അപൂര്വ്വം ചില വ്യക്തികള്ക്കേ തന്നേയും താന് ഉള്പ്പെടുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചവിധാനീയതയെ സംബന്ധിച്ചും ഉള്വെളിവുണ്ടാവുകയുള്ളു. ഇത് സത്യത്തെ സംബന്ധിച്ച ദര്ശനമാണ്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ദാര്ശനികാനുഭൂതി നാരായണഗുരുവിനുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ള പ്രമാണം ഗുരുവിന്റെ കൃതികള് തന്നെയാണ്. ഈ കൃതികള് പരിശോധിച്ചാല് ഗുരുവിന്റെ സൈദ്ധാന്തികനിലപാട് വ്യക്തമാകുന്നതാണ്. മന്ത്രസമാനമായ പദരചനകൊണ്ട് ഗുരു ഋഷിയും ദാര്ശനികനുമാണ് എന്ന് വ്യക്തമാകും.
മുപ്പത്തിരണ്ട് സ്തോത്രങ്ങള്, പത്ത് ദാര്ശനിക കൃതികള്, പതിനൊന്ന് ഉദ്ബോധനാത്മക കൃതികള്, രണ്ട് തര്ജ്ജമമമമമമകള്, അഞ്ചു ഗദ്യകൃതികള്, ഒരു അനുബന്ധകൃതി ഇങ്ങനെ അറുപത്തിയൊന്ന് രചനകള് ഗുരുവിന്റേതായിട്ടുണ്ട്. സംസ്കൃതത്തിലും തമിഴിലും മലയാളത്തിലുമായി തന്റെ സത്യദര്ശനത്തെ ഈ കൃതികളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള് ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയ്ക്കും മാത്രമല്ല ലോകതത്ത്വചിന്തയ്ക്കും തന്നെ അതു മാര്ഗ്ഗദീപമായി മാറുകയായിരുന്നു.
‘ദേശകാലോചിതം കര്മ്മധര്മ്മമിത്യഭിധീയതേ’ എന്ന സ്മൃതിവാക്യമനുസരിച്ച് ഓരോ കാലങ്ങളിലും ദേശങ്ങളിലും ജനങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങളും മതങ്ങളും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. വേഷവും ഭാഷയും ഭിന്നങ്ങളായിരുന്നാലും ആചാരങ്ങള്ക്കും സിദ്ധാന്തങ്ങള്ക്കും മനുഷ്യരില് ഐക്യരൂപമുണ്ടാകേണ്ടതാണ്, എന്ന് കരുതി, ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായ സ്വാമി ആത്മാനന്ദ, ഗുരുവിന്റെ ധര്മ്മോപദേശങ്ങള് പദ്യരൂപേണ എഴുതുകയും അതു ഗുരുവിനെ അപ്പോഴപ്പോള് വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ച് വേണ്ട തിരുത്തലുകള് വരുത്തി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രസ്തുത ഗ്രന്ഥം ‘ശ്രീനാരായണധര്മ്മം’ എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നു. ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങളെ സ്മൃതികള് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
നാരായണഗുരുവിന് മുമ്പും ധാരാളം സ്മൃതികള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതാതു ദേശങ്ങളുടെയും കാലത്തിന്റെയും വ്യത്യാസങ്ങളനുസരിച്ച് പഴയ ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങളില് മാറ്റം വരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ മാറ്റങ്ങള് എല്ലാം മഹര്ഷിമാരുടെ സ്മൃതികളില് തെളിഞ്ഞവയായിരിക്കണം, അതിനാലാണ് ധര്മ്മശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ സ്മൃതികള് എന്നു പറയുവാനിടയായത്. സ്മൃതികള് എന്ന വിഭാഗത്തില് ധാരാളം സംഭാവനകള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
പ്രയോഗപാരിജാതം, വൈജയന്തി എന്നീ രചനകളില് 57 സ്മൃതികള് ഉണ്ടെന്ന് വിവരിച്ചു കാണുന്നു. ഇത്തരം സ്മൃതികളുടെ കൂട്ടത്തില് നാരായണഗുരുവിന്റെ സ്മൃതി ഒരു പക്ഷെ അവസാനത്തേതാകാം. ശ്രുതിപാരംഗതനായ ഗുരു സ്മൃതിരനും ആണെന്ന് ഇതിനാല് ബോധ്യമാണ്. എങ്കിലും നാരായണഗുരു പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത് അദൈ്വതവേദാന്തിയായിട്ടാണ്. സമഗ്രവും അനവദ്യവും ആയ ഒരു ദര്ശനമാണ് വേദാന്തം.
(തുടരും)
