പരഗതി തച്ഛൃത്വാ വചനം തസ്യ വ്യാസ: സത്യവതീസുത:
ഉവാച വചനം തത്ര സഭായാം നൃപതിം ച തം
ശൃണു രാജന് പ്രവക്ഷ്യാമി പുരാണം ഗുഹ്യമത്ഭുതം
പുണ്യം ഭാഗവതം നാമ നാനാഖ്യാനയുതം ശിവം
സൂതന് തുടര്ന്നു: രാജാവ് തന്റെ പിതാവിന് പരഗതി കിട്ടാന് എന്താണ് മാര്ഗ്ഗമെന്ന് ചോദിച്ചതിനുത്തരമായി വ്യാസന് പറഞ്ഞു: ‘ഞാന് നിങ്ങള്ക്കായി മഹത്തായ ദേവീ ഭാഗവതം പറഞ്ഞു തരാം. അതീവ ഗുഹ്യവും ശുഭപ്രദവുമായ ഈ പുരാണം ഞാനെന്റെ മകനായ ശുകന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നു. അങ്ങയോടും ഞാനത് പറയാം. സര്വ്വവേദങ്ങളുടെയും പൊരുളായ ഈ മഹദ് പുരാണം നിത്യേന കേട്ടാല് ധര്മ്മാര്ത്ഥ
കാമമോക്ഷങ്ങള് ക്ഷിപ്രസാദ്ധ്യമാവും.
അപ്പോള് ജനമേജയന് ചോദിച്ചു: ‘മഹാത്മന്, ആരാണീ ആസ്തികന്? എന്തിനാണ് സര്പ്പയജ്ഞം മുടക്കാന് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് വന്നത്? അദ്ദേഹത്തിന് ഇതുകൊണ്ടെന്താണ് നേട്ടം?
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: ‘ജരല്ക്കാരു എന്നൊരു മുനി വിവാഹിതനല്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കല് വനത്തില് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് തന്റെ പൂര്വ്വപിതാക്കള് ഒരു കുഴിയില് തലകീഴായി തൂങ്ങി നില്ക്കുന്നതായി കണ്ടു. അവര് മുനികുമാരനോടു പറഞ്ഞു: ‘നീയൊരു വിവാഹം കഴിക്കുക. അങ്ങനെയൊരു മകനുണ്ടായാലേ ഞങ്ങള്ക്ക് ഗതി കിട്ടൂ. ‘ആട്ടെ, ശരി. എനിക്ക് വേണ്ടി അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നില്ക്കുന്ന ഒരുവളെ ആരെങ്കിലും കന്യാദാനം ചെയ്താല് ഞാന് സ്വീകരിക്കാം.
അതിനായി പരിശ്രമിക്കാനൊന്നും എനിക്ക് വയ്യ.’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹമൊരു തീര്ത്ഥയാത്രയ്ക്കായി പുറപ്പെട്ടു. അക്കാലത്താണ് കദ്രു തന്റെ മക്കളെ അവരെല്ലാം തീയില് വീണു നശിച്ചുപോകട്ടെ’ എന്ന് ശപിച്ചത്. കദ്രുവും വിനതയും കശ്യപന്റെ പത്നിമാരായിരുന്നു. സഹപത്നിമാരായ അവര് തമ്മില് കളിയായും കുറച്ചു കാര്യമായും പന്തയത്തില് ഏര്പ്പെട്ടു.
സൂര്യരഥം പൂട്ടിയിരുന്ന കുതിരയുടെ നിറം എന്താണെന്ന് കദ്രു വിനതയോടു ചോദിച്ചു. ‘വെള്ളയാണ്’. ഇനി നീയും പറയൂ അതിന്റെ നിറമെന്താണ്? അതുകഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് പന്തയമാവാം. ‘കറുപ്പാണ്’ എന്ന് ഞാന് പറയുന്നു. പന്തയമായി തോല്ക്കുന്നയാള് ജയിക്കുന്നവള്ക്ക് ദാസ്യവേല ചെയ്യണം.’ ‘ശരി’ എന്ന് രണ്ടാളും സമ്മതിച്ചു..
