ശുംഭ-നിശുഭന്മാരായ ദൈത്യന്മാര് കയ്യുക്കിനാല് സകല ദേവകള്ക്കും ശല്യമായിത്തീര്ന്നു. അവരെ ആര്ക്കും തോല്പ്പിക്കുവാനാവാതെ വന്നതോടെ അഹങ്കാരികളായിത്തീര്ന്നു. ദേവന്മാര്ക്കുനേരേയും അവര് വാളോങ്ങിവന്നു. അതോടെ ദേവന്മാര് പലരും ഭൂമിയിലെ ഒളിസങ്കേതങ്ങളില് എത്തിച്ചേര്ന്നു. ഈ ദുഷ്ടന്മാരായ ദൈത്യന്മാരെ വകവരുത്തുന്നതിനായി ചര്ച്ചകള് തുടങ്ങി. ഒടുവില് മഹാവിഷ്ണുവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുകയായിരുന്നു. ദേവന്മാര്ചെയ്തത്. അതികേമമായ സ്തുതികളുമായിട്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ സമക്ഷം ദേവന്മാര് എത്തിച്ചേര്ന്നത്.
ദേവന്മാരുടെ സ്തുതിയാല് പ്രസന്നനായി മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹത്തില് നിന്നും ഒരു തേജസ്സു പുറത്തുവന്നു. അതുമഹാസരസ്വതി (ചാമുണ്ഡി)യായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അതിസുന്ദരിയായ സരസ്വതിയില് ദൈത്യന്മാര്ക്ക് മോഹമുദിച്ചു. മനസ്സാകെ ദുര്ബലമായിത്തീര്ന്ന അവര് സുഗ്രീവനെന്ന ആളെ ദൂതനായി ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. അവരെ അങ്ങനെതന്നെ തിരിച്ചയക്കുകയായിരുന്നു മഹാദേവി ചെയ്തത്. അത്രനിസ്സാരയായി കാണാനാവില്ലെന്ന് അതോടെ ദൈത്യന്മാര്ക്ക് മനസ്സിലായി.
ഇനിയെന്തുമാര്ഗ്ഗത്താലാണ് ആ അതിസുന്ദരിയെ വശത്താക്കാന് പ്രയോഗിക്കേണ്ടിവരികയെന്ന് നന്നായി ആലോചിച്ചു. ധൂമ്രാക്ഷനെന്ന സേനാപതിയെ സൈന്യസമേതം അയക്കുവാന് നിശ്ചയിച്ചു. ദേവിയുടെ നേര്ക്ക് പാഞ്ഞടുത്ത സകലരേയും ദേവി നിര്ദ്ദാക്ഷിണ്യം വധിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവില് തന്റെ മന്ത്രിമുഖ്യന്മാരായ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാര് സൈന്യത്തേയുംകൂട്ടിയാണ് പിന്നീട് ദൈത്യന്മാര് പടനീക്കിയത്. ഇനി അഥവ അവളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടവരാന് പറ്റിയില്ലെങ്കില് കൊന്നാലും വേണ്ടില്ലന്നായിരുന്നു ദൈത്യനിശ്ചയം. ദേവി ഉഗ്രമായ യുദ്ധത്തില് ആസംഘത്തിന്റെ കഥയും തീര്ത്തു.
പിന്നീട് ദൈത്യനിയോഗം രക്തബിജനെ അയക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ദേഹത്തുനിന്നും വീഴുന്ന ഓരോതുള്ളിയില് നിന്നും അതുപോലുള്ള ഉഗ്രന്മാരായ ദാനവന്മാരുണ്ടാകും. ദേവിയുടെ ദേഹത്തുനിന്നും പുറപ്പെട്ട ഒരു മഹാകാളി ആസംഘത്തേയും തുടച്ചുനീക്കി. ഇനി താമസിക്കേണ്ടന്നു കരുതി ശുംഭ, നിശുംഭന്മാര്തന്നെ നേരിച്ചു പോരിനെത്തി. അതിഘോര യുദ്ധത്തിനൊടുവില് ദേവിയുടെ തൃക്കൈകള്കൊണ്ട് അവരും തീരുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ ദേവന്മാരെല്ലാവരും ദേവസ്ഥാനത്തുതന്നെ തിരിച്ചെത്തുകയായിരുന്നു.
