപ്പോലും സംരക്ഷിക്കാന് നിനക്കു കഴിയില്ല.
യദ്യദാചരതി ശ്രേഷ്ഠഃ
തത്തദേവേതരോ ജനഃ
സ യത് പ്രമാണം കുരുതേ
ലോകസ്തദനുവര്ത്തതേ. 3 -21
ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരാള് ആചരിക്കുന്ന കര്മ്മത്തെ മറ്റുള്ളവര് മാതൃകയാക്കി അനുകരിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. അതിനാല് ലോകനന്മയെ കണ്ടുകൊണ്ടാകണം നീ കര്മ്മങ്ങള് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടത്. തൊട്ടു മുന്പുള്ള ശ്ലോകത്തില് (20)
”ലോകസംഗ്രഹമേവാപി
സംപശ്യന് കര്ത്തുമര്ഹസി”
എന്നും പിന്നീട് 25-ാം ശ്ലോകത്തില്
”കുര്യാദ്വിദ്വാംസ്തഥാസക്തഃ-
ചികീര്ഷുര്ലോകസംഗ്രഹം”
എന്നും ഇക്കാര്യം ഭഗവാന് ആവര്ത്തിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സ്വധര്മ്മാനുഷ്ഠാനത്തിലാവണം ശ്രദ്ധവേണ്ടത്. അതിനിടയില് മരിക്കേണ്ടിവന്നാല്ത്തന്നെ എന്ത്? ശ്രേയസ്സേ ഭവിക്കൂ. പരധര്മ്മത്തെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നതാണ് ഏറെ ഭയാവഹം. എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അര്ജുനനില് നിന്നും വീണ്ടും ചോദ്യമുണ്ടായി.
(11) ”അല്ലയോ ശ്രീകൃഷ്ണാ! മനുഷ്യര് സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തോടെയല്ലെങ്കിലും ആരാലോ എന്തിനാലോ ബലമായിട്ടെന്നപോലെ , ചിലപ്പോള് പാപം ചെയ്യാന് നിര്ബന്ധിതരാകുന്നു വല്ലോ എന്തു കൊണ്ടാണത്”
”ഹായ് ! ഇത് ഒരു മിടുക്കന് ചോദ്യമാണല്ലോ മുത്തച്ഛാ! എനിക്കും തോന്നാറുണ്ട്. ക്ലാസിലോ വീട്ടിലോ ചില വികൃതികള് കാണിച്ചു കഴിഞ്ഞാല് അങ്ങനെ വേണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പക്ഷേ…”
തുടരും
